Bölüm 4

Hyunjin'in odası ilahi bakış açısı 🙈 Hyunjin yerinden kalktı ve Felix'e doğru adım atmaya başladı, hâlâ inanamıyordu gerçek olduğunu hayal gördüğünü düşünüyordu. Aralarında bir adım kalana kadar Felix'e yaklaştı, Felix ise şaşkınlıktan durumu daha yeni kavramaya başlamıştı. Hyunjin elini uzatmak istedi, yüzüne dokunmak istedi ama yapamadı. Ya kaybolursa, ya sadece hayalim ise, ya beynim yeniden bana oyun oynuyorsa diye düşünüyordu. Felix ise gözlerinden yaşlar boşalırken Hyunjin'in gözlerindeki korkuyu görebiliyordu, sanki neye ihtiyacı olduğunu anlamış gibi elini uzatıp Hyunjin'in yüzüne dokundu ama bu ona yetmemiş gibi hemen ardından kollarını Hyunjin'in boynuna sardı ve sıkıca sarıldı Hyunjin'in kaskatı kesilmiş bedenine. Hyunjin ise sanki onun burada olduğunu yeni fark etmiş gibi irkildi ve kollarını kollarında küçücük kalan bedene sardı. İkisi de ağlıyordu, birbirilerine tek bir kelime etmeden özlemlerini yaşlarıyla anlatıyorlardı. Aradan geçen yıllar sonra sanki iki yabancı değilde yıllardır birbirini bekleyen ruhlar gibi karşılamışlardı birbirlerini. Sanki uzak durdukları her yıl bir diğeri ile iş birliği yapmış ve onların ruhlarını yakınlaştırmak için bir ağ örmüştü, bütün iplikler birbirine geçince ortaya aşkları çıkmıştı. Sessizliği bozan Felix olmuştu F: bir daha seni hiç göremeyeceğim sanmıştım, kimse birşey bilmi- Ağlamaklı sesi Hyunjin'in hoşuna gitmemişti birden ne yaptığını düşünmeden dudaklarını Felix'in dudaklarına bastırdı. Öpmeden öylece duruyordu Felix'in tepkisini ölçmeye çalışıyordu, daha ilk günden lixie'ni korkutmak istemiyordu. Felix üstündeki şoku atlatınca parmak uçlarına yükseldi ve dudaklarını hareket ettirmeye başladı. Hareketinden cesaret alan Hyunjin bir elini bacağına indirdi ve Felix'i yukarı çekip kucağına aldı, Felix de düşmemek için bacaklarını beline dolamıştı. İkisi de tutku ile birbirini öpüyordu, ikisininde hareketlerinde özlem vardı. Hyunjin Felix'i masaya oturttu ve bacaklarının arasına girip üstüne eğildi. İkisi nefessiz bir şekilde öpüşürken Hyunjin'in dilini de işe sokmasıyla öpücük daha şehvetli bir hâl almıştı. Birkaç dakika süren öpücüğü bitiren Felix olmuştu, dudaklarını Hyunjin'in dudaklarından çekip alnını alnına yasladı ve nefesini düzene sokmaya çalışırken konuştu. F: du-dur hyunjin, daha ileriye gidemeyiz. Hyunjin hâlâ öpücüğün etkisindeydi, ama mızmızlanmaktan kendini alamadı H: niye ki gayette gidebiliriz. F: Şirketteyiz Hyunjin saçmalama! Hyunjin buna güldü elini Felix'in çenesine koyup yüzünü kendine doğru kaldırdı. H: haklısın eve gidelim o zaman. Felix gülerek Hyunjin'i itti ve masadan kalktı F: sence de konuşmamız gerekmez mi önce.