Bölüm 1

Benim adım Hira. 1931 yılında, Türkiye’nin başkenti Ankara’da dünyaya geldim. Çocukluğumdan beri en büyük hayalim, babam gibi asker olmaktı. Ancak yaşadığım dönemde ne ailem ne de devlet buna izin veriyordu. Kadınlar savaş alanına yalnızca hemşire olarak gönderiliyor, asker olarak cepheye gitmeleri mümkün görülmüyordu. Ailem, asker olmam yerine annem gibi öğretmen olmamı istiyordu. Onlara göre bu, bir kadın için daha uygun ve güvenli bir yoldu. Fakat ben kararımı çoktan vermiştim. İçimdeki mücadele ruhu, beni her zaman asker olmaya çağırıyordu. Küçük yaşlardan itibaren dövüşe ve silahlara ilgi duydum. Kız arkadaşlarıma göre daha sert, daha kaba bir yapım vardı. Yine de gücümü hiçbir zaman kötüye kullanmadım. Kimseye bilerek zarar vermedim. Aksine, zorbalığa uğrayanların yanında durmayı, onları korumayı kendime görev bildim.