Bölüm 5

Havaalanına bize karşılamaya Serkan abi gelmişti . Yolcu çıkış kapısının önünde durmuş volta atıp duruyordu . Yan tarafımda annem kıpır kıpır neredeyse yerinde duramıyordu . İkisine göz devirmeden edemedim . Kolumdaki sırt çantasına kulaklıklarımı tıkıştırmaya çalışırken bir yandan da annemin sürekli dürtmelerini savuşturmaya çalışıyordum . Yeni değillerdi hani iki yıldır birliktelerdi . Nihayet onun yanına ulaştığımızda Serkan abi sabırsızlıkla annemi kendime çekip öpmeye başladı. Benden bu kadardı bir yandan gülümsemeyi bastırmaya çalışırken bir yandan da arkamı dönüp onlara pek de umurlarında olmayan mahremiyeti verdim. En son böyle bir manzaraya benden yasça büyük kuzenim Ada ile o zamanki yeni sevgilisinde (şimdi nişanlıydılar) şahit olmuştum. Sonunda beni hatırladıklarında bana dönüp utangaç ve kendilerinden geçmiş şekilde gülümsediler. İkisine de tuhaf bir bakış atmadan duramadım. Açık duran saçlarımı yukarıdan toplayıp ikinci defa gözlerimi devirdim. Şoför olduğunu düşündüğüm bir adam annemin ve benim valizlerini alacağını söyleyip yanımızdan ayrıldı . Serkan abi bizi çıkışı yönlendirdiğinde esen hava o kadar sıcak ve bunaltıcıydı ki omuzlarımdaki saçlarımı kaldırıp rüzgarın boynuma değmesini bekledim .Hava alanından çıkıp bizim için getirilen arabaya yönelince arabada beklediğimin aksine ılık bir havayla karşılaştım klimaya şükredip koltuğuma serildim. Dört saatlik uçuş boyunca bir gram bile uyku uyuyamamıştım , çünkü gergindim şimdi acısını çıkarır gibi basınçtan dolayı başım sızlıyor gözlerimi zar zor açık tutabiliyordum. O kadar yorgundum ki şimdi tüm birkaç haftanın tantanası, karmaşası, yorgunluğu kendini hissettirmeye başlamıştı. kırıldığım deri koltuk şimdi o kadar cazip ve rahattı ki uzun bir müddet kalkmayı düşünmüyordum. gözlerim bulanıklaşıyor kapanmaya başlayınca son gördüğüm çarpan adımda oturan Serkan abimin annemin ellerini sıkıca tuttu ve bana anlayış şefkat ve sevecenlikle dolu gülümsemesi ile bakması oldu. Şimdi düşününce Serkan abi ile ilk defa tanıştığımızda yüzünde ne yaptığını bilen ama yine de yeni bir şeyle yeni bir kişiyle. Tanışmasını onda oluşturduğu gerginlik vardı kendini sevdirmeye çalışıyordu sadece anlaşma ve uyumu yakalamaya çalışıyordu. Ama bana kalırsa bunu hiç gerek yoktu çünkü sadece annemi sevip saygı duyması bile benim için yeterli sebepti düşüncem de buydu onunla taç tanışacak,, anneme olan sevgisinin ne kadar gerçek olduğunu bulacak gerçekse de derecesini ölçecek ettim. sonuç olarak annemi deli gibi aşık olduğunu öğrenmekle kalmamış onu tanıyorum onu çok sevmiştim de.. sonuçta o gün annem de ben de Serkan abi de o tanışmadan memnun bir şekilde ayrılmıştık. İlerleyen süreçte bize karşı olan davranışları o kadar samimi ve o kadar içtendi ki bana ve anneme cömertçe verdiği ilgiyi ve sevgiyi diğer insanlarla da paylaştığımızı düşünmüştüm ama öyle değildi sevgisini değer vermeye gönüllü olduğu kişilere veriyordu ve bu da çoğu zaman insana çok özel hissettiriyordu .Gülümsemeleri bile farklıydı tanıdığı ve değer verdiği insanlara karşı gösterdiği gülümsemeleri ile başkalarına gösterdiği gülümsemeleri arasında dağlar kadar fark vardı. Bunu düşündükçe insanın sevdiği ve değer verdiği ve verebileceği şeyleri bulup tüm ilgi ve odağını bunlara yöneltmesi çok muazzam bir şey gibi geliyor insana . Bir kez daha teşekkür ettim anneme hak ettiği mutluluk verildiği için.