Bölüm müziği: sezen aksu-gülümse
24 Aralık 2023
Sevgili Günlük!
Ne yazacağımı bilemiyorum. Psikoloğum yazmam gerektiğini, her anımı kayıt altına almamı önerdi. Önce saçma gelmiş olsada, şu an buradayım, buradasın.
Ne yazmam gerektiğini dahi bilmiyorum. Hayır ilk defa günlük yazmıyorum. Mesela yedi yaşındayken abimin doğum günüm için aldığı günlüğüm vardı. Ama o zamanlar yazmayı dahi tam anlamıyla çözmemiştim. Yedi yaşım için basitti benim için günlük yazmak. Şu an yermi iki yaşım için basit bir anı yazma macerası değildi bu. İlk aşkımı, ilk ihanetlerimi, ilk düşmelerimi anlatmayacağım. Bu günlükte pembe yaşantım olamayacak, üzgünüm.
Sen yirmi iki yaşım. Ne sen kabulleniyorsun beni: ne de ben kabullenebiliyorum yedi yaşımı. Ben geçmişin acıları sen şu anımın yaşantısısın.
Psikoloğum " Ne kadar yol katettiğini görmek için günlük tutmanı öneriyorum Açelya." demişti son seansımızda. Fakat ben bunu tekrar okuduğumda unutmak istediklerimi hatırlayacak ve tekrar kabuk tutmuş acılarımın kanatmayacak mıydım?
Yazacak cesaretim var lakin tekrardan okuyacak cesaretim yoktu. Yazmaktan vazgeçmelimiyim?
Hayır.
Ben, Kimine göre terk edilmiş bir yetim, kimine göre terk edilmesi gereken bir yetim.
Açelya. Sadece Açelya.
Yarına ümidi olmayan, geçmişte yaşayan Açelya.
Ne bugünü ne yarını olmasını istemedikleri Açelya.
Sadece Açelya.
Beyaz kağıdını kirletebilecek mürekkep olan Açelya. Terk edilen Açelya.
Hayır ağlamıyorum. Sayfalarına damlayan göz yaşlarım değil sevgili günlük. Bilmiyorum, şizofren diyorlar bana. Belki de sayfana damlayan bir şey yoktur.
Hayal meyal hatırlıyorum. Biri vardı acılarımı paylaşabildiğim. Ama onu da unuttum tüm iyi şeyleri unuttuğum gibi. Demişti ki " Gerçekler gördüklerimizden ibaret değil. Gerçekler hissettiklerimizdir." Hissediyorum sevgili günlük. Ben geçmişi iliklerime kadar hissediyorum. Acıları, inkâr ettikleri acılarımı hissediyorum. Anlayabilir musun? Anlayamazsın sevgili günlük. Çünkü bunları ben yaşadım veya yaşadığımı zannettim.
Hayır şu an gülümsemiyorum. Normal insanlar gülümserken ağlıyorlar mıydı?
Hissediyorum sevgili günlük. Benim kalbim acıyor.
Yeter sevgili günlük. Kalbimin canı daha fazla yanmasın.
Son defa. Ben şizofren değilim günlük. Onlar sadece görmüyorlar. Ne beni, ne de ruhumu hissetmiyorlar.