Ben her daim herşeyin ahı olan ahsayım hatanede yediğim tokadın ardından 2 gün geçti bugün tekrardan duruşmaya gidiyorum.
keşke yanımda birisi olsaydı diye içimden geçirdim ama yoktu yine tektim.
okulda arkadaşlarım ailesi olmadan birşeyler yapmak istiyordu ailesi onlara karışıyor diye canları sıkılıyordu kimisi sıkılır kimininse en büyük hayelidir benim gibi büyüğenler kötüde olsa ilgi görmek isterdi.
Başta annem beni istemiyordu niye bilmiyorum ama bende kalma ya yurda git yada babana demişti.
yurtta kalamazdım bu yüzden babamı seçicektim bugün.
adliye'ye girdim bir aydır hemen hemen her gün buraya geliyordum alışık olduğum kapıdan girdim sesizce merdivenlere yöneldim hayalet gibi olduğum için kimse yaptığım şeyleri garipsemiyordu adliyenin 4. Katına ulaştım duruşma kapısının önündeki adam çok geçmeden adımı söyledi.
ayağa kalkıp mahkeme salonuna girdim hakime kadın her zamanki gibi gülümseyerek bana bakıyordu ne sevecen bir kadın ve ironik diye düşündüm.
"hoşgeldin ahsa" dedi gülümseyerek cidden hoşmu gelmiştim ?
Sadece kadına Bön bön bakmakla yetindim "iyimisin kızım" dedi bu seferde sahte bir endişeyle kadın.
"hihim." Diyip kafamı salladım iyi değildim ama bununla kimse ilgilenmiyordu gerçi hoş artık bende kimseyle ilgilenmiyodum.
bütün gün sadece kitaplarla ve onunla ilgileniyordum o kimmiydi size göre sıradan bir beyaz bir kedi bana göreyse yaşama sebebim...
nerden geldiğini hatırlamadığım bu kediye uzun bir süredir bakıyordum ve bana neşe getiren tek şeydi okuduğum kitaplar bile dram türünde olanlardı.
Galiba kendime acı çektirmeyi seviyorum.
hakime kadın bir kaç şey sorup en sonunda mağlum soruya geldi
"kimde kalmaya karar verdin ahsa, birisini seçmek zorunda değilsin yurdada gidebilirsin"
yurt düşüncesi beni korkutuyordu
"verdim" dedim cılız çıkan sesimle
2 defa öksürüp sesimin kendisine gelmesine izin verdim
"kimde kalmak istiyorsun ahsa" dedi aynı kadın
burada benimle en başından beri bir tek aynı hakime kadın konuşuyordu
Cidden kimsenin umrunda değilsin ahsa dedi iç sesim haklıydı cidden kimse beni umursamıyor
"babamda" dedim bu kararımdan kendimde emin olmadan.
annesinin ve babasının istenmeyen çocuğu olunca hayat sizi yok sayıyordu bende hayatı yok saymayı öğrenmeye çalışıyordum adım gibi ah ede ede büyümüştüm artık dur demem gerekiyordu kendimde o gücü bir şekilde bulmalıydım ama nasıl....
