Kendime gelmeye yavaş yavaş başlamıştım ancak halla uğultu şeklindeydi duyduklarım
"Hep senin baskın yüzünden oluyor değil mi"
diye bağran babamın sesini duydum
"Baba olsaydında kızının yanında olsaydın"
Diye oda bağırmaya başladı daha önce hiç duymadığım bir erkek sesi
"Kendinize gelin burası hastane"
Dedi ne hastanede ne işim varkı ki benim noluyordu yavaş hareketlerle gözlerimi araladım başımda üzgünce ağlayan yüzler görmek istedim iyi olucaksın kızım diyip sarılan bir anne baba istedim ancak onlar böyle değildi hiç bir zaman öyle mutlu birbirini seven bir aile olamamıştık babamı zaten adam akıllı tanımıyordum bile annem ise varsa yoksa işiydi bir kızı olduğu bile aklına gelmiyordu çoğu zaman
anne baba noluyor" dedim zar zor çıkan sesimle
"Nolacak senin bu annen yine beni suçluyor ne halt yemeğe Bayılıyorsun kız"
Dedi babam kısık ama öfkeli sesiyle işte benim ailemde böyle bir aile yapısına sahipti
"Ö-özür dilerim" deyebildim boğazımdaki yumrağa rağmen annem ise etrafı kontrol etti ve yatağın etrafındaki pardeleri kapatıp bana doğru dönmesiyle yüzüme tokadını geçirmesi bir oldu
"Seni aşağağlık itibarımızı iki kuruşluk ettin" dedi her zamanki öfkeli kin dolu sesiyle
"Anne cidden özür dilerim" demem ile ikinci bir tokadıda yedim dolu gözlerimle babama baktım oysa gülerek bakıyordu adate benim bu halimden herkes zevk alıyordu ben ahsa'ydım adının anlamı hesap sayma olan ahsa herkes herşeyin hesabını benden sorardı bense sesizce kendi kendime ah
ederdim...
