Hong-gi ve Dongyun, tatilin üçüncü gününün akşamında, otelin terasına çıktılar. Teras, boğazın kıyısındaydı ve yıldızlarla dolu bir gökyüzüne bakıyordu. Hong-gi ve Dongyun, birer kadeh şarap alıp, yıldızları izlemeye başladılar. Aralarında, tatlı bir sessizlik vardı. Ama gözleri, birbirlerinden ayrılmıyordu.
Hong-gi, Dongyun'un yüzünü seyrediyordu. Onun kumral saçları, ela gözleri, genç ve yakışıklı yüzü, Hong-gi'nin kalbini çarptırıyordu. Hong-gi, ona aşık olmuştu. Ama bunu ona söyleyemiyordu. Çünkü Dongyun'un onun hakkında ne düşündüğünü bilmiyordu. Acaba o da onu seviyor muydu? Yoksa sadece arkadaş mı görüyordu? Hong-gi, bunu öğrenmek istiyordu. Ama nasıl?
Dongyun da Hong-gi'yi seyrediyordu. Onun esmer saçları, yeşil gözleri, olgun ve karizmatik yüzü, Dongyun'un nefesini kesiyordu. Dongyun, ona aşık olmuştu. Ama bunu ona söyleyemiyordu. Çünkü Hong-gi'nin onun hakkında ne düşündüğünü bilmiyordu. Acaba o da onu seviyor muydu? Yoksa sadece arkadaş mı görüyordu? Dongyun, bunu öğrenmek istiyordu. Ama nasıl?
Hong-gi, sessizliği bozmaya karar verdi. Dongyun'a tatlı bir sesle sordu:
- Dongyun, yıldızlara bakmayı seviyor musun?
Dongyun, Hong-gi'nin sesini duyunca irkildi. Ona gülümseyerek cevap verdi:
- Evet, çok seviyorum. Sen?
Hong-gi, ona gülümseyerek cevap verdi:
- Ben de çok seviyorum. Yıldızlar, bana hayallerimi hatırlatıyor.
Dongyun, merakla sordu:
- Hayallerin neler?
Hong-gi, dürüstçe cevap verdi:
- Hayallerim, mutlu olmak, sevmek ve sevilmek. Senin hayallerin neler?
Dongyun, dürüstçe cevap verdi:
- Benim hayallerim de aynı. Mutlu olmak, sevmek ve sevilmek.
Hong-gi, Dongyun'un cevabını duyunca, kalbinin hızlandığını hissetti. Acaba Dongyun, onu seviyor muydu? Yoksa sadece genel olarak mı konuşuyordu? Hong-gi, bunu anlamak istiyordu. Ama nasıl?
Dongyun, Hong-gi'nin cevabını duyunca, kalbinin hızlandığını hissetti. Acaba Hong-gi, onu seviyor muydu? Yoksa sadece genel olarak mı konuşuyordu? Dongyun, bunu anlamak istiyordu. Ama nasıl?
Hong-gi, cesaretini toplayıp, Dongyun'a daha yakınlaştı. Onun gözlerine bakıp, nazikçe sordu:
- Dongyun, seni bir şey sormak istiyorum. Ama lütfen, dürüst ol.
Dongyun, Hong-gi'nin ciddi olduğunu anladı. Onun gözlerine bakıp, nazikçe cevap verdi:
- Tabii, sor. Ben de dürüst olacağım.
Hong-gi, derin bir nefes aldı. Sonra, Dongyun'a, kalbinden geçenleri söyledi:
- Dongyun, ben sana aşığım. Seni çok seviyorum. Sen de beni seviyor musun?
Dongyun, Hong-gi'nin sözlerini duyunca, şaşırdı. Ama aynı zamanda, çok mutlu oldu. Çünkü o da Hong-gi'ye aşıktı. Onu çok seviyordu. Ama bunu ona söyleyememişti. Şimdi, Hong-gi, ona aşkını itiraf etmişti. Dongyun, bunu duymak istemişti. Ama nasıl?
Dongyun, Hong-gi'ye sarıldı. Sonra, onun gözlerine bakıp, kalbinden geçenleri söyledi:
- Hong-gi, ben de sana aşığım. Seni çok seviyorum. Sen de beni seviyorsun.
Hong-gi, Dongyun'un sözlerini duyunca, çok mutlu oldu. Çünkü o da Dongyun'a aşıktı. Onu çok seviyordu. Ama bunu ona söyleyememişti. Şimdi, Dongyun, ona aşkını itiraf etmişti. Hong-gi, bunu duymak istemişti. Ama nasıl?
Hong-gi, Dongyun'u öptü. Sonra, onun kulağına fısıldadı:
- Dongyun, sen benim hayalimsin. Seninle mutlu olmak, seni sevmek ve senin tarafından sevilmek istiyorum.
Dongyun, Hong-gi'nin sözlerini duyunca, çok mutlu oldu. Çünkü o da Hong-gi'nin hayaliydi. Onunla mutlu olmak, onu sevmek ve onun tarafından sevilmek istiyordu.
Dongyun, Hong-gi'ye fısıldadı:
- Hong-gi, sen de benim hayalimsin. Seninle mutlu olmak, seni sevmek ve senin tarafından sevilmek istiyorum.
Hong-gi ve Dongyun, birbirlerine sarılarak, yıldızları izlemeye devam ettiler. Aralarında, tatlı bir aşk vardı. Ve bu aşk, onları hem mutlu hem de huzurlu ediyordu...
❤️