Film cikisi cok acikmistik, sonucta ogle yemeginden beri saatler gecmisti. Aslinda ben cok acikmamistim, genelde bir sey yemezdim zaten. Benim icin sikinti degildi. Zaten param falan da kalmamisti.
Bir restoranta geldik ve yemek secmeye basladilar. Ben ise bos cuzdanima bakarak ic gecirdim. Cok lezzetli yemekler vardi ve gunlerdir yemek yemiyordum ama param yoktu.
Telefonum calmaya baslayinca babamin aradigini gordum. Aklima babama verdigim soz geldi ve kalbim acidi.
"Ben bir telefona bakayim, siz secin."
Onlardan uzaklasarak aramayi cevapladim.
"Efendim baba?"
"Eve gel, bu kadar uzun zaman disarida kalamazsin."
"Baba lutfen biraz daha kalayim, gelecegim."
"Verdigim paranin da ustunu getir. Ben sana para veremem habire. Okuldan da en erken zamanda ayril. Seninle ugrasamam, icki paralarim en acilinden bekliyor."
"T-tamam geliyorum."
Telefonu yavasca kapatip cocuklara dogru yurudum.
"Ben ayrılıyorum, babam aksam yemegini ailecek restrontta yiyecegimizi soyledi, kusura bakmayin..."
Hepsi uzgun nidalar cikartarak kalmami istediler ama kalamayacagimi kabullenmislerdi.
Hepsine gorusuruz dedikten sonra ayrildim. Su an yanimda olan seyler telefonum, hirkam ve sinema biletinin fisi.
Hava hafif kararmisti. Eve yururken nasil bir ise baslayacagimi dusunuyordum. Lise 3teydim ve 16 yasimdaydim. Yapacak bir seyim gercekten yoktu. Agir isler de calisamazdim. Yorulurdum ve bedenim de kaldiramazdi.
Eve aglaya aglaya, ic ceke ceke, korka korka gittim. Babama verdigim sozden geri donemezdim cunku geri donersem canimi daha cok acitacakti.
Gozyaslarimi silerek kapi zilini caldim. Annem acti ve yuzumu inceledi. Onu ittirerek iceri girdim ve odama cikip belki de son kez odevlerimi yapiyordum.
Sabahtandir mideme sadece su giriyordu ve su an fena actim. Mutfaga inip dolabi actim ama sadece bir suru icki vardi. Ocaga baktigimda yumurta oldugunu gordum. Cok sogumuslardi ve belki de bozulmuslardi ama actim, yiyecektim.
Tavanin ustunden kalanlari yedikten sonra odama geri donup su ile yetinmeye devam ettim.
...
Sabah babamin odamin kapisini sertce acmasiyla uyandim.
"Okulu en fazla 1 haftaya birakiyorsun ve ise basliyorsun. Hem is hem okul olmaz. 1 tanesine dogru duzgun gideceksin."
Yutkundum ve kafami salladim. Babam odadan ciktiktan sonra banyoya girdim ve titreyen ellerimle yuzumu yikadim. Benden bunu bu kadar kolay yapmami beklememliydi.
Okula dogru yururken Felixle karsilastim, onumden yuruyordu. Hemen kosarak onun yanina gectim.
"Nasilsin?"
"Iyiyim sen?
"Fena degilim iste, Hyunjinle bisiler oldu mu?"
"Hyunjinden hoslanan benim ama sen onunla daha yakinsin Seungmin."
"Ben de bilmiyorum bir an yakinlastik. Ama istersen ikinizi yapabilirim."
Felix bana donerek kocaman gulumsedi ve sarildi.
"Seungmini bunu yaparsan ansla unutmam!"
"Bir sartim var."
"Nedir? Soyle neyse yapmaya raziyim!"
"Sen de beni Chana ayarla."
Agzimdan bana ait olmayan seyler dokuldu. Boyle seylere cesaret edemezdim ama agzimdan dokulmustu iste.
Dunyadaki hicbir sey bana ait degildi belki ama benim sevgim, bana askim bana aitti. Ve ben 1 haftam kalmis olsa da ilk defa hayattan korkmayıp deneyecektim.
