Felixin anlatimiyla:
Saclarimi guzel baglayip yildizli tokalardan takmistim. Hyunjin belki begenirdi, sonucta yildizi seven seungmin ile ilgileniyordu, benim eksigim yoktu.
Okula girdigimde Chanin her zamanki yerimizde oturudugu gordum. Hemen gulumseyerek ona el salladim ve yanina kostum.
Chanla iyi anlasmamizin sebebi Avustralyali olmamizdi. Ayni dili konusuyorduk ve kulturlerimiz, kafa yapilarimiz ayniydi. Bunun disinda, Chan benim cocukken ilkokuldan arkadasimdi. Beraber bir suru projeler yapardik ama ben Koreye geldigimde iliskimiz kesilmisti.
"Nasilsin Chris?"
"Ehh, iyi sayilir. Sen?"
"Dun ruyamda Hyunjin ve beni gordum cok mutluyduk, gercek hayatta da olsun istiyorum..."
Derin bir ic cektim ve okulun kapisindaki hareketlilige baktim. Seungmin okulun icine girmisti. Normalde cok yakindik ama bir anda iliskimiz bitti. Ve anlamadigim sekilde Hyunjine yaklasan oydu. Hyunjinle daha iyi anlasiyorlardi, surekli onunlaydi ve benimle konusmaya gelmiyordu bile. Oysaki Hyunjine besledigim duygulari da biliyordu.
Seungmin okul kapisina yururken arkasindan Hyunjin ona kostu. Keske benim arkamdan da boyle kossaydi, ne olurdu?
"Aklin Hyunjinde mi?"
Chana kafami cevirdim ve kederli bir bakis attim.
"Birinden hoslanmak ne demek sen bilir misin?"
"Senin hoslandigin cocuk benim hoslandigim cocuga sirnasiyor Felix."
"Ne?"
Kafam allak bullak oldu. Tek yaptigim Chana bakmakti. Bu durumda, Seungminden hoslaniyordu!
"NEEE?! OHA EN YAKIN ARKADASIMDAN HOSLANIYORSUN!"
Onune dogru bakti ve cevap vermedi. Tek yaptigi gulerken agzini kapatan Seungmine bakmakti.
"Gulusunu kapatmasi o kadar canimi yakiyor ki..."
"Onu gulduren sen olsan belki kapatmazdi agzini."
"Koluna noldu acaba? Tek yaptigi uzun kollu giyinip kapatmak. Aci cekse de belli etmiyor, icindekileri anlayamiyorum..."
"Seungmin cok pasif biri Chris. Farkinda degilsin ama Seungmin bir suru farkli seyi ayni anda yasiyor. Ve bizden de kucuk. Olgun olmasini bekleyemezsin, cocuk gibi davranacak. Sana bir sey anlatamaz cunku bir sey anlatarak buyumus biri degil."
"Ne anlatmaya calisiyorsun Felix?"
"Ben de bilmiyorum, o bana bir sey anlatmadi ki sana anlatayim. Bazi seyleri kendin bulmak zorundasin. Burada gorev sana dusuyor."
Chan aniden yerinden kalkarak Hyunjin ve Seungmine yurudu. Ne yapacakti bilmiyorum ama isin sonu hayir degildi.
Onun pesinden yurudum. Chan Seungminin karsisinda dururken ben de Hyunjinin karsisinda durdum. Bana degisik bakiyordu, sanirim rahatsiz etmistim...
"Biz Felixle sinemaya gidecegiz bugun, gelmek ister misiniz?"
Gozlerimi acarak ona baktim, oyle bir planimiz yoktu. Ama sanirim artik olmak zorundaydi.
Hyunjin kolunu Seungmine kolunu atarak gulumsedi. "Tabi geliriz, dimi Seungmin?"
Seungmin yere bakiyordu. Kafasini yavasca sallayip kabul eden birkac sey geveledi.
"Harika, okul cikisi avmye yururuz o halde, cok uzak degil."
Seungmin kafasini hafif kaldirarak Chana bakti.
"Sey benim yanimda para yok, ben para alir gelirim."
"Evine eslik ederiz ya-" Chan sozunu bitiremeden Seungmin bagirdi.
"Hayir hayir! Ben alirim siz gelmeyin..."
Chan bir sey diyecekken kolunu cektim.
"Tamam kabuluz o halde! Harika bir gun olacak."
...
Seungminin anlatimiyla:
Okul cikisi esyalarimi hizlica toplayip eve dogru hizlica yurudum. Digerleri beni gormeden eve gidip biraz para almaliydim.
Eve sessizce girip babama yaklastim. Off, cok korkuyordum...
"Babama bana cok azicik para verir misin?-"
Yedigim tokatla yere yapistim. Babam sinirle bagirdi.
"Sana kac kere dedim okulu birak ise gir diye!? Sen ne yuzle para istiyorsun!?"
Okulu birakmak istemiyordum. Ben okulumu seviyordum. Okuyup guzel bir ise girecektim ben...
"Baba lutfen izin ver bari liseyi bitireyim-"
Baska bir tokat yedikten sonra aciyan yanagimda damlalar suzuldu.
Derin bir nefes aldim.
"Baba bu seferlik ver, sana soz veriyorum okuldan en kisa surede ayrilip ise giricem, ickilerini falan hep ben alirim soz veriyorum lutfen son seferlik yalvaririm..."
Okuldan ayrilacagimi kendi agzimla soylemisitim. Bogazima bir yumru oturmustu.
Babama siritarak bana para uzatti.
"O gunu bekliyorum oglum."
Parayi alarak banyoya ciktim. Yuzumde pek bir sey yoktu. O yuzden parayi cuzdanima koyup cantami aldim ve disari firladim. Okuldan nasil ayrilacagim bilmiyorum. Ama yapacaktim. Insanlarin hayatlarinda cok onemli bir yere sahip degilim zaten.
Avmye dogru yuruken bizimkileri gordum ve peslerinden kostum. Beraber guluo egleniyorlardi. Cok mutlulardi.
Hyunjin adim seslerini duymus olacakti ki arkasina donup kolumdan cekmisti ve beni aralarina almisti.
Felix bana degisik bakiyordu. Ozur dilerim Felix.
Hyunjin ve Chan kaotik kaotik takiliyorlardi. Cok komiklerdi. Ben de surekli kahkaha atiyordum, gulusumu sevmezdim ama olsun.
Avmye vardigimizda paramin sadece bilete yettigini fark ettim. O yuzden sadece sinema izleyebilirdim, umarim baska etkinlik yapmazlardi.
SELAM BEN YAZAR!!!
KITABIM 20 OKUNMAYA ULASTI HEPINIZE COK TESEKKURLER HEPINIZI SEVIYORUMM
OY VERMEYI VE FIKIRLERINIZI BELIRTMEYI UNUTMAYIN!!!
