Okuldaki cizdigim profil ve evdeki profilim farkliydi. Okulda neseli, heyecanli, hareket bir insanken evde cok zittim. Evdeki yasadiklarimdan kimseye bahsedemezdim de. Cunku kimse oyle bir insanla arkadaslik yapmak istemezdi.
Okulda genellikle taninan biriydim. Felix ile koridorda konusurken Cografya hocasi beni yanina cagirdi. Ilk basta bir sey yaptim diye korkuyla hocaya dogru yurudum.
"Seungmin, senden bir iyilik isteyebilir miyim?"
"Tabiki de hocam, memnuniyetle."
"Okula yeni bir arkadasimiz geldi. Ismi Bang Chan. Tamamen koreli degil. Onunla arkadas olup, okula adapte olmasinda yardimci olur musun? Ben sana gorevler verecegim, onlari uygula yeter. Cok yakin olmaniza gerek yok."
Hocanin bahsettigi kisiyi anlamamistim. Ama kabul etmemde bir sakinca yoktu.
"Tabi hocam, yardimci olacagim."
"Sagol Seungmin."
Hocanin karsisinda hafif egilip gidisini izledim.
Yardim etmekte sakinca yoktu. Onunla brlki anlasirdim ama okulu gezdirmemi isteseler ne yapacagimi bilmiyordum, zira kalcam hala agriyordu.
Kalcami hafif ovusturarak Felixe dogru yurudum.
"Yeni gelen cocuga yardimci olmak icin beni secti hoca. Onemli bir sey degilmis."
"Ay korktum be, cok cagirilmazsin ya hocalarin yanina."
"Ben de, kalbimi gum gum atiyordu!"
Felix ile kikirdayarak yurumeye devam ettik.
Bugunluk Bang Chan hakkinda bir sey dememisti hoca. O yuzden daha cok Felix ile vakit gecirdim.
Felixi servisle ugurladiktan sonra eve dogru yurumeye basladim. Popom cok aciyordu. Neden bu kadar aciyordu anlamiyordum. Ama yuruyusumu zorlastiriyordu.
Eve varip kapiyi caldigimda kapi acildigi an yakamdan iceri cekildim. Babam beni yere savurdugu an kalcamin agrisi daha da artti. Yine ictigi belliydi. Annemle tartismislardi ve acisini benden cikariyordu.
Babam darbelerine devam ederken annem sadece beni izliyordu. Babama cok asikti, yanlislikla bana hamile kalmisti ve babamla kalmak icin brni dogurmaya karar vermisti, babam onu surekli aldatsa da.
En son yani basimda kirilan vazoyla sicradim. Tam ustume dusmemisti ama parcalari kolumda cizgiler seklinde yaralar birakmisti. Acima aci gelirken babam bir anda durmustu. Koltuga oturup gozlerini kapamisti. Iste, sizmisti.
Hemen banyoya kosucakken annam kolumu tutup endiseyle bakti.
Kolumu sertce cektim.
"Bu endiseyi hayatin boyunca gosterseydin bu kadar zorlukla bas basa kalmazdim anne. En azindan bebegi aldirtsaydi. Sen sadece babama asik, cocugunu onemsemeyen bir kadinsin gozumde, oyle de kalacak."
Kollarimdan akan kanlar yerlere damalamaya devam ediyordu. Her yerin kan oldugunu umursamadan tuvalete girip dus aldim. Yaralarim azicikta olsa dinmisti.
Kollarima bezler sarip sikica bagladim. Yarin bol hirka giyersem kapatabilirdim.
Yarinki programa gore cantami ayarlayip, yataga kollarima dikkat edecek sekilde uzandim. Canim cok yaniyordu. Hayatta hatam neydi bilmiyorum ama hep ben sucluydum, dogusum bile bir hatayken, masum olmam beklenemezdi.
...
Okula girdigim an cografya hocasiyla karsilastim. Bana gulumseyerek bakiyordu.
"Bugun klup dersinde size katilacak arkadasin. Lutfen yardimci ol ona."
"Tamamdir hocam."
"Okulu gezdir, ortak alanlar bulmaya calis. Sana guveniyorum!"
Hocaya gulumseyip kafami salladim, ardindan hafifce egildim.
Sinifa cikip Felixle konustum. Yine brownie yapip bana tattirmisti. Bu iste gercekten iyiydi, inkar edemezdim.
Ders zili basladiginda hemen siralarimiza gectik.
Ilk ders matematikti ve matematik hocasi sinif hocasiydi.
"Gunaydin arkadaslar. Bugun yeni bir arkadasimiz katilacak aramiza. Onu daha once gormus olabilirsiniz. Okulu incelemek icin gelmisti ve su an resmi olarak ogrencilerimizden biri. O zaman arkadasimiz iceri gelsin!"
Hoca kapiya bakip "gel" isareti yapti. Kapi acildi ve su an cektigim acinin bir kismina sebep olan cocuk iceri girdi.
"Selamlar, ben Bang Chan. Yari Koreli yari Avusturalyaliyim. 17 yasindayim. Umarim, iyi anlasiriz."
Soguk ifadesini koruyarak kendinu tanittiginda ben yuzumu gizlemeye ugrasiyordum. Umarim yanimdaki bis yeri gormez!
"Seungmin'in yanina gecebilirsin, bak tam orasi."
Kahretsin. Som agizimu acmayacagim bir daha.
Yanima oturup cantasini bırakmak icin kiprdadi ve eli kolum carpti. Aciyla sessizce inledim. Yuzu direkt bana dondu. Canim cok yaniyordu ama aglayamazdim.
"Kusura bakma, iyi misin?"
"B-bir sey yok."
Kafama top atan cocuk Bang Chandi ve ayni zamanda bu cocuga okum boyunca arkadaslik edecektim. Hoca cok yakin olmak zorunda olmadigimi soyledi ama emin degildim. Cok degisik gibiydi.
Ders sirasinda kafami siraya koydum ve dusuncelerin beynimi ele gecirmesine izin verdim.
Lutfen begendiginiz/begenmediginiz yerleri belirtin, seviliyorsunuzxz
