İçeriğe geç

Umudunuzu kaybetmeyin

Bölüm 2 · 3 dk okuma

Umudunuzu kaybetmeyin

Bölüm 2

2. Bölüm

Bugün benim için özel bir gün çünkü aylardır hayalini kurduğum kursa bugün kayıt olacaktım.Gerçekten çok mutluydum normalde okuldan çıktığımda ela veya azra ile birlikte biyerlere giderdim fakat şuan ela ile eve gidiyordum aynı zamanda ela'ya kursu anlatıyordum.

Vokeybolu gerçekten çok seviyordum ve bu kurs için annemi ikna edene kadar canım çıkmıştı.

Evin önüne geldiğimizde annemi camda gördüm evimiz bir aile binasının ikinci katındaydı.

"Anne bugün kursa kayıt olacağım dimi?"

"Ne kursu ya işim gücüm var alışverişe gidicem daha"

Bozulmuştum ama belli etmedim ela ile vedalaşıp eve geçtim.

"Anne neden beni tersledin sen demiştin seni kursa kayıt ettirmeye götüreceğim diye"

"Kızım şuan çok işim var duşa giricem sonra alışverişe çıkıcam marketten gevrek falan aldım sende ye bişeyler evi süpür azra'lara git"

"Tamam anne"

Annem çok garip davranıyordu normalde gerçekten çok kafa dengidir şuan bi garipti.Buna takılsamda bi süre sonra düşünmeyi bırakıp murfağa gittim.Kaseye biraz gevrek koydum ve geri kalanını süt ile doldurdum.Yemeğimi daha doğrusu gevreğimi yedikten sonra azra'yı aradım azra benim kuzenim amcamın kızı ve biz çok iyi anlaşıyoruz onu seviyorum.

"Azra evde misin ya sizin o tarafa geleceğim"

"Evdeyim gel hatta ömer'in kurs çıkış saati onu da alırız parkta çekirdek kola yaparız"

"Olur tamam hazırlanıp çıkıyorum"

Hemen üstüme kırmızı bir sweatshirt ve altıma da siyah bir pantalon geçirdim ve evi süpürdüm annem kapıdan çıkıyordu aslında anneme birşey söylemeyecektim ama içimden geldi iki kez "anne" diye seslendim annem beni takmadı ve kapıyı çekip çıktı.

Buna fazla takılmadım ve yola çıktım zaten azra'larin evi ve bizim ev bi 5 dakika yürüme mesafesindeydi.

Azra'lara geldim beraber ömer'i aldık parka geçtik hava soğuktu ve ben üstüme mont almamıştım o yüzden fazla oturmadık yarım saat falan sürmüştü.

Ömer evine gitti bende azra'lara geçtim beraber takıldık biraz sonra teyzem aradı.

"Alo teyzecim annen nerede?"

"Alışverişe gitmişti teyze neden ki?"

"Telefonu kapalı bir de eve gelmedi dimi hala?"

"Ne! Ben evde değilim ki bilmiyorum annem beni azra'lara yolladı"

"Tamam canım ben anne'ni arayacağım sen sakin ol"

"Tamam teyze"

Çok korkuyordum annem bir kez bizi bırakıp gitmişti fakat küçük kardeşim için babam onu affedip eve geri getirmişti yine aynı şeyi yapmazdı değil mi?

"İlknur?"

Azra'nın sesiyle irkildim

"Efendim"

"Noldu bişey mi var bi anda daldın gittin?"

"Azra teyzem anneme ulaşamıyormuş zaten annem bi garipti bugün ya yine gittiyse?"

"Ay saçmalama yengem öyle bişey yapmaz bir kez yaptı o da hataydı zaten o da pişman oldu merak etme sen şarjı bitmiştir"

"Bilmiyorum,çok korkuyorum azra"

"Korkma korkma"

"Dur annemi bir de ben arayayım"

"Tamam ama merak etme şarjı bitmiştir yani bunları da düşün kafan kötü şeylere gitmesin"

"Tamam"

Annemi tam 9 kere aradım hiçbirinde ulaşamadım içim gerçekten bi kötü olmuştu.

Tam bunları düşünürken babam aradı.

"Alo kızım neredesin ben eve geldim nerdeysen hemen eve gelir misin seninle konuşmam lazım"

"Tamam baba geliyorum"

Dedim ve telefonu kapattım.

"Azra ben eve gidiyorum babam çağırdı sonra konuşuruz birşey olursa sana haber ederim"

"Tamam hadi görüşürüz"

"Görüşürüz"

Dedim ve evden çıktım.

Eve geldiğimde abim de evdeydi aslında öz abim değil amcamın oğlu ama çocukluktan beri aynı evde büyüdüğümüz için öz abim gibiydi.

Abimi öptüm sarıldım sonra babama sarıldım vr tam karşısına oturdum.

"İlknur biliyorum bu konu seni gerçekten çok üzüyor ama bunları seninle konuşuyorum çünkü kardeşin daha küçük bunları anlamaz o yüzden sana anlatıyorum."

"Neyi baba ne oldu?"

Abim bi anda ağlamaya başlafı dehşetle abimin suratına döndüm hemen kalkıp balkona gitti.

"Kızım annen gitti bu sefer farklı bu sefer tamamen gitti çünkü başka bir adama gitti ve geri gelmeyecek.Ama sana söz veriyorum ömğr boyu arkandayım her zaman yanında olacağım sen benim bi tanemsin artık tek dayanağım sensin kızım."

"Ne"

Kurduğum ilk cümle buydu devamını getiremedim ağlamaya başladım.Annem nasıl bunu bize ikinci kez yapardı aklım almıyordu.Başım dönmeyr başladı babam birşeyler söyluyordu ama ben anlamıyordum.

Abim geldi ve bana sarıldı annem ilk gittiğinde de ben ağlarken gelip sarılmıştı bana.

Bana demişti ki

"Ağlama güzelim benim annen geri gelicek"

Şuan demiyordu sadece ağlıyordu o da ağlıyordu ben de sonra babam geldi sarıldı sarılırken kulağıma

"Ömür boyu arkanda dağ gibi duracağım güzel kızım"

Demişti.Canım babam gerçekten sözünde durdu ve her zaman yanımda oldu.

Bölüm sonu

1 yorum