bir oy alabilir miyim lütfen 🥺🤧💞
gözlerimi hastane odasında açtım
beyaz tavanla bakışıyordum şuan , sesler duyuyordum ama tam anlayamamıştım , açıkçası şuan tek istediğim şey perdelerin çekilmesi falandı
çünkü güneşten nefret ediyordum
ve gözüme gözüme girmekteydi şuan ,boğazımı temizledim
"odada biri varsa , ki var yani sesler üzere, şu perdeyi bi Allah'ın kulu çekebilirmi"
perdenin çekildiğini hissettim
"kızım iyimisin ,şükürler olsun" diyen biyolik anneme baktım
ne diyordu bu kadın
"ne ölmesi bayılmışım amk"
odadan gülüş sesleri gelmişti
oha poyraz bile gülüyordu
gülmesindi o , ona yapmamıştım
"ay pardon iyiyim yani de niye buradaydık biz"
" kalp krizi geçirdin ada, bu ne kadar ciddi birşey biliyormusun sen , nasıl bu kadar sorumsuz olabiliyorsun, ilaçlarını hiç içmemişsin bile neyin peşindesin ölmek falan mı istiyorsun?"
"iyi ya , işinize gelir kurtulursunuz benden , işine gelecek şeyler için beni azarlama, uğraşamam hiçbirinizle " sesli bi nefes alışveriş sesi geldi
götümü çevirip yan tarafa yatmistim
" 1 haftadır uyuyorsun, "
"Ne" saka yapıyordu muhtemelen apar topar tektat öbür tarafa döndüm, ama 1 hafta uyumus gibi değildim ben ki
"ciddiyim ada şaka değil, vücudun çok zayıf düşmüş, değerlerin çok düşük, her türlü bir kriz öncesi anında olabilirmişsin"
uyumuşken keşke biraz daha uyusaydım da şunların yüzlerini görmeseydim
birden içeri giren polislerle bakışlarım onlara döndü
" sıçtık"
Demirle aynı anda birbirimize bakarak demiştik
"Demir ve ada Demirhan kimler"yavaşça elimizi kaldırarak kendimizi belli ettik ,
" noluyor burda , kızım hasta görmüyormusunuz kim aldı içeri sizi"
konuş baba bey
polis plakadan bizi bulduklarını ve az önce hastane güvenliğinin aynı plakayı hastanede bulunca hemen emniyete haber verdiği falan söyleyip direk konuya girdi
"üzgünüz fakat ciddi bir darp suçlamasi ile karşı karşıyasiniz , Demir bey bize karakola kadar eşlik etmeniz gerekiyor, Ada hanım taburcu olduğunda gelebilir , iyi günler"
Demir paşa paşa gidecekken babama döndüm
" Cidden rüşvet veremiyormuyuz"
"doğru diyorsun aslında bekle bende gideyim bi bakalım ne yapabiliyoruz " ciddimiydi bu adam
kime çektiğini öğrenmiştim
annemse eliyle kafasını okşuyor hala iyi olduğumdan emin olmaya çalışıyordu
"iyimisin Ada çok korktuk" aynı anda konuşan yalın la kenana baktım
Yalın'a hafifi tripliydim , Poyraz'ın dediği şeyi unutmamıştım
o değilde şu aynı anda konuşma işini öğrenmem gerekiyordu
kenana bakarak cevap verdim
" iyiyim birşeyim yok , aslında baya iyiyim hiç 1 hafta uyumuş gibi değilim"
"1 hafta uyuman bünyenin kendi istediği birşeydi,Biz seni uyutmadık, hatta en son uyandırmak zorunda kaldık serumla, uyanmak istemedin"
şaşırmıştım ortalama 1 haftadır saçma sapan şeyler yaşamıştım, kim uyanmak isterdi ki
"sen niye hala burdasın hoşunami gidiyor beni böyle görmek"
"bayılıyorum ne demesssin"
" anlıyorum poyrazcığım kim beni görmek istemezki"
her zamanki samimiyetsiz konuşmalarımızdandı
"Ada ben birşeymi yaptım bana neden bakmıyorsun"
tiptip baktım Yalına
"biricik abim poyraz, özet geçermisin , halsizim bende biliyorsun"
"işim gücüm var benim kendin anlat " göz devirdim
" e git o zaman işin gücün varsa , ne diye yalı kazığı gibi dikiliyorsun, Allah Allah "
kenandan gülme sesi geldi, çocuk iyi değildi çünkü abilerine laf sokmam hoşuna gidiyordu nedensizce
"Ada söylemeyecekmisin" yalın gıcık oluyorum sana
"Ada, sinemin arkadaşınla yattığını biliyor,ve evden bu yüzden kaçarcasına çıkıp, ona nereye gittiğini söylemeye çalışmamanin
sinem yüzünden ona yarattığın ön yargıdan dolayı olduğunu biliyor" sağol poyraz ya
devrik bi cümleydi ve yalın anladımi bilmiyordum
çünkü ben olayı bilmeme rağmen anlamamıştım
" Yalın çok ayıp, ada sinem gibi değil" sağol anam kadın
Yalın tam ağzını açık birşey diyecektiki kantinden geldiği belli olan kerem adeta "Abla " diye üzerime atlamış son dakika poyraz onu havada yakalamıştı
benimse gözlerim üzerimde avize gibi saklanan keremde sabitlenmişti,ve korkmuştum
" Lan hayvan yeni uyandım ne üzerime atlıyorsun"
"abla bir an hiç uyanmıyacaksın sandım" o sırada poyraz onu yere indirmiş oda yandan bana sarılıyordu
" hedefim o yöndeydide , uyurken bile beni çekemeyen abin , serum verip uyandırmış "
poyraza bakarak imayla söylemiştim
"olsun abla uyandın ya"
" ya ne kadar ponçiksin"
ne dediğimi asla siklemeyen kerem ben hastaneden taburcu olanla kadar götümde dolanmışti
hazır ben hastanedeykende
üzerimde tesler yapılmış ,kalp ritim analizlerim falan ölçülmüştü, anlayacağınız bütün haftam kablolara bağlı geçmişti
hastanedede 1 hafta daha geçirmiştim bu şekilde
beni şaşırtan şey Demirin bile sürekli ziyaretime gelmesiydi
annem refakatçimdi bazen babam onu eve gönderiyor
o refakatçi oluyordu
sinirimi bozan şey Yalın'ı ilk gün dışında görmemiştim
beni görmeye gelmemişti
bir özür dileyebilirdi
kenanda çok gelmemişti ama onun dershanesi vardı ve boş olabildiği sürece geliyordu
Ve abim benim kriz geçirdiğimi bilmiyordu
çünkü söylemenmistik
ilk başta söylemeyi unuttular sanmıştım ve böyle 2,3 gün geçmişti
sonrada eğer kriz geçirdiğimi öğrenince beni kaçırma ihtimali olduğunu düşünüp ( ki yapardı) ona söylememe kararı almıştım
sonsuza kadar saklamayacaktım tabiki
eve geçince ona çok basit bir durum yaşamışımda 1 saat falan hastanede kalmışım gibi anlatacaktım
en son hastaneden çıkmış arabadaydık
kulaklığım yoku
cam tarafı doluydu
evet o bilinen senaryi
" Camları açın kusucam ben galiba"
" Çekilin lan hergeleler kıza rüzgar gelsin"
elimle ağzımi tutuyordum
arka koltukda ben kenan ve demir varken ön koltukta annem sürücü koltuğunda babam vardı
ben her öğürdüğümde benden uzaklaşıyolardı yani daha doğrusu kenan öyle yapıyordu
ama kimse gerçekten kusmamı beklememişti çünkü daha önce onlarla arabadayken hiç kusmamıştım yolu sakince atlatmıştım
şuansa benim birden yeşeren yüzüm
boğazımdan yükselen öğürme sesi gerçekten kusacağımın habercisisiydi
Demir birden diğerleri gibi uzaklaşmak yerine
iki elini birleştirip ağzıma yaklaştırmıştı
ve Demirin eline kusmuştum
ve
ben
Demirin
eline
kusmuştum
DEMİRİN ELİNE KUSMUŞTUM
"Kızım iyimisin "
" kemal ne soruyorsun arabayı sağa çek kız kustu"
"ay bende kusucam şimdi "
" ada iyimisin hastaneye gerimi dönsek"
ben hala demirin elindeki kusmuğuma bakıyordum
babam arabayı sağa çekti demir direk arabadan çıktı elimdeki kusmuğumu yere döktü
iğrençti
bana kızmasını bekliyordum ama sonuçta elini ağzıma yaklaştıran oydu
bi kargaşa vardı
demir ellerini benzinlikte yıkamak için lavaboya giderken
Kenan kusmamak için bana bakmamaya çalışıyor
annem yüzümü ıslak mendille siliyor
babamsa saçlarımı topluyordu
tam o sırada bakışlarım arabaya döndü
iğrenç his yine doldu ve çalılıkların arasına yine kustum
midemde çıkaracak birşey kalmadığı için sadece beyaz bir sıvı çıkarıyordum
babamsa kusarken saçlarımı arkada toplamıştı tekrar
sanırım saç toplamayı bilmiyordu, en kısa sürede öğrenmeliydi
bunu aklımın kenarına yazdım
Demirde benzinlikten çıkmış bize doğru geliyordu
çok utanmıştım çünkü adamın eline KUSMUŞTUM
tamam aramız pek iyi sayılmazdı, beni çok sevmezdi ama yinede insanı bi tarafı olduğunu öğrenmiştim bu hastalık sürecimde
yanımıza geldiğinde yüzüne bakmadım
kısaca annemlere her arabaya binmemde midemin bulandığını
müzikle yada dışarı seyrederek kusmamı engellediğimi söylemiştim onlarda Demire hafif bi özet geçmişlerdi çünkü benim bütün gamsızlığım uçmuş şekilde utanç içindeyim kendim açıklayamamıştım Demire , o ise inadına bana bakıyor ,ona bakmam için uğraşıyordu , umursamamaya çalıştım
tekrar arabaya binmeden öncekaldırımda biraz oturmuş soluklanmıştım ,babam ise üşütmemem için yere ceketini sermiş beni öyle otutturmuştu
bense benle ilk defa abim dışında biri böyle dikkatli ilgilendiği için
duygularım darmadağan şekilde
birden ağlamaya başlamıştım
kimse ne olduğunu anlamamıştı
ve beni anlayarak sormamışlardı ne olduğunu
en son arabaya oturduğumuzda cam kenarına geçmiş camı sonuna kadar açmış dışarıyı izliyordum
en sonunda eve vardığımızda direk odama çıkmıştım
kısa süre sonra biri kapıyı çalmıştı
gelen babamdı içeri çağırdım
" güzel kızım nasıl hissediyorsun kendini"
"iyiyim sağolun kemal bey , arabanıza kustum ve ceketinizde kirlendi benim yüzümden , asıl siz iyimisiniz, masraf çıktı birsürü"
ilk başta titreyen sesim gitmiş sonra kıkırdamıştım
"asla böyle birşey duymayayım birdaha , herşey bedel benim güzel kızıma, kapı gibi baban var senin, istersen Cumhurbaşkanı külliyesine kus , o ne biçim laf birdaha duymayayım" diyip anlımdan öptü
gözlerim dolmuştu, duygularla dolup taşıyordum şuan
benim bir babam vardı, hemde kapı gibi babam vardı titreten sesimle
" teşekkür ederim baba" diyip sarıldım
adam donup kalmıştı
ben sarılırken birden yatağa doğru düşmüştü
ben tam omzumdan geri çekileceğim sırada gözlerinin kapalı olduğunu görmüştüm
ADAM ONA BABA DEDİM DİYE BAYILMIŞTI
