İçeriğe geç

Ufak Tefek Karışıklıklar

Bölüm 12 · 6 dk okuma

Ufak Tefek Karışıklıklar

Bölüm 12

Bölüm 12

neredeyse 100 kişi olduk okuyan🥺

ama oylayanımız 1 falan🤧

********

Gözlerimi yavaşça açtım, yanımda Fırat abimle uyanmayı beklemiştim ama , yanlız uyanmıştım öyle olunca bir kötü olmuştum yada şımarıklıktan kötü olmaya yer arıyordum

odada gözlerimi bir gezdirdim

iy poyraz buradaydı ,

ne işi vardı bunun burda gıcık şey

ona bakıp göz devirdim

ergencemiydi

evet ergenceydi

peki ben neydim

zaten ergendim

sorun yoktu

Yaptığım şeyleri, alakasız açıklamalar ile mantıklıymis gibi kendimi kandırmak hoşuma gidiyordu, hastane yatağımda biraz daha oturur pozisyona geldim, bu arada ben çoğu kişinin aksine hastanede kalmayı seviyodum

ilgi bağımlısıymisşm gibi gelebilirdi ama , böyle bi işlevim görevim yaptığım birşey olmadan ,insanlar çevremde dolanıyordu ve kimsenin benden beklentisi yoktu, işime geliyordu

en önemlisi ise önüme yemek geliyordu yahu , daha ne olsunduki

kendimi otelde gibi hissediyordum, zaten burası evim gibi bir yer olmuştu , evden daha çok burdayım, poyraza döndü bakışlarım

bakıyordu tiptip

" ne bakıyorsun tip tip"

" nasıl hissediyorsun ada"

"seni görünce bi kötü oldum ama şuan iyiyim merak etme, sağlığım için göz göze gelmemeye çalışıyorum, bakışlarını üstümden çekersen sevinirim"

"ada , çok pişmanım " hayır ağlamasındı sesi titremişti çünkü gözlerime bakmıyordu soluklamak söylemişti bunu

ağlarsa yumuşardım

ağlamamalıydı

hemen bakışlarımı çektim

" acıtasyon mu yapmak istiyorsun bilmiyorum ama bende işe yaramaz" bal gibide yarardı

yanıma yaklaştı ellerimi tuttu

ben varya dünyada ki en mal insandım, poyrazin gözlerine baktım

duygularında samimiyet aradım, içini okudum,

samimiydi

gerçekti duyguları

pişman olmuş özür diliyordu hemde ağlayarak

ama bana dediği şeyleri unutamazdım , kötü davranmam kendimden uzak tutmam lazımdı, birdaha özür dleyecek yüz bulmamalıydı, çünkü affetmek istemiyordum

ben yerde kan içinde kriz geçirirken benim üstüme gelip bana küfretmiş bir adamı affetmek istemiyordum

"bana , şuanki halime acıdığın için, beni bu hale getirenin siz olduğunu bildiğin için mi özür diliyorsun"

"herşey için özür diliyorum senden"

"şuan ölümden dönmemiş olsaydım sen hala bana kötü davranmaya devam edecektin biliyorsun dimi, neyin yalanındasın hala , sus poyraz , sus , konuştukça batıyorsun sus" kulaklarımı kapadım, onunsa gözünden bir damla yaş aktı

duygularının samimiyeti sinirimi bozmuştu, dünyadaki en nadide

çiçeklerden biriymişim gibi bakıyordu, oysaki saçım başım karman çorman kafamın arkasında kocaman beyaz bir bez ve file tarzı birşey , ütüsü bozulmuş hastane kıyafetlerim birde yara bere içindeki vücudum ile evsizleri andırıyordum

gözlerim dolmak için komut bekliyordu benden, karşımdaki poyraz eğer yüzü gözü şişmiş hatta burnu kırık bir poyraz olmasaydı bu kadar zorlanmazdım ama gidipte bir pansuman yaptırmıyordu

"Ada, kendimizi sana affetiricez abicim" diyip elimi öptü

ellerimi çektim ellerinin arasından

" git bir burunu yaptır önce, sola doğru kaymış Aquapark kaydiraklari gibi , mabel matizden daha asimetriksin şuan , git bir pansuman ol, ne bok yiyorsan ye sonra umrumda değilsin, görüntü kirletiyorsun sadece "

sinirlenir diye argo konuşuyordum ama adamda tık yoktu

Ben üzülüp çıkar sanarken onu umursamama sevinmiş gülerek çıkmıştı

iyide benim amacım o değildi ki

ya ben neden kötü biri olamıyordum , iyi konuşurken değerimi bilmiyorlardi, kötü konuşuncada hoşlarına gidiyorlardı

malmiydi bunlar, ben düşünürken kapı çaldı

annemle babam gelmişti hemen iki yandan sarıldılar

" kuzum nasılsın Fırat'ın işi çıkınca hemen gelmeye çalıştık ama biz gelene kadar poyraz geldimi hiç, abuk subuk birşey dedimi"

" geldi anne, ayaklarıma kapandı oğlun, galiba kıymetimin bilinmesi için ölümden dönmem gerekiyormuş"

" güzeller güzeli kızım, sakın affetme o hergeleleri , baba sözü dinle " diyip göz kırptı

" ay bak sana ne getirdik " birden yanında getirdiği poşetden bir saklama kabi çıkardı

"bakim bakim ne getirdiniz" heyecanlanmıştım"

" Ay EKLER" en sevdiğim tatlıydı ve bugün beni bundan daha fazla motive edecek birşey yoktu

eklerlerden hemen bir tanesini ağzıma attım

içeri demir girmişti o sıra

"Anne doktor kızmasın yasakmı değilmi sordunuzmu yiyebilirmi"

annem yavaşça önümden çekmeye başladı, sanırım düşünmemişti telaşla sormak için kalktı. Ekler o sırada önümden babam tarafından alınmıştı. Dehşet moralim bozulmuştu

" ya bak canımı aliyordunuz okey de eklerimi bari rahat bırakın ya ,İki zevkimiz var gelipde bozmayın ya, ağlicam şimdi "

adet olmak üzereydim ve çikolata diye ağlardım şuanda

ciddiydim.

Demirin morali bozulmuştu

oh olsundu

ege abim girdi içeri beni görünce kaşları çatıldı sora hemen yumuşattı "abim noldu niye moralin bozuk" birden Demire döndü sonra, onu burda görmeyi beklemiyordu

" ne dedin lan kıza" işler karışıyor gibiydi babamla bense unutmuş onları izlerken ekler yemeye devam ediyorduk.Ekler ne ata önüme geri gelmişti haberim yoktu

" bak olum ilkinde hakkıdır dedim izin verdim ikincisinde hakkıdır dedim izin verdim ama yetti , sen sanıyormusunki ben izin vermessem beni dövebileceğini, öncesinde haketmistim cezami aldım ama iki elini kaldırdığinda o elini götüne sokmadim diye erkeklik gururun kalkmasın, abuk subuk her boka atarlanma bana"

fısıldayarak dişlerinin arasından sakin sakin konuşmuştu

üstelik çok yakınlardı

öpüşcek gibilerdi

"savaş yok seviş var diyip kafalarını birleştirsem , hala olucam resmen,"

babamdan bir kahkaha geldi ,

ay içimden dememiştim dışımdan demiştim , Allah'tan ikisi o kadar dalmışlardi ve sinirlilerdi ki bizi takmıyorlardı.

" Ne diyorsun sen lan , yaptığın şeylerden sonra hala konuşabiliyormusun sen , ne hakkın var senin konuşmaya, hatta bırak konuşmayı senin bu odaya girmeye hakkın bile yok senin" diyip işaret parmağı ile göğsünü itekledi

babama döndüm hemen

" memesini ellemek için bahane kurdu baba , çaktın mı olayı" diyip göz kirptim çapkınca

Sessizce anırıyorduk , ekler babamın boğazına gitmiş deli gibi öksürüyor ama hala gülüyordu. o sırada bende gülerken ağzıma bir erkler daha sıkıştırdı

bende gülerken benimde boğazımda kalınca

daha çok gülmeye başladık

kıpkırmızı olmuştuk ve sessizce güldüğümüz için farkedilmiyorduk

ama nefes alamadiğımiz için boğuluyorduk aynı zamanda

Rönesans tablosu gibiydi ortam

annem odaya doktorla beraber girmiştiki

doktor önce birbirlerini yumruklayaran ege abimle demiri görüp ardından, bakışlarını çevirince babamla bizi yanyana oturmuş kıpkırmızı bir halde , güldüğümüz yada ağladığımız anlaşılmayan bir halde bulmuştu.

annemse içeriyi görmüyor doktora ekleri kendi yaptığını içinde esmer şeker olduğunu, daha sağlıklı olduğunu söylüyordu

tam o an içeri herkes doluşunca ortalik dahada karışmıştı

kenanla yalın , abimi ve demiri ayırmaya çalışıyor, kerem bir babamın bir benim sırtıma vurarak bizi kendimize getirmeye çalışıyor ama daha çok davullarina vuran batarist gibi duruyordu

öte yandan içeri sakalsız giren Fırat abimle

herkes durdu

babamla benim öksürüklerimiz bile durdu

Fırat abim sakalsızdı, üstelik trash losyonu yüzünü yakmış

sakallarınn olduğu yer kıpkırmızı olmuştu

açıkçası bu kırmızılık ilk defa kız arkadaşının evine giden utangaç liseli bir delikanlı gibi durmasına sebep olmuştu

yani çok komikti

tam içeri girerken telefonunun kamerasından kendine bakıyor

" ya nasıl olmuş bilemedim yüzüm kızardı, kızarıklık geçsin, öpersin abicim" derken içeriyi gördü

doktor kenara çekilmiş hala olan biteni izliyordu

ama biz babamla BAYILMAK ÜZEREYDİK

babam yavaş yavaş kendine geliyordu ama şöyle bir sorun vardı ki

ekler galiba benim nefes boruma kaçmıştı, zoraki çıkan nefes alışverişim ile herkes başıma toplanmiş ne olduğunu anlamaya çalışıyordu

salaklar kalbim ile bir sorun olduğunu düşünüp nabzımı ölçüyordu

son dakika olayı çakan doktor birden beni ters çevirip kaldırdı

bütün abilerden " Lan" diye bir ses yükseldi

bense canımla cebelleşiyordum

en son babam. olayı çaktı ve diğerlerinin müdahale etmesine izin vermedi

en sonunda hemlich manevrasiyla ağzımdan çıkan ekler direk olarak poyrazın yüzünün tam ortasına yapıştı

bunu görünce öksürmek yerine gülmeye başladım

sonra herkes birden gülmeye başladı

en son doktorun " bu aile normal değil" diyip çıkmasıyla nefesim ve öksürüklerim kendine gelmeye başlamıştı

ilk defa hepimiz bir odadaydık ve hepimiz gülüyorduk

bu aileyi bir arada tutan şey sanırım benim ölümden dönmelerimdi

biz gerçekten normal bir aile değildik

***************

affetsekmi affetmesekmi çok arada kalıyorum, yada önce kime affetsek diye , ama sanırım ilk kenan affedilir

diğerlerini affedermi Ada bilmiyorum , her karakterin kendi enerjisi var cidden , neyse eğer karakter tanıtımı isterseniz tam buraya yazmanız yeterli

öpüyorum askolar😽

Bölüm sonu

19 yorum