İçeriğe geç

Uçamayan kuşlar

Bölüm 4 · 2 dk okuma

Uçamayan kuşlar

Bölüm 4

Bir anlık cesaret.

Ela arkadaşlarımla konuştuktan sonra bana doğru bakmıştı. Bana selam verdi. O an sadece selam kelimesini senden hoşlanıyorum evlenelim demiş gibi anlayıp domatese dönmüştüm. Hiçbirşeyi demeyip sadece kafamı sallamakla yetindim. Biraz daha oturduktan sonra biraz daha alışmıştım. Bu utangaçlık meselesinden gerçekten nefret ediyordum. Saat geç olmuştu. Eren kalkınca hepimiz kalktık masadan. Birlikte yürürken neşe benim görmediğimi düşünerek erene ve eceme göz kırptı ve biz bir yere uğrayacağız yer uzak o yüzden yorulursunuz siz eve gidin dedi. O an bizim yalnız kalmamızı istediğini anladım. Tamam dedik ve birlikte yavaş adımlarla yola koyulduk. O bana birkaç soru sorsada kısa cevaplarla geçiştiriyordum. Ona doğru baktığımda gerçekten dediğim kadar vardı. Hafif sarımsı saçları,ela gözleri herşeyi özene bözene yaratılmış gibiydi. Bir an cesaret edip bir soru sormak istedim. Soru biraz şüpheliydi ama olsun.

Yağız: Ela sana birşey sorabilir miyim?

Ela:Tabikii

Yağız:Sevgilin yada hoşlandığın birisi varmı?

O soruyu sorduğumda birkaç saniye yüzüme bakıp önüne döndü

Ela: Hayır yok. Yoksa benden mi hoşlanıyorsun?

Dedi ciddiye almamış bir şekilde gülerek.

Bende bir an cesaretimi toplayıp

Yağız: EVET

Dedim.

Yürürken birden durup bana baktı. Yüzümde hiçbir mimik olmadığı için ciddi olduğumu anladı.

Ela: Sen ciddisin yani

Yağız:Evet ciddiyim artık seni görünce terlemekten yoruldum ne olacaksa olsun artık!

O an bana iğrenmiş bir şekilde bakış attı ve bana şunları söyledi

Ela:Ben seninle olamam hatta dünyada tek erkek sen kalsan yine seninle olmam. Çünkü zayıfsın cılızsın kendini koruyamıyorsun bile. Her zaman eren arkanda. Arkadaşlarına güvenerek yaşıyorsun. Evet tatlısın hoşsun iyisin ama. Ben olmam yani yapamam

O an sanki kalbim duracakmış gibi oldum tam gözlerim dolup damla halinde düşecekken kendimi sıktım. O ise başka bir yoldan yürümeye gitti beni bırakarak. Gittiği an saldım kendimi. Hıçkırarak ağlıyordum. Aslında bir yandan da haklıydı. Hatta en ufak detayına kadar haklıydı. Ben zayıf bir çocuktum neden benden kat kat iyi erkekler varken beni seçsin ki. O an bir şeye karar verdim. Ya arkadaşlarımın kollarına sığınarak yaşayacaktım. Yada hiçbir olayımda arkadaşlarımdan yardım istemeyip kendi başıma çözecektim

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.