Şimdi geriye dönüp Marceline'in gecesini düşündüğümüzde;
Richmond'ın doğum günü partisi... O geceye dair ilk beklentilerim o kadar masumdu ki, acınasıydı. Lise üçüncü yılımızın ikinci haftasıydı, Güz Şenliği'nden (Güz Şenliği liselerde düzenlenen bir tür dans) bir hafta önceydi ve aklımdaki en acil sorun, sevimli bir çocuğun bana dansa gelmeyi teklif edip etmeyeceğiydi. Olivia bir oyun oynamamızı önermişti ve bu o kadar basit görünüyordu ki. Öğrenilecek hiçbir kural yoktu, dağıtılacak hiçbir kart yoktu, takımlara ayrılmaya gerek yoktu. Oyununda kendisinin her zaman kazanan olduğundan bahsetmemişti. Ya da oynamanın sana hayatına mal olabileceğinden...
