İçeriğe geç

TÜNEL

Bölüm 3 · 1 dk okuma

TÜNEL

Bölüm 3

İKİNCİ BÖLÜM ( O BİTMEK BİLMEYEN SABAH ) :

Her zamanki gibi kendime bir çikolatalı tost yapıp masaya oturdum. Babam geldi ve tostumu aldı,kahvesini yaptı ve verandaya geçti. Babam düzeliyor gibiydi. Galiba büyüdüğümü anladı ayrıca içkiyi de bırakmıştı. Sonra okul için çantamı hazırladım ve arabaya bindik. Babam beni okula bırakırken;

"İYİ DERSLER CANIM OĞLUM"

Dedi,babamda bir gariplik vardı. Fakat çözememişsin. Belki anneannem biliyordur bana bir süprizi falan vardır diye anneannemi aradım. Her zaman ki gibi yemek yapan anneannem telefonu kan ter içinde açtı, onunda sesi son zamanlarda garip geliyordu. Ortada bir gizem vardı ama çözemiyordum.Okul bitti eve geldim babam bana YEMEK HAZIRLAMIŞTI. Garip geldi acaba içinde zehir mi vardı,bilmiyorum ama yedim tadıda çok güzeldi. Gece anneannem bize geldi,saat 8 gibi. Ben yatağa gittim yarın sınavım vardı erkenden uyuyacaktım ama babam ile anneannemin sesleri yüzden uyuyamadım. Merdivenin başından anneannem ile babamı dinliyordum, Ve bir anda anneannemin ağzından o cümle çıktı. Kalbimde bir sızı hissettim.

"Sırf o çocuk için seni karakola şikayet etmiyorum,benim kızımı sen öldürdün."

Dedi anneannem,demek ki babamın karınağrısı bu yüzdenmiş. Hemen aşağı indim ağlayarak. Babamı koltuğa inip boğazına yapıştım.Bu kadar yıldır annen senin yüzünden öldü diyip beni döven adam annemi öldürmüştü.Hemen mutfağa yöneldim elime bıçağı aldığım gibi babam sapladım.Babam kanlar içinde yerde yatıyordu.Anneannem hemen nabzına baktı ve

ÖLMÜŞTÜ

Bir anda nefesim kesildi. Ben katil olmuştum,hemen gidip anneanneme sarıldım. Ağladım, Anneannem hemen polisi aradı.Sorguda suçu anneannem üstlendi. Başından beri dediğim gibi anneannemin hakkını hiçbir zaman ödeyemem.Artık tek başıma kalmıştım. Kimse kalmamıştı. Polisler başka yakınım olmadığı için yetimhaneyi aradılar,ve bir yatak ayırttılar.

ARTIK BU HİKAYENİN BAŞ KARAKTERİ BENDİM...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.