Bölüm 1

Bazılarımız şanslı doğar ya hani işte ben onlardan değilim.Küçüklüğümden beri şans kovaladım ama bir türlü elde edemedim. Annemin intihar etmesi sonrası o travma üstümden gitmedi. Babamda beni bırakacak diye çok korktum. Babam annem gittikten sonra hiç iyi değildi. Bazen içip içip eve gelir beni döver, annen senin yüzünden gitti derdi. Ama ben hiçbir zaman neden beni suçluyo çözemedim. Kaç kere annem rüyamda dayan oğlum diyordu saymadım. Onun özlemi ile yaşamak çok zor. Babam 11 yaşında iken dedemden aynı şiddeti görmüş, ama ben babam tarafından 4 yaşında o şiddeti gördüm. Dedemi çok severim ama babamda benim gibi dedemden kaynaklı travmalar yaşayıp aynı travmaları bana yaşattığı için dedemi hiçbir zaman affetmiycem,aynı şekilde babamı da. Bir ara komşumuz Steve amca karakola gitmiş benim bağırış seslerim yüzünden. Polisler eve gelip babamı ve beni sorguya aldılar, o kadar korkmuştum ki. Babam inkâr etmiş tabi, bende yine beni döver diye inkâr ettim. Sonra eve gelince niye bağırıyorsun diye beni yine dövdü. Belki annem olsaydı beni korurdu,ama annemin meleğini hep yanımda hissediyorum. Şuanki aklım olsa o zaman sesimi çıkarırdım kesin, ne biliyim polise falan giderdim en kötü yetimhaneye. Ama bana hep destek olan anneanneme teşekkür ederim. Hakkını hiçbir zaman ödeyemem.Şuan hala babam ile yaşıyorum hala bana evlatlıkmışım gibi davranıyor,ama kafaya takmıyorum.Adım Krokie Milioen 16 yaşındayım...