Bölüm 1

1. Bölüm – Çubuklu HayallerKadıköy sokaklarında güneş batarken, denizden gelen rüzgâr Fenerbahçe bayraklarını dalgalandırıyordu. Emir, evinin balkonuna asılı sarı-lacivert bayrağa bakıp içinden “Bir gün bu formayı giyeceğim” diye fısıldadı. Odasının duvarları Alex, Lefter, Can Bartu posterleriyle doluydu. Her gece uyumadan önce gözlerini kapatır ve kendini Şükrü Saracoğlu’nun çimlerinde hayal ederdi.Mahalle arkadaşlarıyla yaptıkları maçlar onun için sadece oyun değil, bir provaydı. Top ayağına her geldiğinde tribün sesini kafasında duyuyordu. Bugün de sahaya inerken yanında en yakın arkadaşı Arda vardı.— “Kardeşim, sen yine hayal kuruyorsun, değil mi?” diye güldü Arda.— “Bir gün gerçek olacak. Fenerbahçe formasıyla sahaya çıkacağım. Bunu hissediyorum.” dedi Emir, gözleri parlayarak.O sırada sahaya bir grup izleyici geldi. Emir’in fark etmediği şey, onların arasında Fenerbahçe altyapısında görevli bir antrenörün de olduğuydu. Emir topu kapıp üç kişiyi çalımlayıp golü atınca izleyenler arasında fısıltılar dolaştı.Maç bittikten sonra yanına sakallı, sert bakışlı bir adam yaklaştı:— “Adın ne senin, çocuk?”— “Emir.”— “Yarın sabah Samandıra’ya gel. Altyapı seçmelerimiz var. Seni görmek istiyorum.”Emir’in kalbi hızla çarpmaya başladı. Hayallerine bir adım daha yaklaşmıştı.Ama Emir’in hayatında sadece futbol yoktu. Tribünde her maçta gördüğü Zeynep, aynı okuldan sınıf arkadaşıydı. Zeynep Fenerbahçe’ye tutkuyla bağlı bir taraftardı. Çubuklu formasıyla tribünde tezahürat yaparken saçları rüzgârda savrulur, Emir gözlerini ondan ayıramazdı.O akşam eve dönerken telefonuna bir mesaj geldi:Zeynep: “Bugün sahada seni gördüm. Güzel oynadın.”Emir’in yüzüne istemsiz bir tebessüm yayıldı. Ama aynı anda kafasında bir düşünce dönüp duruyordu: “Fenerbahçe için savaşmalıyım… ve belki de Zeynep için de.”