Tomris

TOMRİS Kan kokan anılarla örülmüş bir çocukluk, susturulamayan çığlıklar… Gözümü kapattığımda gördüğüm şey yalnızlıktı, sessizlikte duyduğum sesse çığlıklarımdı. Susturduğum tek sesim değildi, çığlıklarımdı. Büyüdüm, ama içimde bir şey hep çocuk kaldı. Korkularım büyüdü, ben sustukça onlar konuştu. Özgürlük sandığım şey benim esir oluşumdu. Bir kafes gibi sarıldı bedenime tahtlar, unvanlar, zaferler… Ben Tomris, ne yalnızca bir kraliçe, ne yalnızca bir kadın… Ben, kendine bile yabancı kalan bir ruhum. Bu kitap, benim sustuğum her şeyin dile geldiği yer.