Yeni üstümüze keyifli ve biraz şaşkın bir şekilde bakıyordum. Ne diyebilirim ki diğeri iyiki bulunmuş.
Öğretmenimiz 'her zaman her işte bir şey vardır' derken yanılmıyomuş. Öğretmen olmasına şaşmamalı.
Önümüzde Bayan Afet yürürken biz dördümüz yan yanaydık. Kadın isminin hakkını veriyordu bu arada gerçekten afet gibi bir kadın.
Sağ tarafımda Umay duruyordu. Omuzunda bitten gece gibi simsiyah ve ütülenmiş gibi düz saçlarının üstüne rozetlerle süslediği yeşil beresini takmıştı. Gözleri elaydı ve gözlerini üzerine simsiyah kalın çerçeveli bir gözlük takıyordu. üstünde beyaz bir tişöt ve siyah bir pantolonu ve civciv sarı yine rozetlerle süslenmiş bir montu vardı.
Bu kızın rozetlerle alıp vermediği ne bilmiyorum. O Yeşil tilki.
Onun yanında Işık duruyordu. Sarı saçlı hafif dalgalı dağınık bir seçi vardı ve zümrüt gibi yeşil gözleri vardı. Ve gülünce gelen gamzeleri yakışıklılığına yakışıklılık katıyordu. Sarı Tilki.
Diğer tarafımda ise Yankı vardı. Turuncu Tilki. Onunda Işıkın tam tersi koyu kumral saçları ve kahveregi gözleri vardı.
Ve bende Helin namıdeğer Mavi Tilki saçlarım yüzünden bana mavi demişlerdi. Omuzlarımın biraz altına gelen dalgalı saçlarımın içini ve perçemlerimi maviyee boyuyordum uzun zamandır.
Bu yüzden okulda ne kadar zorbalansamda.
Hayır yani, size ne benim saçlarımdan ayol. Eşek götlüler. Ama gerçekten bir tanesinin götü çok büyüktü. Sanarsın arı sokmuş.
Neyse onun dışında açık ela gözlerim var.
Ve biz kim miyiz? Tilki cemniyeti.
Afet bizi bulana kadar kendi başımıza insanların yani büyük iş adamlarında denebilir aslında. Birbirlerinden çalıdıkları değerli şeyleri çalıp asıl sahiplerine teslim etmek. İlkokuldan beri eğitimq alıyorduk. Yetimhanelerden seçilip eğitim görmüştük. Aslında eğitilme nedenimiz bu "büyük iş adamlarının" çaldıkları şeyleri korumak veya onlar için çalmaktı. Ama biz dördümüz som sınıfa gelince bunu anlayıp mevzun olunca oradan kaçmış ve kendi işimizi yapmaya çalışmıştık.
Ama sonra Afet bizi bulmuştu ve biz artık buradaydık.
Tilki isminin sebebi ise işimizi yaparken yüzümüze taktığımız teknolojik tilki maskeleri. onları bizim içi Umay kendi başına icat etti. Veya tasarladı her neyse artık.
Yeni odamıza vardığımızda Umay kulağımın dibinde öyle bir çığlık atıki kullağım düştü sandım bir an.
"Bu-ra-sı çok GÜZELL." Büyük atolyeyi gördükçe çığlıklerı büyüyordu.
"Burda ne biçim icat yapılır düşünsenize."
Yankı yandaki alıştırma sağsına bakıp sırıtı ve kafamı kolunun altına alıp saçımı karıştırmaya başladı. "Bizde burada daha iyi çalışırız he maviş." Kafamı ondan kurtarmaya çalışark konuştum. "Eğer çalışıcak bir kafam kalırsa evet"
Afet hanım bize dündü. " Yarın ilk göreviniz için kıyafetleriniz gelicek." bunu Yankı ile bana bakarak söylüyordu çünkü saha çıkan kişiler bizlerdik. Işık bilgiseyar başındayken Umay icatlarımızı yapıp zorunda kalmadıkça saha çıkmıyorlardı.
"Bir maskeli bolaya gidiceksiniz hedefiniz. yakut ve elmastan oluşan şahmeran yarın açık artırmaya çıkacak. Onu alıp buraya gelin."
( Bu bölüm biraz tanıtım gibi oldu aslında ama ikinci bölümde başlayacak asıl hikaye