Bölüm 1

Nefes nefese kalmıştım. Yanımda duran sevgilime döndüm. O da nefes nefese kalmıştı ve bana bakıyordu. Elimi daha sıkı tuttu ve arkasındaki duvara yaslanarak beni de üzerine çekti. Başımı boynuna yasladım ve gözlerimi kapattım. O sırada şimdiye kadar yüzlerce kez duyduğum oyunu kazandığımızı belli eden sesi duydum. Sona yaklaşmıştık. Kendi sonumuza. Bu oyun bitse bile hiçbir şey eskisi gibi olmayacak ya da düzelmeyecekti. Oyunun nasıl bittiğinin kalanlar için bir anlamı kalmamıştı artık. Sevgilimin sırtımı okşayan eli içimi ısıtırken sessizce konuştum başımı boynundan kaldırmadan "yarın oynayacağımız oyun son oyun olacak." Biliyordu. Ellerini saçlarıma çıkardı ve "hmhm" Diye mırıldanarak saçlarımla oynamaya devam etti. Beklediğim gibi bir tepki vermişti. Biz çok konuşmayı bırakalı uzun bir zaman olmuştu. Artık bunlar basit geliyordu. İkimiz de birbirimizi anlıyorduk konuşmadan. Birbirimize bakma şeklimizden, dokunma şeklimizden her şeyi anlıyorduk. Bizi burası yetiştirmişti, bu hale getirmişti. Biz ilk burada tanışmıştık, ilk burada konuşmuştuk, flört etmiştik, sevgili olmuştuk, beraber ölümden döndüğümüz zamanlar olmuştu ya da saatlerce ağladığımız, güldüğümüz, eğlendiğimiz, öpüştüğümüz. Biz her şeyi ilk burada yapmıştık beraber ve zamanla birbirimizin her şeyi olmuştuk. Şimdi beraber başladığımız bu oyunun sonuna gelmiştik ancak kazanmanın bir kurtuluş olmadığını ikimiz de biliyorduk. Sanırım bunu anladığımız zamandan beri suskunlaşmıştık. Ben yine eski heyecanımı az çok taşıyordum içimde ancak o çok donuklaşmıştı. Haklıydı. Asla sorgulamamıştım ben de ayak uydurdum ona. Son zamanlarda oyun biter bitmez beni de yanına çeker uyurdu hep. Ben de onu izlerdim. Biliyordum az kalmıştı. Buruk hissettiğim tek konu buydu. Bir daha böyle uyuyamayacak, birbirimize bakamayacak, öpemeyecek ya da dokunamayacaktık. Başımı yavaşça kaldırdım ve uzaklaşmadan omuzlarından tutarak yüzüne eğildim. Dudağının kenarına dudaklarımı bastırdım ve küçük bir öpücük bırakarak geri çekildim. Gözlerini açtı. O da kollarını belime doladı ve başını göğsüme yaslayarak gözlerini tekrar kapattı. "Uyumak istiyorum." Diye mırıldandı boğuk bir sesle. "Hmhm gel yerimize gidelim." Hayatta kalanların arasından geçerek duvarın köşesinde kendimize yer yaptığımız alana gittik beraber. Oyuna başladığımızdan beri değer verdiğimiz çok insanı kaybetmiştik, alışmıştık. Şimdi burada 10-15 kişi kalmıştık herkes kendi halindeydi, suskundu. Sevgilim yere oturdu ve duvara yaslandı. Ben de hemen yanına oturdum ve koluna sarılarak başımı omuzuna koydum. Bir yandan da sol elini kendi ellerimin arasına almış, parmağımla daireler çiziyordum. Uyumamız gereken zamana kadar başım omuzuna yaslı bir şekilde durdum. Eli ile uğraşmaya devam ettim. O da üstten beni izledi. Saat 00.00da herkes kendiliğinden uyuyakalırdı. Şimdi bu uyuyacağımız son geceydi yarın ise son oyundu. Saat 23.56 olmuştu. Başımı omuzundan kaldırdım ve yüzüne dönerek "iyi geceler sevgilim, seni seviyorum." dedim ve hafifçe gülümsedim. O da bana bakıyordu. Zaten bayık bakan gözleri gülümseyince daha da kısıldı ve o da "sana da iyi geceler sevgilim, ben sana aşığım." Dedi. Üste çıkmasıyla sahteden kaşlarımı çatarak hafifçe omuzuna vurdum. O da güldü ve vücudunu bana doğru döndürerek sağ elini yanağıma yasladı. Ufak ufak okşadıktan sonra yüzüme eğildi ve dudağımı öpüp geri çekildi. Ben de hemen ardından uzandım ve dudaklarımı dudağına yaslayarak daha uzun süre durdum. "Bunu her gece yapmaktan bıkmayacaksınız dimi?" Her zaman olduğu gibi oyunun başında tanıştığımız bir arkadaşımız karşımızdaki duvara oturmuş sahte bir iğrenme ve dalga geçer ifade ile bize bakıyordu. Sevgilimin dudaklarından ayrıldım ve güldüm. Sevgilim de gülümsedi ve başını arkasındaki duvara yaslayıp gözlerini tekrar kapattı. "Daha uzun süreni de gördün buna mı şikayet ediyorsun şimdi?" Dedi kısık bir sesle. Karşımızdaki kız sahte iğrenme sesleri çıkararak bize arkasını döndü ve yattı. Vakit gelmişti. Ben de başımı sevgilimin omuzuna yasladım. O da başını bana yasladı ve elimi tuttu. Yavaş yavaş uyuyakaldık.