O gün erken kalktım. Normalde daha geç uyanırım. Ama bu seslerden uyumak imkansızdı.
Uyandım ve banyoya gittim. Elimi yüzümü yıkadım ve hemen aşağı bu seslerin sebebini öğrenmek için indim.
-Sen ne yaptın! - diye annem bağırıyordu
Babam - merak etme hayatım artık bize kimse engel olamaz
Annem - onu nereye saklamalıyız?! - diye annem ağlıyordu
Babam - bodruma
Annem - Olmaz! Myles görebilir!
Babam - O zaman sen bul bi yer.
Annem - kahır etsin bilmiyorum!
Babam - Tamam, merak etme. Çaresine bakacağız.
Ve kapı sesi, artık çıktılar. Ve hemen aşağı indim. Gördüklerim karşısında şok olmuştum. Onlar birini öldürmüştüler. İnanamıyorum bu bu benim amcam Caketi neden ama neden öldürmüştüler. Sebep, benim evde olduğumu ve göreceğimi bilmiyorlarmıydı? Ne için babam en sevdiği kardeşine kıymıştı. Aralarında ne geçmişti?
Diye hep düşünce içindeydim. Odama çıktım ve hemen eşyalarımı toparlayıp okula gittim. Okuldan sonra Kansasa babannemin yanına. O bunları bilmeliyidi. Evden hemen çıktım, okulda hiç birşey olmamış gibi davrandım. Son dersin zilini bekliyordum.
Ve işte zil çaldı. Hemen okuldan çıktım. Ama oda ne annemler ordaydı. Beni bekliyordular. Hiç bir şey olmamış gibi beni aldılar ve eve gittik. Ama amcamın ceseti orda değildi. Normal bir günmüş gibi annem sofrayı hazırlıyordu. Babam televizyona izliyordu. Okuldan eve gelene kadar kimse konuşmsmıştı. Ve annem sofrayı hazırlayıp bizi çağırdı. Sofraya geçtik ve hiç bir şey olmamış gibi konuşuyorlardı. Ben hemen yiyip odama çıktım ve onların uyumasını bekliyordum. Daha sonra evden çıkıp babannemin evine gidecektim.
Ve işte herkes uyudu. Bende çantamı alıp aşağı indim ama onlar bütün kapı pencereleri kapatmıştılar. Ne zamandan bizim evin kapı ve pencereleri kapatılıyordu?Benim odam çatı katında olduğu için pencere çok küçüktü ordan çıkamazdım. Yani demeki benim amcamın cesetini gördüğümü biliyorlardı.Odama çıktım uyumaya çalıştım ama olmuyordu.
Artık sabah olmuştu. Kalktım onlar evde değildi ve bende hemen evden çıktım. Yolda o kadar soru vardı ki aklımda. Okula girdim ve beni müdür yardımcısı beni karşıladı.Bana artık okulda kaydım olmadığını söyledi babamlar beni okuldan almıştılar . Neden?! Sonra babamlar geldi ve beni aldı. Artık korkuyordum beni öldürecekmiydiler yoksa?
Eve geldiğimizde bizi büyük bir taşıma şirketi arabası bekliyordu. İçinde eşyalarımız. Taşınıyormuyduk?
Babama - nereye gidiyoruz? - diye sordum
Babam - Babannenlere. Kansasa artık orda yaşıyacağız.
Nasıl yani neden?
Yola çıktık.Artık Kansasa gelmiştik. Babannemin evine gittik babannem bizi her zamanki gibi normal karşıladı. Sonra babamlar salona geçtiler ben babanneme yardım etmek için mutfağa gittim.
Mylas - Babanne sana çok önemli bir şey söylemeliy...
Babaannem - biliyorum - diye sözümü kesti -
Merak etme gideceğiz seni kaçırıcağım. Onlar bir katil. Sıradaki hedefleri biziz.
Mylas - sen nasıl?!
Babaannem - Endişelenme oğlum.
Babaannemin bunu bildiğine seviniyordum. Artık burda yalnız değildim. Beni koruyacak biri vardı. Ama neden babamların sıradaki kurbanı bizdik? Ne planlıyordular? Herkes uyudu.
Sabah oldu aşağı indim ama buda ne?! Olamaz
