Bölüm 8

Kendini bir kez daha öldürdü o gün, hiç tanımadığı bir insanı hayatında istemesinin bedeli ödenmeliydi. Yavrularına yemek götürmesi gereken aç bir dişi kurt gibi veda etmişti kuzuya. Kuzuyu öldürmek istemiyordu aslında. Kuzu nereden bilebilirdi ki bunu, vahşi gözler kendininkilerle buluşunca. Hissettiklerini korumak için görmezden gelmişti, onları yok etmekten ne farkı kalmıştı bunun? Oysa o da istemişti, tereddüt etmeden sevebilmeyi. Kaybedecekleri bu kadar fazla olmasaydı belki, ona tüm kalbini bile verirdi. Sorun da burada ya işte, tüm kalbini verirdi. İslak bakışlarının ardında saklanan sönük umudu karşıdakinin avuçlarındayken ne farkı kalırdı boynu dişler arasında olan kuzudan? Peki ya kuzunun varlığının hissedilmesinin bir önemi var mıydı, nasıl olsa kendini çoktan ölümün sıcak kollarına bırakmıştı...