Takıntılı bir kadını, planladıklarını anlatan bir hikâye. Umarım ilginizi çeker, iyi okumalar.
Göz göze geldiğimizde senin için kısacık olan o bakışma benim yıllarımdı birtanem. Yıllardır hayalini kurduğum eşsiz bir andı. Ancak sen bunun sadece tesadüf olduğunu düşünüyorsun. Ve gerçeği öğrenmene asla izin vermeyeceğim.
Çok da büyük sayılmayacak ancak bana yetecek kadar da büyük olan yeni evime girdim. Canımdan öte olan adama daha yakın olabilmek için uzun uğraşlar sonucu onun üst katına taşınmaya karar vermiştim. Uzun süredir zaman kolluyor buranın boşalması için uğraş veriyordum, tabii ki başarmış ve buraya taşınmıştım. Karşı dairesini almak istesem de burayı boş bulduğum için mecbur kalarak bu evi tutmuştum.
Bir oda yapacak onun resimleri ile düzenleyecektim o odayı, onu sık görme düşüncesinin verdiği heyecanla derin bir nefes aldım ve sırıttım. Beni sevecekti, biliyordum. Olacağına emin olmadığım hiçbir işe başlamazdım ben.
Ev fazla dağınık gözüküyordu, kafamın içini yansıtır gibiydi. Yağmur yağdığından camlar buğulanmış, hava kararmış eve kasvetli bir hava vermişti. Gülümsedim, severdim bu tarz havaları. Beni yansıtıyordu sanki.
İçimde verdiğim savaşlar, hayatımdaki büyük küçük her sorun onu gördüğüm ya da düşündüğüm an da yok oluyordu. Beni hayata bağlayan şey onun hayaliydi, kendisiydi. İlk kez yanımdan geçtiğinde aldığım kokusu, beni henüz fark etmeyen o toprağı anımsatan gözleri, beni her şeyden koruyabileceğine inandığım o bedeni ve benim için yaratılmış olan o kalbi. Bunlar sadece onun hakkında beni hayata bağlayan küçük şeylerdi, daha fazlası vardı.
Onun hakkında bildiğim, öğrendiğim her şeyi yazdığım defteri henüz birçoğu açılmamış kutuların arasından bulup elime aldım. Bu kitap benim her şeyimdi, hepsini ezbere bilsem bile benim için önemliydi. Mesela hafıza kaybı geçirirsem bunu tekrar tekrar okumalı bir daha ezberlemeliydim.
Defteri yatak odasına, baş ucuma koydum. Henüz yerleştirmediğim eşyalar evde adım atacak yer bırakmıyordu. Sinirimi bozmaya başlamıştı. En azından uyuyacağım odayı toparlamak zorundaydım.
Derin bir nefes alarak işe koyuldum, karton kutularda hangi odaya ait olduklarına dair tükenmez kalemle yazılmış kelimeler vardı. İşimi kolaylaştırması adına eşyalarımı kolilerken yapmıştım. Nevresim takımları, kıyafetlerim ve diğer eşyalarımı odaya doğru taşıdım.
Evde sadece küçük bir temizlik yapılmalıydı, ancak bunu yapabilecek kadar enerjik hissetmiyor sadece uyumak istiyordum. Yatağıma uzandığımda henüz onun için yapmayı düşündüğüm odayı yapmadığım aklıma gelmişti, bunu unuttuğum için kendime kızarken tekrar kalkamayacak kadar yorgun hissediyordum.
Yorganı üzerime çektiğimde, gözlerim kapanırken onu rüyamda görmeyi diledim. Gözlerimi açtığımda, kapattığımda görmek istediğim tek şey oydu.
-
Yani, umarım hoşunuza gitmiştir. Henüz ilk bölümdeyiz. Kafanız karışmış olabilir. Ara ara sizi geçmişe götüreceğim.
Kendinize iyi bakın, kitabın sadece bir kurgu olduğunu ve bunun oldukça ciddi bir psikolojik rahatsızlık olduğunu unutmayın.