Okul çıkışı telefonda gezerken çok ucuz bir gezi ilanı gördük. Normalde böyle şeylere hiç gitmezdik ama fiyat bayağı ucuzdu. Emir “Kesin dolandırıcı falandır” dedi, ben de gülüp geçtim. Kalkış yeri yazıyordu ama garip bir yerdi. Eskiden kullanılan, şimdi terk edilmiş olan bir metro istasyonu.
Ertesi gün gittik. İstasyonun önü aşırı sessizdi. Camlar kırık, duvarlar pislik içindeydi. İçeri girince arkamızdaki kepenk bir anda güm diye kapandı. İkimiz de donup kaldık.
Bağırdık ama ses yankıdan başka bir şeye dönüşmedi. Elektrik yoktu ama ilerideki güvenlik kameralarından biri çalışıyordu. Hem de direkt bize dönüktü. Emir koşup ışık düğmelerine bastı ama hiçbir şey olmadı.
Sonra kamera yavaşça hareket etti.
O an gerçekten biri bizi izliyor sandım.
Çıkışa koştuk ama kepenk açılmıyordu. Acil çıkış kapıları da tahtalarla çivilenmişti. Etrafta eski aletler vardı. Emir “Çekiç bulun bir tane!” diye bağırdı.
Tam o sırada yerde duran bir çekiç gördüm. Ama yanında daha garip bir şey vardı.
Mosmor bir el çekicin yanında sanki cansız bedenden koparılmış gibi duruyordu