Tekrarlanan ölüm

Koştum,öylesine hızlı koşuyordum ki ayağımın altındaki çakıl taşları ayağımı kanatıyor, kanlar geçtiğim taşlar üzerinde kalıyordu.Acıyı hissediyordum fakat durmadım.Durursam tek kanayam ayaklarım olmazdı.Ruhum zaten kanıyordu. Kalbim fırlarcasına atarken bacaklarım buna dayanamadı benim yavaşlamama izin bile vermeden büküldü ve yere düşmeme sebep oldu. Arkamda olan adım sesleri gözümü korkutmuyor fakat heyecandan olmalı ki kalbim daha hızlı atıyordu.Şakaklarımdaki terler aşağı iniyordu. Sahiden,beni ne bekliyordu? Başlangıç-04/05/2025