Telefonum titrediğinde normal bir arama zannettim… Babamın sağ koluydu ya beni babamın yurt dışına çıkacağını haber vermek için arardı ya da babam beni merak ettiği için. Bu arama farklıydı sanki kötü bir şey olmuş gibi bir his vardı içimde. Telefonu açtım.
- Varisya… hastaneye gelmen gerek.
Kalbim sıkıştı. O an evden nasıl çıktığımı hatırlamıyorum. Hastaneye gittiğimde Victor öylece duruyordu.
- Ne oldu? Nasıl?
- Ameliyatta. 4 kez vurulmuş.
- Kim? Sen neden yanında değildin?
- Kamera kayıtlarının gelmesini bekliyorum. Su istemişti suyu bittiği için. Yandaki büfeye su almaya gittiğim sırada olmuş.
Nefes alamıyordum. Tek dileğim ona bir şey olmamasıydı. Bekledim, bekledim…
- Ne zaman bitecek bu ameliyat?
- Bilmiyorum.
Sesi donuk ve sessiz çıkıyordu. Suçlu hissediyordu.
Doktor ameliyattan çıktı ve şu sözcükler döküldü ağzından:
- Maalesef elimizden geleni yaptık ama hastayı kurtaramadık. Başınız sağ olsun.
İlk iki sözcükten sonrası yoktu benim için. Başım dönmeye başladı. Bir an aklıma babamın bana doğum günümde verdiği söz geldi.
- Ne diliyorsun bakalım yeni yaşın için?
- Annem gibi hemen gitme istiyorum baba. Onun gibi melek olma. Ben senin de gitmeni istemiyorum.
Gözleri dolmuştu.
- Söz veriyorum sen bir melek olmadan ben melek olmayacağım. Anlaştık mı?
- Anlaştık.
Sözünü tutmadı. Benden önce melek oldu. O zaman neden bana söz verdi? Söz verdi madem neden tutmadı? Gözlerim kararmaya başladı.
Gözlerimi açtığımda bembeyaz bir tavan vardı karşımda. Evet, bayılmıştım. Bu ilk bayılışımdı. Anında doğrulmaya çalıştım ama aniden başıma şiddetli bir ağrı vurdu. Victor beni durdurdu.
- Dinlenmen lazım biraz.
- Ne zamandır uyuyorum?
- 40 dakikadır.
- Babam…
Cümlenin devamını getiremedim. Gözlerim doldu.
- Cenaze saat 5.35’te.
- Saat kaç?
- Öğlen 3 oldu.
- Gitmek istiyorum buradan.
Serumu kolumdan çıkardım.
- Hadi.
Victor karşı çıkmadı. Onun sözünü dinlemeyeceğimi biliyordu. Hep böyleydim, dik başlı.
Babamla son kez vedalaştım. Ev… Ev bomboştu. Sessiz. Saat 7 olmuştu. Victor’a seslendim.
- Kamera görüntüleri eline ulaştı mı?
- Ulaştı ama görüntüler bozuk. Babanın ve senin güvenliğin için bizim özel olarak kurduğumuz kamera vardı. Kamera görüntülerini alacak adamlar. Sana haber veririm.
- Artık bu işin başına ben mi geçtim?
- Evet.
Odama çıktım. Babamın bana aldığı çiçek ve peluşu görünce gözlerim tekrar doldu. Yatağıma geçtim.