Sınıfa adımımı attığım an, tüm gözler bana çevrildi. Kalbim deli gibi atıyordu, ama yüzüme tek bir heyecan izi koymadım. Çünkü içimde, kimsenin bilmediği bir sır vardı.
Ona bakmam yasaktı… ama bakmadan duramıyordum. Gözleriyle bütün dengemi altüst ediyordu; bir bakışında nefesim kesiliyor, bir gülümsemesinde aklım başımdan gidiyordu.
Adım Selin. Dışarıdan sessiz ve uslu bir kız gibi görünüyordum, ama içimde fırtınalar kopuyordu. Ve o fırtına, beni tehlikeli bir ihtirasa doğru sürüklüyordu.
“Bugün her şey değişebilir…” diye fısıldadım kendi kendime. Ama içten içe biliyordum: değişecek olan sadece bugün değil, hayatımızın tamamı olacaktı.
Ve işte o anda… sınıfın kapısı açıldı ve o girdi. Herkesin nefesi kesildi. Benimse… kalbim durdu.