İstanbul, Lüks Bir Boğaz Kliniği, Öğleden Sonra Dr. Vefrin Erez, cam cepheli kliniğinde, Boğaz'ın hareketli sularına bakarak kahvesini yudumluyordu. Soğukkanlı duruşu, başarısının bir yansımasıydı; genç yaşına rağmen en zorlu zihinlerle mücadele etme yeteneği ona ün kazandırmıştı. Ancak elindeki dosya, omuzlarına ağır bir yük bindiriyordu. Egemen Şahsuvar. Dosya, yüzeyde kusursuz bir başarı hikayesi anlatıyordu: Uluslararası finansal danışmanlık şirketi sahibi, hayırsever, yüksek IQ. Ama satır araları, duygusal yoksunluk, empati eksikliği ve yüzeysel çekicilik gibi tehlikeli kelimelerle doluydu. Tanı: Yüksek İşlevli Sosyopati (Psikopati). Kapı çalındı. Sekreteri, sesi biraz gergin, "Doktor Hanım, Egemen Bey geldi. Randevusuna beş dakika var." Vefrin dosyasını kapattı. "Alınmasını söyleyin. Tam saatinde." Beş dakika sonra, odaya Egemen girdi. Bir ceketin bile taşıyabileceği en pahalı kumaşı giymişti ve görünüşü kusursuzdu. Bir mankenin çekiciliği ve bir yırtıcının kendine güveni vardı. Gülümsemesi sıcaktı, ama gözleri... Vefrin'in notlarında yazan o soğuk, ölü bakış. "Dr. Erez," dedi Egemen, sesi kadife gibiydi. Elini uzatırken, Vefrin'in gözlerinin içine baktı, ne çok uzun, ne çok kısa. Tam manipülasyonun ideal süresi. "Hakkınızda çok şey duydum. En iyisiymişsiniz. Umarım ben de sizin en ilginç vakanız olurum." Vefrin, elini sıktı. Egemen'in dokunuşu, beklenenden daha soğuktu. "Benim için sadece bir vakasınız, Egemen Bey," diye yanıtladı, sandalyesini işaret ederek. Sesi profesyonel ve mesafeliydi. "Burada ben doktorum, siz hastasınız. İlginç ya da değil, kurallarımız var." Egemen sandalyesine yayıldı, sırtı dikti ama duruşu rahattı. Bir an için odanın kontrolünü ele geçirmiş gibiydi. Gözleri, Vefrin'in yüzünde değil, arkasındaki Boğaz manzarasında geziniyordu. "Kurallar," diye tekrarladı Egemen, sanki kelimenin tadını çıkarıyormuş gibi. Sonra yavaşça gözlerini Vefrin'e çevirdi. "Bakın, Dr. Erez. Ben buraya gönüllü geldim. Kimse beni zorlamadı. Ve ben kimsenin benim zihnime girmesine izin vermem. Ama siz bir deneme yapabilirsiniz. Bana neden yardım etmek istediğinizi söyleyin." Bu, ilk saldırıydı. Kontrolü eline alma çabası. Vefrin eğilmedi. "Ben size yardım etmek istemiyorum, Egemen Bey. Ben size tedavi uygulamak istiyorum. Ve bunu, sizin yaptığınız seçimlerin bedelini bir gün ödememeniz için yapıyorum. Sizi neyin buraya getirdiğini biliyorum. Kendi boşluğunuzdan korkuyorsunuz." Egemen'in yüzündeki kusursuz gülümseme ilk kez titredi. Gözlerinde anlık bir öfke parlaması belirdi, ama hemen kayboldu. Vefrin'e doğru eğildi. "Bölümün ilk kuralını çiğnediniz, Doktor. Asla kişisel almayın. Ama kabul etmeliyim... Boşluk? Bu güzel bir kelime. Sanırım bu 35 bölüm, kimin daha boş olduğunu anlamakla geçecek, değil mi?" Vefrin, Egemen'in gözlerindeki tehlikenin bir ayna gibi kendi geçmişinden bir parçayı yansıttığını hissetti. Oyun başlamıştı.
Karakter tanıtımını unutum buraya yazacağım
Egemen Şahsuvar (30'lu yaşlarının başında, zengin, çekici ama klinik olarak yüksek işlevli bir psikopat. Kontrolü saplantı haline getirmiş.)
Dr. Vefrin Erez (30'lu yaşlarının ortasında, alanında başarılı, mantıklı ve soğukkanlı bir psikiyatrist. Zorlu vakalara adanmış.)