(Anlatıcı: Umut)
40 yıl düşünsem Onur'un benim için bu toplantıyı düzenleyeceğini ve bana bu mahalle konseri ve yarışma haberini vereceğini düşünemezdim. Onur, canım kuzenim! Bazen beni sinir etse de onu bu yüzden çoookkk seviyorum.
O günün akşamı mahalle konseri için şarkı bulmaya çalıştım. Bu arada mahalle konserini çoookk sonra yapacakmışız. E tabi şarkıyı çalabilinceye kadar... Ohoooo... Neyseki sonunda güzel bir şarkı seçmiştim. Tabii ki seçtiğim şarkı en sevdiğim şarkılardan biri olan "Alien Blues" idi. Hatta bu şarkının neredeyse tamamını ezbereydim. Sonunda güzel bir şarkı seçmiş olmanın mutluluğu ile telefonumun ekranına gülümsedim. "Oo! Umut hanım. Bakıyorum keyfiniz yerinde. Yoksa Levent'i mi düşünüyorsunuz?" dedi Onur odaya girerken gülümseyerek. " Ya Onur ne alaka !?" dedim sinirle hafifçe kızararak. "Vallaha Umut. Levent ile yaşadıklarınızdan sonra sevgili olmadığınıza bin şahit ister. O neydi kızım? Çocuk ağlamaya başlayınca panter gibi boynuna atladın." Bunları dedikten sonra yerlerde yuvarlanarak gülmeye başladı Onur. " Ya Onur! Sen şu Levent meselesini boş ver de konser için seçtiğim şarkıya bak." dedim gururla Onur'un yüzüne telefonu yapıştırarak. " Tamam tamam. Yeter ki çek şu aptal telefonunu yüzümden." Sonra şarkıyı dinlemeye başladı. Şarkı bitince de etkilenmiş bir şekilde bana dönerek "Umut, bir şey soracağım. Sen bu kadar mükemmel ve sıradışı şarkıları nasıl buluyorsun ?" dedi. Sinsice gülümseyerek "Sen beni ne sandın oğlum? Ben mükemmel şarkı bulma ustasıyım. İstiyorsan aç bak oynatma listeme. Orda da bunun kadar iyi şarkılar var." dedim. " Ordaki şarkıların en az %90 ınını Levent'i düşünerek dinlediğine yemin edebilirim ama kanıtlayamam." dedi bu sefer de Onur gülerek. "Ya Onur! Biraz sussana lütfen? Başımda cak cak cak kuş gibi ötüyorsun." dedim sinirle. "Ha bu arada ! Bana Melis'in numarasını verir misin lütfen?" Bunu duyan Onur yüzünü buruşturarak "Neden ki?" diye sordu. " Eee kızla sohbet etmek istiyorum işte! Senin için de asosyal olmam da sorun sosyal da. ..Oysa dün nasıl mutlu mutlu anlatıyordun anneme 'Teyze bak senin bu asosyal kızın artık arkadaş edindi hatta aşık oldu.' diy-..." "Tamam Umut sakin ol! Sadece Melis'le sohbet etmek istemen garibime gitti de ondan. Çünkü sen normalde çok samimi olmadığın insanlarla sohbet etmeyi sevmezsin ." Sonra bana Melis'in numarısını verdi ve tuvalete gitmesi gerektiğini söyleyip hızlıca odadan çıktı. Ben de fırsat bu fırsat diye düşünüp Melis'i aradım.
(M)- Alo... Kimle görüşüyorum acaba?
(U)- Benim Melis. Umut.
(M)- Aaa Umut! Nasılsın?
(U)- Sağol iyiyim. Sen sordun daha iyi oldum. Aslında senden küçük bir ricam olacaktı.
(M)- Tabii! Ne istiyorsun?
(U)- Senle bir konu hakkında özel konuşmak istiyorum. Ancak bu konuşma aramızda kalacak. Hiç buradan az da olsa uzak olan uygun bir yer var mı?
(M)- Ee...şey... Aslında bizim evin aşağısında kalan bi park var ama-...
(U)- Hah! Orası gayet iyi olur. Sana zahmet beni oraya götürsen de konuşsak olmaz mı ? Ancak kimse fark etmesin diye sabah erken kalkıp gidelim.
(M)- Tamam. Peki saat kaçta evden çıkarız?
(U)- 7?
(M)- Oha! Abartma Umut. Yedi çok erken.
(U)- Şeyy... 7.30?
(M)- Hmmm...Bilmem?
(U)- Hadi ama Melis... Bizimkiler saat 10 gibi kalkıyor zaten. 7.30 gayet iyi. Çünkü konu belki biraz uzun sürebilir.
(M)-Peki o zaman. Yarın 7.30 gibi buluşalım.
(U)- Tamamdır.
Tam o sırada Onur'un tuvaletten çıktığını duydum.
(U)- Melis. Ben artık kapatsam iyi olur. Çok müsait değilim. Ha bu arada! Mahalle konseri için şarkı seçtim.
(M)- Aaa cidden mi? Hangi şarkı?
(U)- Yarın konuşacağız ya... O zaman söylerim. Sürpriz olsun. Neyse hadi öptüm.
(M)- Tamam hadi bay bay.
Ve telefonu kapattım. Tam o sırada Onur odanın kapısından pat diye kafasını uzatıp " Bakıyorum Melis ile daha şimdiden kanka oldunuz." dedi gülerek. " Ah Onur! Sen ne zamandan beri ordasın?" dedim sinirle. " Daha yeni geldim. N'old-... Ahhh doğru ya! Pardon, sizin dedikodularınızı gizlice dinlemeyim bari." dedi Onur gülerek. " SENİ GEBERTİRİM!!!" diye bağırarak onu kovalamaya başladım. Onur da gülerek benden kaçıyordu." Hatta bir ara enişteme çarptık. " Hayırdır çocuklar? Ne bu gürültü patırtı akşam akşam?" diye sordu merakla eniştem. " Ya Ozan enişte!Bi şey söyle şu oğluna. Benden gizlice benim telefon konuşmalarımı dinliyor." " Ya dinlemedim ki! Yemin ederim. Zaten dinlesem ne anlıyca-..." Onur'un konuşmasına daha fazla fırsat vermeden onu kovalamaya devam ettim. Tabi annemler kızınca mâlesef kovalamacamız son buldu. O gün şüpheyle yattım? Acaba ben ve Melis bizimkilere çaktırmadan evden çıkabilecek miydik sabah sabah? Peki ve daha önemlisi ya Onur bizi duyduysa? Ama sanıyorum ki duymadı. Yoksa beni sorgu suale çekerdi. Ah ALLAH'ım! Lütfen Onur beni duymamış olsun İNŞALLLAH AMİN!