(Anlatıcı:Onur)
Bugün kahvaltıyı yaptıktan sonra saat 12 gibi havaalanındaydık. Bir an önce Umut ve teyzemi görmek için sabırsızlanıyordum. "Off! Hadi ya. Ne zaman geliyorlar?" dedim sabırsızlıkla. "Bekle oğlum, sabırsızlanma. Şimdi gelirler herhalde." dedi babam.
Aradan bir kaç dakika geçmişti. Sonunda, yüzündeki ciddi ifadeyi hiç bozmamış Umut'u valiziyle bize doğru yürürken gördük. Arkasından da teyzem geldi. Dayanamayıp "UMUUUTTT!" diye bağırarak koşup Umut'un boynuna sarıldım. "Ayh! Onur, ne yapıyorsun? Herkes bize bakacak." dedi Umut telaşla. "Aman Umut! Bize ne onlardan. Hem adı üzerine burası havaalanı. Böyle kavuşuncaki sarılmalar gayet normaldir burda." dedim. Sonunda o da yüzünde hafif bir tebessüm, bana sarıldı. Umut mâlesef anne ve babası boşandığından beri hiç kahkalarla gülmedi. Yüzünde daima ciddi bir ifade vardır. Tabi neyseki yeri geldiğinde az da olsa tebessüm ettiği oluyor. "Onur! Bakıyorum iki kuzen kavuştunuz. Teyzene sarılmak yok mu?" dedi teyzem. " Hiç sizi unutur muyum canım teyzeciğim." diyerek ona da sarıldım. Sonra annem ve babamın yanına gittik. Umut ve teyzem onlarla da bir hasret faslı yaşadıktan sonra eve gitmek üzere yola çıktık.
Eve geldikten kısa bir süre sonra Umut ile apartmanın bahçesine çıktık. Çünkü onu Melis ve Levent ile tanıştırıcaktım. Melis ve Levent de bizi bekliyordu. Geldiğimizde ikisi de Umut'u görünce çok şaşırdılar. Aynı anda saskınlıkla "Aaa!" diye haykırdılar. Merakla "N'oldu?" diye sordum. "U-u-mut... K-k-kız mıydı?" dedi Melis şaşkınlıkla. "Adımı duyan herkes şaşırır. Sorun değil alıştım. Ben Umut. Memnun oldum." dedi Umut ve yüzündeki ciddiyeti bozmadan el sıkışmak için elini Melis'e uzattı. Melis ilk başta tereddüt etse de o da gülümseyip Umut'un elini sıktı. Sonra da Levent ile el sıkıştılar. Ancak Umut, Levent ile el sıkışırken sanki daha garipti. Hatta biraz kekeleyerek konuşuyordu. " Demek kızsın Umut. Tüh! Oysa sana hediye etmek için bir kaç hotwheels arabamı hazırlamıştım." dedi Levent. "S-s-s... Sorun değil! Benim de hotwheels arabalara ilgim var. H-h... hem o kadar bu paketi b-b...benim için hazırlanmışsın. R-reddetmek ayıp olur." dedi Umut da kekeleyerek. "Peki, al bakalım." dedi Levent
paketi Umut'a uzatarak. Umut da terli ellerle paketi aldı. Hatta az kalsın düşürecekti. Umut'un iyi olmadığını düşünüp "Şey... Çocuklar... Umut biraz yorgun da... Yol yorgunu. Eee... Malum uçakta 2 saat yol gitti. O biraz dinlendikten sonra dondurmacıya gitsek?" diyerek duruma müdahale ettim. " Peki Onur. Bizim de evde biraz işimiz vardı zaten. Saat 14 gibi görüşelim." dedi Melis ve evlere dağıldık.
Eve girer girmez. "Umut gel odama. Konuşmamız gereken önemli bir mevzu var." dedim Umut'a. Umut da merakla benim arkamdan odaya girdi. Yüzümde sinsi bir gülümseme "Sen hayırdıırrr." dedim.
(U)-Ne "Hayırdır"ı Onur?
(O)-Umut...Yoksa sen... Levent'e... İlk görüşte a...
(U)-*Kızarır* S-s-...saçmalama Onur! Nerden çıkardın bunu?
(O)- Çünküü... Levent ile el sıkışırkeeenn-...
(U)-Yaa!! Belki ilk defa birileriyle tanıştığım için heyecan yaptım.
(O)-O zamaannn...Neden Melisle el sıkısırken öyle olmadııınnn?Hatta elini Melis'e ilk sen uzattıınn.
(U)-E...şey...Uf! Tamam belki birazcık. Ama s-s-...sakın Levent'e söyleme! Yoksa seni öldürürüm.
Kahkahalarla yerlerde yuvarlanarak gülmeye başladım. Umut sinirlenince cidden çok komik oluyor. Hele her bana sinirlendiğinde "Seni öldürürüm!" diyişi beni benden alıyor.
"Hem bi de... Hani şu Melis adındaki kız var ya. O da bence senden hoşlanıyor."dedi Umut haince gülümseyerek.
(O)- Nerden çıkarıyorsun bunu Umut ALLAH'INI seversen?!
(U)-Senle konuşurken biraz kızarıyor ve göz bebekleri büyüyor da ondan. Ben kimin kimden hoşlandığını bakışlarından iyi anlarım. Ona göre.
(O)-Vay vay vay... Demek öyle ha? Siz Melis'in benden hoşlandığını anladıysanız ben de sizin Levent'ten hoşlandığını çok iyi anlarım sayın Umut BOZKURT hazretleri. Haberiniz ola...
(U)- Of! Sen sussana bi Onur! Geldiğimden beri başımda dır dır dır dı-
Tam o sırada teyzem odamın kapısından başını uzatıp "Benim kızım birilerine mi asık olmuş bakıyım." demesin mi gülerek? "YAĞ! ANNE! SEN BAŞINDAN BERİ BİZİ Mİ DİNLİYORDUN! HUAĞĞĞ!" diye haykırdı Umut. Yeniden gülmekten yerlere yattım. Sonra saatin 14 olmasına az kaldığını fark ettim. "Umut, hadi artık hazırlanalım. On dakikaya dışarıda olmalıyız. Umarım yeterince dinlenmişsinizdir 'Bayan yol yorgunu'." Yeniden gülmeye başladım. "He he dinlendim Onur. Hele hazırlanalım da çıkalım." dedi Umut hala biraz sinirli. İşte Umutla ne zaman bir araya gelirsek böyle güldürüyor beni. O yüzden kendisi favori kuzenim. İyi ki geldin be Umut! Geldin de beni baya güldürdün. Hahahaha!