Ankara 10 TEMMUZ 2007
Evin içinden sevinç nidaları dökülüyordu.Çocuklar Aylin'in doğum günü için toplanmışlardı.Hepsi oyun oynuyor,gülüyor ve eğleniyorlardı.Bir tanesi hariç......Aylin.
Evet Aylin'in çook mutlu olduğu söylenemezdi.Bugün 5 yaşını doldurmuştu ve arkadaşları Aylin için gelmişti,mutlu olması gereken kişi Aylin'di ama tamda öyle olmamıştı.
Doğduğundan beri beraber olduğu arkadaşı bugün gelmemişti.Oysaki doğum gününe bir tek o arkadaşı gelse bile çok mutlu olurdu.
Ama bilmediği birşey var...
Beste annesi Aslı hanım, talihsiz bir kaza sonucu vefat etmişti.Cenazesi ise memleketlerinde yani Çorumda olucak.Beste,Aylin'in doğduğundan beri en iyi arkadaşıydı.Beste ile Aylin aileleri komşu olduğu için tanışıyorlardı.
Beste annesini kaybettikden sonra Aylin'in doğum gününe gitmeyi düşünmemişti zaten gidemezdi babasından bir hayli korkuyordu.Annesinide babası yüzünden kaybetmişti,babası ayyaştı bazen dünyanın en iyi babası olup bazende bir canavardan farksız olmuyordu.
Ayfer hanım yani Aylinin Annesi"Kızım hadi gidip arkadaşlarınla oynasana niye böyle yabancı misafir gibi oturuyorsun çok ayıp"dedi
Aylin'de hemen cevabı verdi"Anne oynamak istemiyorum!Beste neden gelmiyor?Ben Beste'yi istiyorum..."
"Kızım yeter deminden beri böyle oturuyorsun Beste gelmeyecek lütfen arkadaşlarının yanına git."dedi Ayfer hanım
Beste'nin gelmeme sebebini biliyordu ama bunu Ayline nasıl söylemesi gerektiğini bilmiyordu belkide Beste ile bir daha buluşamayacaklardı.
Aylin arkadaşlarını arkada bırakıp odasına doğru koştu ve kapıyı bütün gücüyle kapattı. Abisi yanında olsaydı bir şekilde teselli eder Aylin'i güldürürdü.Ama abisi okuldaydı. O gün Aylin için hayal kırıklığından ötesi olmadı. İstediği tek şey Beste'ydi
Günün sonunda arkadaşları gitti.
Ayfer hanım durumu Aylin'e söylemedi söyleyemezdi ,nasıl söylenirdi bilmiyordu,bir zaman sonra unutur diye düşündü...... Ama ne Aylin Beste'yi, ne de Beste Aylin'i unutmayacaktı.Sadece unutmak zorunda bırakılacaklardı.......