Nico Will'e döndü " Siz gidin benim biraz dinlenmem gerek."
Will endişeyle nicoya döndü ama o gözlerindeki kararlı bakışı görünce Edelyn'e döndü ve başıyla ilerleyelim yaptı.
Edelyn nico giderken arkasına baktı.
Nico gittiğinde ortam sanki sogumustu.
Evet,sogumustu.
Nicoyla baş başa kaldıklarında bile hiç bu kadar soğuk korkulu ve dramatik bir hava hissetmemişti.
Ama şimdi güneş gibi ilan güneş tanrisinin çocuğu olan samimi Will Solace de mi soğukluk hissediyordu?
Başını salladı hafifçe.
Çok mantiksizdi ikisini hayır. Herkesi yeni tanıyordu ama aralarındaki en mesafeli nicoydu will değil.
Başının içinde bir davul var ve sanki her saniyede birisi ona vuruyormus gibi hissetiriyordu.
Will Edelyn'e döndü " İyi misin?"
Edelyn sadece başını salladı.
"Edy. En çok gulumseyenler aslında en zor şeyleri yasayanlardir. Maskelemek onların işidir. Bende Büyüyünce bunu uygulayan bir kral olacağım. "
Edelyn başını tuttu.
Sesin gitmesini istemiyordu.
Onu tekrar kaybedemezdi.
Kaybetmek?
Yanında olmayan, sahip olamadığı kaybettiği birisini tekrar nasıl kaybedecekti.
Etrafa baktı onlarca kulübe binlerce melez vardı.
O da burada olabilir miydi?
Posedion'u görmüştü Tanrıların gerçek olduğunu Edelyn'in melez olduğunu biliyordu.
Ya ailesinden kaçıp buraya geldiyse?
Onlardan sonunda kurtulabiliduyse?
İç sesi araya girdi" Bunlar sadece varsayım. Varsayımlarla hayatta kalamazsın. "
"Ama ya yaşıyorsa?"
Edelyn sesleri zihninden az bile olsa uzaklaştırdı.
Yani uzaklaştırmaya çalıştı.
Ardından Will'e döndü " Ben kulübeye gitsem olur mu? Biraz yoruldum. Gelmek çok yorucuydu."
Will Edelyn'e baktı " Tamam. Git. 3. Kulübe mavi olan anlarsın zaten oraya git. Ben sonra birisiyle yemek gönderirim. "
Edelyn başını salladı ayakları mavi deniz kabuklariyla süslenmiş kulübesinin yolunu tuttu.
Etrafa bakarak yürüyordu insanları izlemeyi severdi her zaman sevmişti de.
Kapının önüne geldiğinde derin bir nefes aldı ve açtı deniz kabuğu,okyanus,tuzlu su ve ter kokusu içini doldurdu.
Bekle. Ter mi?
Odaya baktı dışarıdan.
Percy'nin eşyaları her yerdeydi.
Kendisi de düzenli olmayı oek sevmezdi ama onunla beraber kalacaksa Percy'nin az bile olsa düzenli olması gerekirdi.
Arkasından bir ses duydu arkasına döndü.
Rastgele hiç tanımadığı bir melez.
"hey Posedion'un çocuğu değilsin oraya girersen lanetlenirsin. Yenisin diye bilmiyorsun galiba. "
Edelyn gülümsedi " Asıl sen bilmiyorsun galiba. Ben Edelyn Posedion'un kızıyım. "
Melez cevap vermeden utanmış gibi hızla uzaklaşmaya başladı.
Edelyn Gülüyordu gereksiz komik bir olaydı onun için.
Sonra içeri girdi Percy'nin eşyalarını Percy'nin yatağına attı sonra yanında olan tek eşyası minik hançerini yatağının başına bıraktı.
Yanında ona ait hiçbir şey yoktu.
Varlığın ortasında hiçlik yaşıyordu resmen.
İsterse her şeyi alabilirdi.
Alabilecek kadar drahmisi vardi.
Ama hiçbiri ona ait olmayacaktı.
Evi gibi kendisine ait bir odası olmayacaktı, eşyaları olmayacaktı.
Burası onun evi olmayacaktı.