Edelyn kulübede yatıyordu.
Uzun süre sadece duvarı izledi.
Onu hatırlamaya çalışıyordu ama yapamıyordu zihni sanki önemli bir detayı gözden kaçırıyor gibiydi.
" Önemli detayı kacirisiyorsun evet. Kendini kaçırıyorsun. "
" korkaj sence kendini kacirabilir mi? Belaya girmemek için öyle diyorsun"
" Asıl korkak sensin belki daja önce çıksaydı onu engelemeseydin onu bulabilirdik."
" Cidden hala onu mu özlüyorsun acınası giden gitmiştir."
" bir kere bile kalbin olmamış sen hisleri nereden bileceksin"
Edeltn bağırdı " Yeter!"
Sesi boş tahta kulübede yankılandı.
Seslere dayanamıyordu.
Her yalnız kaldığı an gelmek zorundalar mıydı?
" Bizi sen yarattın. "
Edelyn durdu" Ne?"
" Evet. Bizi sen yarattın. "
" Biz senin acınası yalnızlığının sesiyiz."
Edelyn başını salladı " Gitmenizi istiyorum. Derhal!"
Sesler zihninin içinden güldü.
" korkak. Gerçekleri dinlemeye bile dayanamıyor."
" onun kaçmasına sasirmamali"
Edelyn mırıldandı " O kaçmadı. "
Ayağa kalktı kapıyı sertçe açtı ve kapadı.
Sesler artık dayanılmaz olmaya başlamıştı.
Dışarı çıktı yürüyordu.
İnsanları izlemeyi hareketlerini gözlemlemeyi seven birisydi hep sevmişti.
Uzun süre yapmayınca daha da dinlemek istiyordu şimdi.
Yürürken bütün sesleri duydu.
" Percy'nin kardesiymis."
" onun kadar başarılı olamaz sadece bir ayak bağı "
" Posedion'un kızı diye özel davranıyorlar luke bile ondan daha güçlüydü. "
" Percy'nin kardeşi. "
" Percy'nin kardeşi "
Sesler zihninde yankılandı tek hir sese dönüştü " Percy'nin kardeşi. "
Yere çöktü yavaşça elleri yere degiyordu içindeki vücudundaki suyu ve su gücünü hislerine göre kullanmamayı öğrenmişti ama şimdi. O derslerin hepsi yok olmuştu.
Kendi sesinin korktucu sesini duydu resmen suyun içinden geliyordu" Benim bir adım var! Ben Percy'nin kardeşi değilim!?"
Vücudunun içinden keskin bıçaklar geçiyormuş gjbi hisseti Edelyn.
Kan hissi yoktu ortada.
" Edelyn! Hemen dur!"
Edelyn yavaşça gözlerini açtı elleri hâlâ yere ters bir şekilde duruyordu.
Etraftaki buz ve su kutlelerini sivri hançere benzeyen köşeleri gördü.
Ama kan yoktu.
Hayır kendi kanı değildi.
Birisinin elini kesmişti.
Edelyn Percy'e döndü.
Kızgın soğuk bakışlar.
Percy ona dönüp mırıldandı " sen benim kardeşim olamazsın. "
Percy'nin ağzından çıkan her cümle her sözcük her kelime Edelyn'in zihninde yankılandı tekrarlarca etrafına döndü etrafı inceledi herkes ona katil gibi bakıyordu.
Bacaklarının hareket ettiğini yüzündeki rüzgarı hissettiğinde anladı.
İyi de nereye gidecekti ki?
Vücuduna kendisini bıraktı düşünmedi.
Ormanın dalların arasından geçti bacakları sıyrıldı kanadı.
Ama durmadı.
Vücudu yavaşlayana kadar önüne bakmamıştı.
Vücudu durup bacakları artık onun götürmeyince önüne döndü yavaşça.
Parlayan turkuazimsi bir su.
Etrafında deniz perileri ve mitolojik zararsız yaratıklar.
Edelyn'i görünce sasirmadilar.
Sanki onu bekliyor gibilerdi.
Yavaşça suyun içine adım attı.
Vücuduna çarpan rahatlatıcı ferahlık hissi onu kendisinden aldı.
Suyun içinde yavaşça gözleri kapandı.
Sonuçta posedionun çocuğu bogulamazdi?