Avukatlık bana uygun bir meslek değildi, hiç olmamıştı. Benim avukat olmamın tek sebebi annemin avukat olma hayaliydi. O gerçekleştiremediği için ben gerçekleştirmek istemiştim.
Başarmıştım ama sonradan oyunculuğa geçmiştim. Gerçekten mutlu olamasam bile bir komedi filminde oynasam en azından gülümseyebiliyordum.
Uzun zamandır girmediğim adliyedeki odamın kapısına bakarken aklımdan geçenler sadece bunlardı. Ceza Avukatı İlay Başar yazıyordu duvarda. Cebimden anahtarı çıkardım ve içeri girdim.
İçerisi tozlu değildi çünkü burayı kullanmasam bile temizletiyordum. Bu yüzden bakımlıydı ama oda bir o kadar da ruhsuzdu.
Masamın karşısında bir deri koltuk vardı. O koltuğun önünde de bir sehpa. Bu sefer bakışlarım avukat cübbemin olduğu tarafa gitti. Onu birkaç yıl önce o askılığa asmıştım. Hâlâ yerindeydi.
Cübbemi elime aldım. Bu cübbem annemin hayalindeki cübbeydi. Annesi ona giymesi için almıştı ama annem bir kere bile giyememişti.
Kahve gözlerim dolarken burnumu çektim. Kendime gelmeyi denedim. Sadece bir süre daha yapacaktım avukatlığı. Bunun sebebi ise Erdem değildi, onun haksız yere ölen babasıydı.
Bir süre oyuncu İlay'ı bırakmalıydım.
Cübbemi geri yerine koydum. Telefonuma gelen bildirime baktım. Erdem'di.
(17.04)
@6rdem: Konuşabilir miyiz?
Müsaitsen.
(17.06)
@ilaybaşarrr: Babanızın ölümü için delil bulmam lazım, Erdem Bey. Babanız hakkındaki her şeyi bilmem lazım. Buraya gelin ve daha ayrıntılı konuşalım.
(17.07)
@6rdem: Konumu at, geliyorum.
(17.09)
@ilaybaşarrr: Konum gönderildi.
Telefonu kapattım ve Erdem gelene kadar odamda biraz daha gezindim. Uzun bir süre geçmişti ve Erdem kapıyı çalmıştı. "Gelin," dedim sakince.
Erdem içeri girdi, karşısında bir avukat olduğu için takım elbise giyinmişti. "Merhaba," dedi ilk olarak.
"Oturun lütfen," dedim koltuğu işaret ederek. Erdem oturdu.
"Şimdi," derken çıkardığım notları masaya koydum. "Babanız o dönem öldüğünde buna kalp krizi demişler çünkü babanız kalp hastasıymış, doğru mu?"
"Evet."
Raporları incelemeye başladım. "Babanızın ölümünün bir cinayet olduğunu kanıtlarsak davayı tekrar açabiliriz. Fakat İnanç Bey'in katili olduğunu düşündüğünüz Deniz Bey'i hapise attıramayız."
"Çünkü kanıt yok," dedi Erdem.
"Babanızın otopsisini yapan doktor, Sonat Ilıca," dedim. "Sonat Ilıca ile irtibata geçmeliyiz. Numarası falan sizde var mı?"
"Yok," dedi Erdem. "Ama Sonat amca ile bir dönem babam arkadaştı." Başını omuzuna eğdi. "Sence Sonat amca babama ihanet etmiş olabilir mi?"
"İnanın her şey olabilir," dedim. "Eğer ona ulaşabilirseniz bana haber verin. Şimdilik bu kadar, çıkabilirsiniz."
Çıkmadı. "Avukat İlay ile konuşmam bu kadar," dedi ve bana doğru eğildi. "Oyuncu İlay Başar ile konuşmak istiyorum."
"Talebiniz reddedildi, Erdem Bey." Çantamı ve dosyaları aldım. "İyi günler." Odadan çıkarken arkamdan gelmedi.
Dışarı çıktığımda soğuk hava sarı saçlarımı geriye uçuşturdu. Remzi amcaya mesaj attım.
(16.23)
İlay: Remzi amca, yardımına ihtiyacım var.
Hiç bekletmeden mesaj attığında gülümsedim.
(16.24)
Remzi amca: Dinliyorum, İloş.
(16.25)
İlay: Bir dava aldım.
(16.26)
Remzi amca: Ne? Sen dava mı aldın? Dur ya, bugün güneş batıdan mı doğdu yoksa?
Güldüm.
(16.27)
İlay: Rahat ol, güneş doğudan doğdu.
(16.28)
Remzi amca: Şükür.
Ee, nasıl bir dava bu?
(16.30)
İlay: Erdem Kobay'ın babasıyla ilgili.
(16.31)
Remzi amca: Erdem Kobay mı? İlay, İnanç Kobay kalp krizi geçirmemiş miydi?
(16.32)
İlay: Oğlu cinayet olduğunu iddia ediyor.
Senden istediğim İnanç Kobay'ın otopsisini yapan Sonat Ilıca'yı bulman.
(16.34)
Remzi amca: Genel bilgileri varsa gönder, hemen bulurum.
(16.38)
İlay: Dosya Gönderildi.
Teşekkür ederim, Remzi amca. Yerini bulduğunda bana konumu atarsın.
(16.40)
Remzi amca: Hay hay!
Telefonu kapattım ve arabama bindim. Remzi amcanın kısa sürede Sonat Ilıca'yı bulacağına emindim.
...