Telefon çaldığında Lisno, babasının çalışma odasındaki dosyaları topluyordu.
Aramayı cevapladı.
“Efendim?”
“Lisno Baratheon mu?”
“Evet. Kimsiniz?”
“Bobby Singer. Ben bir avcıyım. Senin hakkında bazı şeyler duydum.”
Lisno sandalyesine yaslandı.
“Umarım iyi şeylerdir.”
“Buna sen karar verirsin. Men of Letters sığınağında bazı araştırmalar yürütüyorum. Seninle yüz yüze görüşmek istiyorum. Konuşmamız gereken birkaç konu var.”
“Ne hakkında?”
“Doğaüstü dünya, avcılık ve senin deneyimlerin. Daha fazlasını telefonda anlatmayacağım. Gelmek istersen adresi gönderirim.”
Lisno kısa bir süre düşündü.
“Gönderin.”
“Güzel. Seni bekliyorum.”
Telefon kapandı.
Lisno ekrana baktıktan sonra cebine koydu.
Excalibur: Tanımadığın bir adam seni bilinmeyen bir yere çağırıyor. Bunun kötü bir fikir olduğunu söylememi bekliyorsun sanırım.
“Hayır. Zaten söyleyeceğini biliyorum.”
Excalibur: Öyleyse neden gidiyorsun?
“Çünkü merak ediyorum. Ayrıca biri benim hakkımda bilgi toplamışsa bunu kimin yaptığını öğrenmek isterim.”
Excalibur: Mantıklı. Biraz da tehlikeli.
“Benim hayatımın özeti.”
Lisno montunu aldı ve garaja yöneldi. Ancak kapıya ulaşamadan iki küçük köpek önünü kesti.
Baby Knives.
İkisi de kuyruğunu sallayarak ona baktı.
Baby Knives: Nereye gidiyorsun?
“Bir görüşmeye.”
Baby Knives: Biz de geliyoruz!
“Hayır, gelmiyorsunuz.”
İki köpek aynı anda başlarını yana eğdi.
Baby Knives: Neden?
“Çünkü bir avcıyla görüşmeye gidiyorum. Sığınağa iki kunai götürüp sonra da masanın üzerinde iki yavru köpeğe dönüşmenizi açıklamakla uğraşamam.”
Baby Knives birbirine baktı.
Baby Knives: Ama biz çok tatlıyız.
“Biliyorum. Sorun da bu zaten.”
İkisi birden ayaklarına sürtündü.
Lisno kollarını göğsünde birleştirdi.
“Beni kandıramazsınız.”
Baby Knives: Sana yardım edeceğiz.
“Hayır.”
Baby Knives: Seni koruyacağız.
“Hayır.”
Baby Knives: Yol boyunca uslu duracağız.
Lisno kaşlarını kaldırdı.
“Bu sonuncusuna kendiniz bile inanmadınız.”
Excalibur: Bir önerim var.
Lisno iç çekti.
“Dinliyorum.”
Excalibur: Bedeninde benim, Mugen'in, Bankai'nin, Chester'ın ve Judgement'ın dövme biçiminde saklanabildiğini hatırlat. Baby Knives da aynı şeyi yapabilir. Böylece onları yanında götürürken açıklama yapmak zorunda kalmazsın.
Lisno iki köpeğe baktı.
“Dövme hâline dönüşmeyi kabul eder misiniz?”
Baby Knives'ın kuyrukları durdu.
Baby Knives: Dövme mi?
“Evet. Benim bedenimde kalacaksınız. İstediğinizde çıkıp kunai veya köpek biçimine dönebileceksiniz. Ama ben çağırmadıkça dışarı çıkmayacaksınız.”
İkisi birbirine yaklaştı ve sessizce kendi aralarında tartışmaya başladı.
Birkaç saniye sonra biri başını kaldırdı.
Baby Knives: Peki ya klonlarımız?
“Gerekirse çoğalabilirsiniz. Ama yalnızca gerektiğinde.”
Baby Knives: Peki ya oyun?
“Hayır.”
Baby Knives: Peki ya yemek?
“Dövmeye dönüşmekle yemek yemek arasında nasıl bir bağlantı kurdunuz?”
Baby Knives: Pazarlık yapıyoruz.
Lisno gözlerini kapattı.
“Pekâlâ. Sığınağa vardığımızda uslu durursanız dönüşümden sonra size ödül vereceğim.”
İki köpek aynı anda havladı.
Baby Knives: Anlaştık!
Lisno bileklerini uzattı. Baby Knives önce iki orijinal kunai biçimine döndü. Kırmızı kurdeleleri havada kıvrıldı. Ardından ikisi de bileklerine doğru yükseldi ve diğer silahların dövmeleri gibi bedenine yerleşti.
Lisno dövmelere baktı.
“İşte bu kadar.”
Chester: Aile toplantımızda ilk kez herkes yerinde.
“Chester, tek kelime daha edersen seni garajda bırakırım.”
Chester: Sessizliğe saygı duyuyorum.
Lisno kaskını taktı, Harley-Davidson'ına bindi ve motoru çalıştırdı.
Bobby Singer'ın gönderdiği adresi telefonuna açtı.
Nereye gittiğini henüz bilmiyordu. Kiminle karşılaşacağını da.
Ama bir şey kesindi.
Lisno Baratheon yeni bir kapının eşiğindeydi.
Gazı çevirdi ve Beacon Hills'ten ayrıldı.