İçeriğe geç

Su Altı Krallığı

Bölüm 3 · 3 dk okuma

Su Altı Krallığı

Bölüm 3

Derin Sular

Kapıdan dışarı adımımı atar atmaz yüzüme tatlı bir sıcaklık vurdu.Hava o kadar sıcaktı ki şuracıkta eriyebilirdim.Bir de karnım davul gibi olduğundan hiç yürüyesim yoktu.Soğuk suya gireceğimi düşünerek zar zor da olsa yürümeye başladım.Meydandaki tezgahlar toplanmaya başlamıştı ama yine de etraf kalabalıktı.Mecburen insanlara çarpa çarpa ilerlerken ilk önce Darla'nın evine gittim.Onun evi çarşının başındaydı artık dokulmeye başlamış dik ve renkli merdivenleri olan bir sokaktaydı.Daha eve yaklaşmadan Darla'nın kapının önünde beni beklediğini gördüm.El salladım.Beni görünce yüzü adeta parladı.Bu kız beni ne ara bu kadar sevmeye başlamıştı?Sonra bana doğru koşar adım yürüdü.

"Ay kanka nerde kaldın.Şu bücürden kurtulacağım diye evden erken attım kendimi."Hee şimdi anlaşıldı neden bu kadar mutlu olduğunun. Elini evlerine doğru salladı.O sırada küçül Lillesol de camdan bizi izliyordu.Orta parmağını kaldırdı ve somurttu.

Gülümsemeden edemedim.Sonra Darla da gülmeye başlayınca kahkahalara boğulduk.Bu koca ve yorucu hayatta yüzümü güldüren birilerinin olması güzledi.

"Neyse hadi yürü şimdi daha fazla bulaşacak bize" dedim ve kolunu çekiştirdim.Sonra havadan sudan konuşarak Pamela'yı almaya gittik.Onu da aldıktan sonra okyanusa doğru yola çıktık.Bu gittiğimiz koyda genelde çok fazla insan olmazdı bu yüzden biz de genelde buraya gelirdik.

Okyanus havası burnuma iyice dolmaya başlamıştı.İşte bu kokuya bayılıyorum.İçimden geldiği gibi yüzmek,suyun huzur veren sesi beni özgür hissettiriyordu.Tıpkı eskisi gibi.O zamanlar ne kadar zengindik.Sadece biz değil bütün Steamburg halkı.Yani özgürlükle parayı çok da bağdaştırmak istemiyorum ama insan o zamanları özlüyor.Keşke eskisi gibi yaşayabilseydik.

Ben düşüncelerime dalmışken yol çoktan bitmişti.Havlularımızı kuma serdik ve üstüne getirdiğimiz atıştırmalıkları koyduk.Kızlar hemen girmek istemediklerini söylediler.Ama ben daha fazla dayanamazdım bu yüzden üstümdeki elbiseyi çıkardıp okyanusa doğru ilerledim.Su ayağıma değince ürperdim.Normalde bu kadar soğuk olmazdı.Herhalde güneş batmaya başladı diyedir diye düşündüm.En iyisi direkt dalmak diyerekten suya girdim.Su o kadar berraktı ki yüzeye vuran güneş kumlara kadar ulaşıp onları kristal gibi parlatıyordu.Sonra gözüme kör edici bir ışık çarptı.Işığın olduğu tarafa elimi gözüme siper ederek zar zor baktım.Tam olarak net değildi ama sanki yuvarlak bir girdap gibiydi.Portal gibi.

Nefesim bitmek üzereydi.İstemeyerek de olsa yüzeye çıktım ve derin bir nefes alıp suya tekrar daldım.Bu sefer ışık azalmıştı şimdi daha net gördüğüm portalın ortasında birbirine girmiş mavi,kahverengi ve sarı tonları vardı.İçinde ne olduğunu merak ediyordum.Biraz da korkuyordum.Ama şimdi çekip gidersem ya bir daha karşıma çıkmazsa?Belki kader bunu benim karşıma çıkardı ve bunun içine girmemi bekliyor.Evet biraz saçma yani istersem bunu hiç görmemiş gibi yapabilir ve sıkıcı hayatıma devam edebilirim.Portalın rengi solmaya mı başlamıştı? Tamam karar vermem gerekiyor.Bir kere denemekten zarar gelmez dimi?

Gözlerimi sımsıkı yumdum ve elimi portala doğru uzattım.İçim bir garip mi olmuştu?Başım dönmeye başladı.

Öğğh midem

Hâlâ gözüm kapalıydı.Açmaya cesaret edemiyordum.Umarım bu kötü bir fikir değildir.Tamam hayat sıkıcı ama ölmek de istemem yani.Buranın sonu nereye varacak acaba?Aniden düştüğümde affalladım.Sert bir düşüş bekliyordum ama canım hiç acımamıştı.Yer yumuşacıktı.Sonunda gözlerimi açmaya cesaret ettiğimde hiç hayal ettiğim gibi bir yerle karşılaşmadım.Ne beklediğimi bilmiyordum ama etrafı pis tuğla duvarlarla çevrili,sonu gözükmeyen,suyun içinde olmasına rağmen rutubet kokan labirent gibi bir yerle karşılaşmayı ben bile beklemiyordum.Arkamı dönüp geçit yerinde mi diye baktım fakat yoktu.Sırtımda bir ürperti hissettim.

Kesik bir nefes alıp arkama dönmeye cesaret etmiştim ki beni sıkıca tutan bir çift kol hissettim.Bir eliyle kolumu tuttu diğer eliyle boğazıma hançerini dayadı ve kulağıma yaklaşıp sessizce sordu

"kimsin?"

Dört ay sonradan ilk yazdıgım bölümlere geri gelen ben size sesleniyorum;

Eserimi şimdi bırakma çünkü bence ilerki bolumleri daha çok seveceksin ve yazım dilimin geliştiğini düşünüyorum.Belki bir ara burdaki bölümleri duzenlerim.Teşekkürler🫶🏼🎀✨

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.