Bulunduğumuz odada büyük bir sessizlik hâkimdi. Bu sessizliği bozan ilk şey içeri giren doktor oldu.
Onu görünce herkes dikkatle gözünü doktora dikti. Doktor ise bir bana bir de yanımdaki yatakta uzanan Felix'e baktıktan sonra sevecen bir şekilde tebessüm etti. Ardından ikimize de soru yöneltti.
"Deniz ürünlerine alerjiniz olduğunu biliyorsunuz değil mi?"
İkimiz de aynı anda;
"Evet."dedik ve yine şaşkınca birbirimize baktık. Onun da mı deniz ürünlerine alerjisi vardı?
"Madem biliyorsunuz,o hâlde neden balık suyuyla yapılmış bir çorba içtiniz çocuklar?"
"Balık suyu mu?"
İkimiz de yine aynı anda sorduğumuz soruyla birbirimize bakmaya devam ettik. Doktor cevap verdi.
"Evet,balık suyu. Bunu bilmiyor muydunuz?"
"Hayır."
Sürekli Felix ile aynı anda cevap veriyor ve şaşkın bakışlarımızı sürdürmeye devam ediyorduk.
Doktor böyle söyleyince aklıma yemekhane geldi. Hemen söze girdim.
"Yemekhane. Bugünkü menüde bol tahıllı çorba olduğu yazıyordu ama tadında bir gariplik sezmiştim. Yine de asılan menülerin doğru olduğu söylenince yedim. Kesin menüyü yanlış yazdılar."
Benim sözlerim üzerine Felix de kaşlarını çatarak söze girdi.
"Evet, doğru. Haklısın. Ben de bol tahıllı çorba olduğunu görünce yedim."
Neden kaynaklı olduğunu bulunca kafamız biraz daha rahat etti. Bu esnada doktor sözlerine devam etti.
"Bundan sonra daha dikkatli olmalısınız. Alerjiniz gerçekten çok ileri düzeyde. Hastaneye zamanında gelmeseydiniz komaya dahi girebilirdiniz. Ve hatta bu sizi ölüme bile götürebilirdi. Bu arada... Alerjiniz... Genetik değil mi? Yani genetik alerjilerde risk daha yüksek oluyor. O yüzden."
İkimiz de yine aynı anda ve aynı şekilde atladık söze.
Felix: "Annemden kaynaklı."
Yeon Soo: "Annemde de varmış."
Yine şaşkın bakışlar hüküm sürmeye başladı. Changbin sesini biraz yükselterek;
"Bu kadar benzerlik sizce de biraz tuhaf değil mi?"diye sordu.
Bangchan;
"Hem de çok tuhaf. Çok..."diye başını onaylar anlamda sallayarak cevap verdi.
Bence de çok tuhaftı. Ama deniz ürünlerine alerjisi olan yüzlerce insan vardır. Hem de genetiktir. Biz sadece aynı okulda tesadüfen denk geldik o kadar.
"Her neyse, dediğim gibi bundan sonra daha dikkatli olun. Deniz ürünlerini kesinlikle yemek yok. Her ne olursa olsun. Acil bir durumunuz yok. Taburcu olabilirsiniz. Geçmiş olsun."
Yattığımız yerden doktora saygıyla hafif eğildik ve onun odadan çıkışını seyrettik.
📚2 Gün Sonra...📚
2 gündür alerjimin baş göstermesinden beri annem de babam da beni okula göndermiyordu. Israrları üzerine evde kalıp onlar ne derse öyle yaptım. 2 günümü Seon Hwa annem ile dolu dolu geçirdim. Beraber yemekler yaptık, tatlılar yaptık, o bana bebekmişim gibi baktı, çorbalar yapıp kendi elleriyle içirdi, beraber doyasıya sohbet ettik falan. Aslında bu durumdan gayet memnun oldum diyebilirim.
Yine de okul bıraktığım gibiydi ve bu beni endişelendiriyordu. Jeongin ve Minho'm ile sürekli mesajlaşsak da yine içim rahat etmiyordu. Hyunjin ve Minho arasındaki gerilimin benim yüzümden yine artmış olması korkutuyordu. Umarım ben yokken birbirlerine girmemişledir.
"Yeon Soo. Konuşmamız gerekiyor. Aşağı gelebilir misin birtanem?"
"Tabii,hemen geliyorum anne."
Annem odamın kapısından uzattığı başıyla tebessüm ettikten sonra kapıyı da açık bırakarak odadan çıktı.
Açıkçası bana söyleyecekleri şeyi oldukça merak ediyordum ve bundan dolayı hızlı hareket ederek ayağa kalktım. Hemen odamdan çıkarak merdivenleri indim. Evin salonunda oturmuş beni bekliyorlardı.
Ben de annemin yanına oturarak şu an bana gülümsedikleri gibi gülümsedim ve;
"Bana söyleyeceğiniz şey ne?"diye sordum.
Sorum üzerine Min Seok babam söz aldı.
"Yeon Soo... 1 ay kadar sürecek bir işim çıktı. Seoul'e gideceğim. Benim Seoul'e gideceğimi duyunca Seon Hwa annenin annesi de ısrarla onu da yanında götürmemi istedi."
"Annem biraz hasta. Kız kardeşim bakıyor ona. Beni görmeyi gerçekten çok istiyormuş."
Anlayış içerisinde başımı salladım. Onları dinlemeye devam ettim. Babam yeniden gözlerini bana odaklayarak konuşmaya devam etti.
"Yani anlayacağın ikimiz de 1 ay kadar burada olamayacağız. Ancak seni de yalnız başına bırakmak istemiyoruz. Bizimle gelir misin?"
Aslında güzel bir teklifti. Ama ya okul? Eğer gidersem okul ne olacaktı?
"Okul ne olacak peki?"diye hemen aklımdan geçeni sordum. Yine babam cevap verdi.
"Okulunu hâlledebilirim. Yani sana rapor çıkarabilirim. Ben bunu sadece tehlikede olduğun ve yalnız kalmanı istemediğim için istiyorum,biliyorsun değil mi?"
"Evet,biliyorum. Merak etme. Ama... Ama bir yandan da bu son senem. 1 aylık süre içerisinde bir sürü dersi kaçırmış olacağım. Ya ipin ucunu kaçırırsam?"
"Sen de haklısın. Bunu da düşündüm. O hâlde... O hâlde sana yurtta bir yer açayım. Hem güvenliğimiz falan da var. Senin için güvenli olur. Hem de kalabalık zaten. Bir sürü öğrenci yanında olmuş olur. Ne dersin?"
Güvenlik mi? Moon Dok Soo ve çetesi okula elini kolunu sallaya sallaya girdiği zaman güvenlik neredeydi? Bu güvenlik pek içime yatmadı ama bir yandan da yurt daha mantıklı.
Burada yalnız kalmaktansa orada bir sürü insanın yanında olurdum.
O yüzden fazla düşünmeye gerek duymadan cevabımı verdim.
"Pekâlâ. Yurt olur. Yurtta kalabilirim babacığım."
