(hatırlatma en son Minho uykuya dalmıştı)
Minhodan devam
Uyandığımda bana bakan Bang Chan,Seungmin,Jisung,Felix,Hyunjin,Changbin ve Jeongin vardı.
M: 'Ne bakıyonuz lan esekler' diyerek uyandım. Hepsi gülmeye başladı.
J: 'Sen birden uyuyunca korktuk, hepimiz seni eve getirdik. Ve sürprizimizi yapamadan bozuldu.' dedi Jisung ve gülümsedi.
M: 'Ne sürprizi?' dedim. Genellikle pek alışık değilimdir.
B: 'Hepimiz ayrı evlerde tek başımıza yaşıyoruz biliyorsun. Bizde buna bir son verip aynı evde yaşamaya karar verdik. Sana da uygunsa bu evde senin de odan olacak.' dedi Bang Chan ve bu odanın kapısını gösterdi kapının üzerinde asılı olan kağıtta Minho'nun Odası yazıyordu.
Duygulanmadım değil çünkü ilk defa böyle bir sürprizle karşı karşıyaydım. sadece 'OLURRR!' diyerek mutlu bir şekilde bağırabilmiştim.
(yazacak bir şey bulamadığımdan bir hafta sonrasına atlıyorum ehe-)
Neredeyse bir hafta geçti ve ben dahil herkes eve yerleşmişti. Onların yanındayken mutluydum ama eski sevgilimi düşününce yine ağlamaya başladım. Salonda olduğumu unutmuştum. Sessizce yastığa kapanmıştım. Sonra ayak sesleri duydum; biri dizimin yanına oturdu, biri omzuma hafifçe dokundu.
Je,J,S,B,F,H ve C: 'Heyyy ağlama!' dediler galiba teselli etmekte pek iyi değiller. Ağlamam biraz durunca odama doğru gittim ve yatağa yatıp telefonuma baktım. Sessizce ekrana bakarken gözyaşlarım fark etmeden yanaklarıma süzülüyordu. Ağladığımın farkına bile varmadan, sadece onu düşünüyordum…