Selamlarr yeni bir bölümle tekrar karsınızdayımm matematikten 12 almısım bu arada:((
10K olmusuz cildirdim resmen hepinize tesekkür mahiyetinde bir bölüm ile geldim aslında
Tesekküre yakısır bir bölüm olacak:)
Oy ve Yorum atmayı unutmayın💖💖
İyi okumalarrr
~
Jungkook
Akşamki buluşmaya çağırmak için Taehyung'un odasına doğru ilerlemeye başladım. Başı hâlâ ağrıyor olmalıydı. Zira saatlerdir uyuyordu. Uyandırmak istemesem de adımlarım çoktan ona doğru ilerliyordu bile. Dikişlerim hâlâ sızladığından yavaştım.
Kapıyı ne olur ne olmaz diye tıklattığımda tahmin ettiğim gibi bir ses gelmedi. İçeriye girdiğimde yatakta sadece boxerıyla uyuyan Taehyung'la karşılaştım. İster istemez bakışlarım fit uzuvlarında gezinirken sertçe yutkunmuştum. Çok da süzmemeye dikkat ederek ona doğru ilerledim.
"Taehyung."
Cevap vermeyince bir kere daha seslendim. Baya derin uyuyor gibiydi. Ama hyunglarıma bir cevap vermezsem de laf yapacaklardı. Bu yüzden sormak zorundaydım sanırım. Her ne kadar gelmek istemeyeceğini bilsem de.
"Taehyung." dedim tekrar. Elimi kaslı koluna götürüp dürtüklemiştim. Bir kaç defa daha sarstıktan sonra uyanmayacağını anlayıp pes ettim.
Fakat tam arkamı döneceğim sırada beni kolumdan çekip üzerine düşürmüştü.
Aralık dudakları ve hâlâ kapalı gözlerine şaşkın şaşkın bakarken, elini belime atmış, vücutlarımızı birleştirmişti. Bir elini enseme atıp, kafamı boynuna gömmemi sağladı. Saçlarıma bir öpücük kondurmuştu.
"Uyumuyor muydun?"
"Kokunla uyandım." Sesi yeni uyandığından dolayı son derece boğuk ve kalın çıkıyordu. Çoğu zaman ateşli gecelerimiz sonrasında sabahına yok olduğundan bu ses tonunu duymayalı çok olmuştu.
Bir eliyle saçımı okşuyordu. Burnunu saçlarıma götürmüş, koklamıştı. Bununla beraber kasıklarımda bir ağrı kendini belli etmişti. Ah... Çok tuhaf hissetiriyordu.
"Güzel kokuyorsun Jeon." Kulağıma fısıldadı. "Cennet gibi." yutkunmuştum heyecanla. Boğazımı temizleyip kafamı kaldırdım boynundan. Bakışlarım kısık gözlerine tırmanmıştı.
"Ağrın geçti mi?"
Kafasını salladı. "Biraz..." Ah neyseki... Bugün onu öyle görünce çok kötü hissetmiştim. Normalde de çok içtiği zamanlar olurdu ama neden bu sefer bu kadar etkilenmişti anlamamıştım.
"Neden içtin ki zaten o kadar..." diye homurdandım kendi kendime. Aklına bir kaç düşünce gelmiş gibi kaşları çatılmış, ifadesi ciddileşmişti.
"Sana bir soru soracağım. Ama dürüst olacağına dair söz ver Jeon."
İçime ufak ufak gerginlik tohumları ekmiş, kaşlarımın çatılmasına yol açmıştı. "Sor..." dedim kısıkça. Ne sorabilirdi ki?
"O çocukla gerçekten de yattın mı?"
En başta anlayamadığım için yüzüm kaskatı kesilmiş, kaşlarım havalanmıştı. "Ne?"
"Geceyi onunla geçirdin mi Jungkook?"
Siktir.
Sanırım Eunwoo'dan bahsediyordu. Gönderiyi görmüş olmalıydı. Bir dakika... Nasıl görmüştü ki? Takipleşmiyorlardı bile...?
"Taehyung-"
"Tamam... Cevaplamana gerek yok."
Beni üzerinden yavaşça kaldırıp yan tarafına bırakıp, ayaklandığı sırada kendime gelmiş gibi kolundan tutup durdurdum.
"Yatmadık Taehyung. Eunwoo kafasına göre paylaşmış."
Bakışları arkasında kalan bedenime döndüğünde yüzündeki kırgın ifade ile boğazıma bir yumrunun oturduğunu hissetmiştim.
"Yatabilirsin Jungkook. Yatak arkadaşıyız sonuçta sadece."
Sadece yatak arkadaşıyız.
Bana hâlâ inanmıyordu.
Hem yatak arkadaşı mı? Sadece bundan ibaret miydik onun gözünde?
Ben de bir an...
Ah...aptalın tekiyim.
"Yalan söylemiyorum. Yatmadık. Gönderiyi nereden gördüğünü bilmiyorum ama doğru olan bu. Eunwoo sabah kahvaltıya gelmişti ve ben uyuyordum. Uyuyorken fotoğrafımı çekmiş. Ben de hyunglarımdan duydum. Sonrasında kavga ettik zaten."
Bana bakan kısık bakışları cümlenin sonuna doğru büyürken umursamadan ayaklandım. Karşısına geçip burukça gülümsedim. "Hah neden anlatıyorsam zaten... Sadece yatak arkadaşıymışız ya."
Önünden geçip kapıya doğru ilerledim. Dikişim sızladığı için yüzümü buluşturdum bir anlığına. Kapıdan çıkarken Taehyung'un arkamdan seslendiğini duyabiliyordum ama durmadım.
Sevmiyorsan, umut verme bana Taehyung.
Odama geçip yatağıma uzandım. Göz yaşlarım teker teker dökülürken kafamı yastığıma bastırdım. Hıçkırıklarım duyuluyor, dediği her bir kelime ile kendimi aptal yerine konmuş gibi hissediyordum.
Aptalsın Jeon. Aptal.
~
Taehyung
Aptalın tekiydim.
Ağzımdan çıkanı kulağım duymuyordu. Ona içimden beni bırakma diye bağırmama rağmen, evden çıktığı an sadece öylece bakabilmiştim arkasından.
Gitmişti.
Nereye gittiğini bilmiyordum. Bilmek istiyordum ama sormaya yüzüm yoktu. Son zamanlarda kafam öyle karmaşıktı ki... Sadece siktiğimin ikileminden kurtulmam gerekiyordu.
Bu ikimiz için de en iyisi...
Benim nasıl biri olduğumu gördüğünde benden nefret edecekti. Hem de hiç olmadığı kadar.
***
9 ay önce
Taehyung
Jungkook ağlıyordu. Nedenini bilmiyordum ama kötü bir şey olduğu belliydi. Gecenin en geç saatlerine kadar gelmemiş, beni inanılmaz endişelendirmişti. Yoongi hyung eve gittiğini söylemesine rağmen, yoktu. Gelmemişti.
Ve onu saatlerce -sokaktan sokağa- aramamın en sonunda, bu soğuk kaldırım taşında oturmuş hıçkırık hıçkırığa ağladığını görüyordum. Onu o hâlde gördüğüm an öyle kötü olmuştum ki... Ayak bağlarımın çözüldüğünü hissetmiştim.
Onu uzaktan izlemeye son verip hızla ona doğru ilerledim. Önüne eğilip yüzünü avuçlarım arasına aldığımda ufak bir irkilme yaşamış, büyük gözleriyle bana bakmıştı.
"Taehyung..." sesi ağladığından dolayı son derece tiz ve titrekti. Onunla tanıştığımız 3 ay boyunca onu ilk defa böylesine güçsüz görüyordum. Tanıştığımız ilk an dışında...
"Neden ağlıyorsun?"
Gözlerini yumup kafasını eğdi ve kafasını iki yana salladı. "A-Anlatamam." Kaşlarım çatılmıştı gayriihtiyari. Ne oluyordu?
"Neden? Jungkook... Bana bak."
Elimi çenesine götürüp, başını kaldırdım usulca. Gözünden dolu bir damla dökülmüş, dudaklarını bükmüştü. Kalbim ona baktığım her an, çıkacak gibi atıyordu.
En başta kabullenmek istemesem de şu an anlıyordum. Kalbim onun için atıyordu. O, bütün galaksileri sığdırdığı kahveleride yansımamı görmek için...
"Taehyung..."
Boynuma kollarını sarıp sokuldu bana. Çenesini omzuma dayadığında, hıçkırıkları kulağımda yankılanıyordu. Ellerini ince belinin iki yanından birleştirip sarıldım ona. Burnumu ince boynuna gömdüm. Güzel kokuyordu.
"Ço-Çok kötü bir şe-şey oldu..."
Zayıf bedeni titriyordu kollarım arasında. Elimle sırtını okşadım rahatlaması için. Kulağının arkasına nazik bir öpücük kondurduğumda işe yaradığını anlamıştım. Titremesi azalmıştı.
"Anlat bana güzelim." dedim kulağına fısıldayarak. Yutkunuşunu buradan bile duyabilmiştim. Boynumdaki ellerini gevşeterek benden ayrıldı yavaşça. Bakışları kırdığı dizlerinin üzerinde parmaklarıyla oynayan ellerinde gezinirken dudaklarını birbirine bastırdı. Ardından ise bakışlarını tekrar bana yükseltti.
"E-eve gelirken onu gördüm."
"Kimi?"
İki gözünden de aynı anda dökülmüştü damlalar. Parmağımla ıslak yolları kesmeye çalıştım. Okşadım yumuşak yanağını.
"Ba-babam, Taehyung..."
O sikik adam.
Yine ne halt yemişti? Onun zaten hayatının kötü kısmında yer aldığını biliyordum ama tam olarak değil. Yine de ne sikim biri olduğunu az çok biliyordum.
"Ne oldu?"
Tekrar boynuma gömülüp ağlamaya başladı. Sanırım durum düşündüğümden daha da vahimdi. Bu hâle gelmesini sağlayacak kadar, ne olmuş olabilirdi ki?
"Sakinleş Jungkook." Elimle yumuşak saçlarını okşuyordum bir yandan. Bunun onu rahatlattığını öncesinden de biliyordum.
"O-onda ka-kasetlerim var Taehyung..."
"Ne kaseti...?" Ona anlamsızca bakarken, o derin bir nefes almış, titrekçe havaya salmıştı.
"Busan'daki evimdeyken berbat bir hayat sürüyordum. Her şey o kadar kötüydü ki... Ö-ölmek istiyordum Taehyung. Daha ne kadar kötü olabilirdi ki?"
Elimi yanağına götürüp, ıslaklığı sildim. Yüzü kızarmış, gözleri şişmişti. Buna rağmen bir melek gibi görünüyordu.
"Ka-Kameralar varmış evin her yerinde. Odamda, tuvaletimde bile..."
Duyduğum sözler ile bozguna uğramış gibiydim. Kaşlarım çatılırken, yüzüm kaskatı kesilmişti. "Kasetler... Yani-"
"Giyinirken, duş alırken, çıplak bedenimin olduğu kasetler varmış babamda. O adam Busan'a dö-dönmezsem hepsini yayacakmış..."
"Ne diyorsun sen?"
Beynime balyoz yemiş gibi olmuştum.
Sinir katsayım, öfkem, gerginliğim doruklara ulaşırken zar zor konuşmuştum.
"Nerede o?"
***
Günümüz
Son konuşmalar
°Yoongi hyung
-
Taehyung
Hyung
İletildi
Taehyung
Yazıyor...
Neredesin
Bok gibi hissediyorum/
İletildi
görüldü
Yoongi hyung
çevrimiçi
Yazıyor...
çevrimiçi
Dışardayım
Ne oldu
Taehyung bir arama başlattı...
Yanıtla Reddet
"Yoongi hyung."
"Taehyung...? İyi misin?"
"..."
"Değilim. Hiç iyi değilim..."
"Sorun ne?"
"Hyung neden böyle oluyor? Ondan uzak durmaya çalıştıkça, her şey daha da boktan bir hâl alıyor."
"Jungkook değil mi? Ah Taehyung..."
"Hyung. Dayanamıyorum. Yapamıyorum onsuz. Biliyorum uzak durmak gerek ama-"
"Hayır. Uzak durmak falan gerek değil."
"Durmalıyım..."
"Hiç bir şey senin suçun değildi Taehyung. Bilerek yapmadın. Yapsan bile haklıydın. O herif ölmeyi hakediyordu. Babam olsa bile..."
"Benden nefret edecek, hayır-"
"Sana daha kaç kere demem gerekli? Jungkook senden nefret etmez. Edemez. Emin ol, sana senden bile daha bağlı."
"..."
"Jimin'le sahte sevgili olduğunuzda bile uzak duramadı senden."
"Durması gerek ama."
"Böyle böyle ikinizi de cezalandırmaktan başka bir şey yapmıyorsun Taehyung. İlişkin olduğunu öğrendiğinde ne hâlde olduğunu ikimiz de biliyoruz. Peki ya sen? Sen çok mu farklıydın?"
"..."
"Onu üzmemek için uzak duruyorsun ama farkından değilsin ki, uzak durdukça onu daha çok üzüyorsun."
"Bir katil olduğumu öğrendiğinde de üzülmeyecek mi peki? Hemde babasının katili..."
"Üzülecek... Ama babasına değil. Senin onu korumaya çalıştığını bilemeden kendinden uzaklaştırdığını öğrendiği için üzülecek. O adam ölmeyi hak etti. Bunu Jungkook da biliyor."
"... Ne yapacağım peki hyung?"
"Ona gerçekleri anlatacaksın Taehyung."
.
.
.
Her şey çözülmeye başlıyor... Ya ben aslında bu bölümü smut yapıcaktım ama sonra gidişat için önemli ve çözüm bölümü olmasını istedim.
Okuyucularımın sadece smut için deliren tayfa olduğunu sanmıyorum. Bu yüzden gidişatı öne sundum. Tabi bu demek değil ki, smutsuz olacak. Diğer bölüm veya sonraki bölümde smut gelecek zaten.
Oy ve Yorum atmayı ihmal etmeyin💖💖
°sizce taehyung uzak durmakta haklı mı?
°bölüm sizce nasıldı?
°bazı teorileriniz var mı??🧐🧐
Yanıtlarsanız sevinirim bebeklerimm
Öpüldünüzzzz 🍓🍒🍓🍒
