Arşiv odasının sessizliği bir anda dağıldı.
Yüzsüz varlıklar ağır adımlarla içeri girerken raflardaki dosyalar yere savruldu.
Hasta 713 bana baktı.
Yüzünde ne öfke vardı ne de nefret.
Sadece yorgunluk.
"Benden korkmana gerek yok." dedi.
"Sen benim yerime geçen kişi değilsin."
"Sen..."
"...beni yaşatmak için yaratıldın."
Ne dediğini anlayamadım.
"Ben kopya değilim!"
Sesim bütün odada yankılandı.
"Ben Ege'yim!"
Hasta 713 başını eğdi.
"İşte deneyin en acıması da bu."
"Her kopya, kendisinin gerçek olduğuna inanıyor."
Telefonum yeniden titredi.
Ekranda daha önce hiç görmediğim siyah bir simge belirdi.
Ardından yeni bir mesaj açıldı.
Sistem Çekirdeği bulundu.
Deneyi sonlandırmak için Çekirdek Odası'na git.
Takım elbiseli adam alkışlayarak içeri girdi.
"Sonunda..."
"...ikiniz de gerçeği öğrendiniz."
Hasta 713 ona sert bir bakış attı.
"Yeter."
Adam gülümsedi.
"Yedi yıldır bunu izliyorum."
"Her döngü aynı yerde bitiyor."
"Her Ege aynı soruyu soruyor."
"Ben kimim?"
Başım dönmeye başladı.
Telefonumdaki sayaç tamamen durmuştu.
Yerinde tek bir kelime vardı.
KARAR
Bir anda arşiv odasının arka duvarı ikiye ayrıldı.
Daha önce görünmeyen uzun bir koridor ortaya çıktı.
Koridorun sonunda metal bir kapı vardı.
Kapının üzerinde büyük harflerle yalnızca şu yazıyordu:
ÇEKİRDEK
Takım elbiseli adam bana döndü.
"O kapının arkasında bütün cevaplar var."
"Ama unutma..."
"Kapıyı açtığında bu hikâyeyi geri dönüşü olmayacak şekilde değiştireceksin."
Hasta 713 sessizce başını salladı.
"Ve içeri yalnızca bir Ege girebilir."
Koridorun ışıkları yanıp söndü.
Telefonum son kez titredi.
Bölüm Sonu Görevi
Çekirdek Odası'na ulaş.
Kalan Süre: 12 Saat 03 Dakika
İlk kez geri sayım yeniden başlamıştı.
Ama bu kez...
Zaman yalnızca bana değil, bütün sisteme karşı işliyordu.