"Gerilecek bir şey yok sakin ol Brielle yapabilirsin."
Derin bir nefesin ardından aşağıdan bir kadının çığlığını duydum.
"BİR ŞEY YAPIN KENDİNİ ATACAK!"
Bu da kimdi böyle ve burada ne yapıyordu?!
"Sadece buradan git!"
Ona işime karışmasını söyleyen yoktu. Neden öyleyse işime karışmaya devam etmişti?
"GEL HADİ İN ORADAN! SORUN NEYSE BİRLİKTE ÇÖZEBİLİRİZ!"
Tanımadığım onca insandan birisi sadece. Neden bana böylesine yardım etmek için çabalıyor? Hayatta hiçbir işe yaramayan o kızı olsaydım yine de bana böyle yardım edebilir miydi sahi? Yıllarca beni görmezden gelip kapılarını bana sonsuza dek açılmamak üzere üzerime mi mühürlerdi yoksa?
Ardından bir adamın sesi peşisıra kadını takip etti.
"İtfaiyeyi arıyorum."
Ve evet... Bana yardım etmek isteyen bir yabancı daha... Birazdan o da beni bırakıp gider eminim.
"Alo merhaba burada çatıdan atlamak üzere olan bir kız var. Evet adresi veriyorum..."
Son üç adım... Kadın bağırmaya devam ediyordu. Bu kadarı cidden yeterliydi. Son iki...
"LÜTFEN BİR ŞEYLER YAPIN!"
Herkes atlamam için o gözlerini üzerime dikmişti. İstedikleri şeyi gerçekleştirmekte benim görevimdi. Sanırım bu hayatta ilk defa birisinin isteğini gerçekleştirebilecektim.
Son bir...
"Bekle!"
Neden bedenim aklıma itaatkarsızlık etmişti? Kafamı, sesin geldiği yöne çevirdim.
Karşımda karşı cins bir yaşıtım mı vardı sahi?
"Neden?"
Sonra üzerime doğru yürümeye başladı.
"Daha fazla yaklaşma!"
Onu yaptığından vazgeçirecek bir şey gelmemişti. Ağzımdan istem dışı sözler öylece çıkmıştı, hepsi bu. Yaklaştı... Yaklaştı... Ve daha fazla yaklaştı. Ve beni o binanın tepesinden aşağı itti.
