İçeriğe geç

SONSUZLUK 🪄

Bölüm 2 · 2 dk okuma

SONSUZLUK 🪄

Bölüm 2

Bölüm 2 : kapının ardında

Aras, telefon ekranındaki bildirime şaşkınlıkla baktı.

"Kapı açıldı. Süre: 10 dakika."

Bildirim bir anda kayboldu.

"Bu da neydi şimdi?" diye mırıldandı.

Kalbi hızla atıyordu. Önünde duran mor kapı gerçekten vardı. Bir hayal değildi.

Kapının içindeki görüntü sürekli değişiyordu. Bir an yıldızlar görünürken, diğer an sisli dağlar ve bilinmeyen şehirler beliriyordu.

Aras geri dönmek istedi.

Bu iş ona göre değildi.

Ama tam arkasını dönecekken cebindeki küre tekrar parlamaya başladı.

Mavi ışık tüm bodrumu aydınlattı.

Sonra aynı sesi tekrar duydu.

"Geç."

Aras derin bir nefes aldı.

"Tamam... Sadece bir dakika bakıp döneceğim."

Yavaşça kapıya yaklaştı.

Elini uzattı.

Mor ışık eline değdiği anda bütün vücudunu sıcak bir enerji kapladı.

Bir adım attı.

Sonra bir adım daha.

Ve kapının içine girdi.

Bir anda yer ayağının altından kayboldu.

Sanki boşlukta düşüyordu.

Rüzgâr kulaklarında uğulduyordu.

Etrafında sayısız ışık çizgisi dönüyordu.

Aras bağırmaya çalıştı ama sesi çıkmadı.

Birkaç saniye sonra sertçe yere düştü.

Gözlerini açtığında gördüğü manzara nefesini kesti.

Gökyüzü mor renkteydi.

Havada süzülen kayalar vardı.

Uzaklarda devasa kuleler yükseliyordu.

Burası Dünya değildi.

Aras ayağa kalktı.

"Evet... Kesinlikle Dünya değil."

Tam o sırada arkasından bir ses geldi.

"Demek sonunda geldin."

Aras hızla arkasını döndü.

Karşısında siyah pelerinli, yaklaşık kendi yaşlarında bir kız duruyordu.

Kızın gözleri parlak mavi renkteydi.

Sanki ışık saçıyordu.

"Sen kimsin?" diye sordu Aras.

Kız birkaç saniye sessiz kaldı.

Sonra şaşkın bir ifadeyle ona baktı.

"Gerçekten hiçbir şey bilmiyorsun."

"Ne bilmem gerekiyor?"

Kız derin bir nefes aldı.

"Sen Kapı Taşıyıcısısın."

Aras kaşlarını çattı.

"Ne taşıyıcısı?"

Kız cevap veremeden yer sarsıldı.

Gökyüzünde büyük bir çatlak oluştu.

Çatlağın içinden siyah dumanlar yükseliyordu.

İnsan çığlıklarını andıran garip sesler duyuluyordu.

Kızın yüzündeki ifade bir anda değişti.

Korkmuştu.

"Hayır..." diye fısıldadı.

"Ne oluyor?" dedi Aras.

Kız gökyüzündeki çatlağı işaret etti.

"Onlar bizi buldu."

Tam o sırada çatlağın içinden devasa, gölgeye benzeyen bir yaratığın eli dışarı uzandı.

Ve yaratığın gözleri doğrudan Aras'a kilitlendi...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.