Hepimiz sessizce dinledik. Üzerime çok garip duygusallık çökmüştü. Biraz oynadıktan sonra herkes bir köşeye çekilip telefonla uğraştı daha sonra teker teker herkes uyuya kaldı. Lucas pencerenin kenarında, Hira ve Alya koltukta uyuya kaldı. Ben yerde duvara yaslanıp önümdeki boş duvarı izliyordum. Leonsa oturmuş telefonuyla ilgileniyrodu. Fakat telefonu masaya bırakıp yanıma geldi ve yerde yanımda oturdu.
- Anlatsana
+ Neyi?
- Çocukluğunu
+ Nereden çıktı bu
- Çocukluğunu bilmek istiyorum
+ Aslında biraz garip çocukluğum var
- Anlat hadi çocukluğundan bu güne kadar bana bir çok anını anlat
+ Şöyle ki biz zengin bir aile değildik. Ben küçükken babam sürekli çalışırdı ama az kazancı vardı. Annemse kendi halinde örgüler örer el yapımı süsler yapıp satardı. Annemin bazı takıları vardı gelinlik zamanından kalan onları da hepsini sattı. Bir süre böyle büyüdüm. Biliyorsun yalnız çocuğum yani kardeşim yok. Sonra 13 yaşıma gelince çalışmaya başladım. Ne kadar küçük olsam da çalışmak zorundaydım. Çünkü büyüdükçe masraflarım çoğalıyor ve ailemim bu masrafları karşılamak için ne kadar çok çalıştığını görüyordum. E annemler de böyle giderse aç kalacağımızı anlıyorlardı. Bu yüzden çalışmama izin verdiler. İşte marketlerde getir götür işlerine bakan biri gibi ya da bahçeleri temizlemek için kime yardım gerekiyorsa para karşılığında yardım ediyordum. 2 sene falan öyle çalıştım. Bir markette çalışıyordum bir yaşlı teyze vardı çok sevecen biriydi. Ailemi tanıyordu durumunuzu da biliyordu. Yardım etmek amaçlı babama uygun pozisyonda iş ayarladı ve gerçekten çok iyi işti. Yani kazancımız beklediğimizden de iyi oldu. Ve ayarladığı şirketten işçilere ev veriyorlarmış ve bu işçi işten çıksa bile evi elinden almıyorlar. Yeni evimize taşındık. Resmen yeni hayata başlamıştık. Yeni ev, yeni oda, yeni insanlar, yeni okul, yeni hayat... Hani ben biraz serttim ya yani dersimi falan iyi çalışmıyordum. Bu yeni hayat beni çok korkutmuştu ve yanımda kimseyi istemiyordum. Hem kim benim gibi biriyle arkadaş olmak istesin ki. İşte sonra okuluma falan dikkat etmeye başladım resim kursuna geldikten resim çizince herşeyi unuttuğumu farkettim. Ama herşeye rağmen ailemin böyle birlikte güçlü olması beni çok mutlu ediyor.
- Sen çok güçlü bir kızsın.
+ Bilmem belki de değilim, belki de bu yaşıma kadar herşeye dayandım ama şimdi dayana bileceğimi sanmadığım bir dönemdeyim.
- Noldu birşey mi oldu. Bak ne zaman derdini anlatmaya ihtiyaç duyduğun biri olursa benimle paylaş başkasıyla değil ben hep senin yanındayım.
+ Kendime bile anlatmaya çekindiğim birşey yani şu anlık kimseyle paylaşmak istemiyorum desteğin için teşekkür ederim. E hadi sende anlat.
- Ben küçükken annem bizi terketmiş ben babamla yaşadım ama babam öyle çocuğunu seven biri değil. Sürekli alkol içer sarhoş olur bulduğu yerde uyurdu. Sarhoş olmadığı zamanlarda da sürekli beni azarlar ne bileyim dövmüşlüğü bile var. 16 yaşıma gelince çalışmaya başladım. Bir restoranda garson olarak. Eve gitmemek için gece gündüz çalışıyordum. Bir süre paramı toplayıp ayrı eve çıkmak planım vardı. Bir süre sonra bir kaç aylık kira paramı birde yeni ev ihtiyaçlarımı karşılayacak kadar para biriktirmiştim. Birgün akşam oturuyordum babam yine sarhoş şekilde uyuyordu. Kendi hayatıma baktım. Benim neden annem bizi bırakmıştı. Babam birşey demiyordu. Umarım bizi bırakmak zorunda kalmıştır diye düşündüm. Çünkü anneme çok ihtiyacım vardı. Mutfağa gidip su alırken dalgın olduğum için bardak düştü haliyle babam uyandı. Tabi sarhoş adam nasıl olacak. Azarladı dövmeye kalktı bende kendimi korudum. İşte bağırdım sende annem gibi gidecek misin diye. Babam ne dedi biliyor musun. "En azından ben seni zevklerim için bırakmadım. Annen benimle kavga edip gidip başka adamın koynunda kaldı hoşuna gitti onu bize tercih etti. Yok efendim neymiş o sarhoş olmuyor. O alkol kullanmıyor. Artık kimse umurumda değil. Bu evden biri daha gidecek olursa o ben değilim." Bense tabi gözlerim dolu dolu onu dinliyordum. Gitti hiç birşey olmamış gibi yine içti ve uyudu. Ben odama gidip olan biteni idrak etmeye çalıştım. Demek annem bizi bir adam için terketmiş ve ben babamın umurunda değilim. Bu iş buraya kadardı. Ertesi gün erkenden yeni eve çıkmak kararı almıştım. Önceden uygun bir ev beğenmiştim. Sabah eşyalarımı toplayıp evden çıktım. Babam hala uyuyordu gerçi haberi olsa bile umurunda olmazdı. O gün bir karar aldım. Ailemden farklı bir çocuk olacaktım. Dersten sonra yarı gün çalışıyor hafta sonları durmadan çalışıyor tatillerdeyse evime çok gelmezdim sürekli çalışırdım. 17 yaşıma geldiğimde yeteri kadar para biriktirmiştim. Bu yüzden çalışmamaya karar verdim. O günden bu güne kadar resimime ve derslerime çok dikkat etmeye çalıştım. Çünkü ailemden farklı çocuk olacaktım. Biraz maceralı hayatım var. Bir o kadar da sevgisiz...
Oy ve yorumlarınız benim için çok öne
mli ve değerli ♥️✨
