şu an ne mi yapıyorum ailemden dayak yememek için okuldan eve doğru koşuyorum evet ailem olarak bildiğim kişilerden hem fiziksel hem piskolojik şiddet görüyorum.
bu arada tanışmayı unuttuk ben okyanus, okyanus gençer yaşamak istemeyen hayattan bezmiş tek umudu 8 tane arkadaşı olan bir kızım .
ben bu zamana kadar aileme hiç yanlış yapmadığim halde hep şiddet gördüm beni bir odaya kapatıp saatlerce o odada karanlıkta bekletiyorlardı karanlık ve kapalı alan fobim burdan geliyor .
eve doğru koşmaya devam ediyordum birden nefesim daraldı astım hastası olduğum için böyle oluyordu artık alışmıştım hemen durdum ve spreyimi ağzıma götürüo sıktım bu yetmeyince 1 kere daha sıktım nefesim düzene girince koşmaya devam ettim niyemi koşuyorum ailem olcak insanlar sırf bana eziyet olsun diye servis tutmadılar ve benim okuldan çıkış saatime hiç minibüs olmadığı icin koşmak zorunda kalıyorum
derslerim çok iyi kötü olma gibi bir şansı yok zaten malum annem ve babam sağolmasin. bir kere okul ikincisi oldum diye önce öldüresiye dövdüler sonra 2 gün dışarda aç beklettiler nihayet evin önüne geldim soluklandım spreyden1 kere daha sıktım ve kapıyı çaldım kapı hemen açıldı sanki kapıda benim gelmemi bekliyolarmış gibi.
" nerdesin lan sen! biz seni o*o*puluk yap diyemi okutuyoruz lan ! geç içeri geç !" içeri geçtim ayakkabılarımı çıkarttım ve salona girdim ve olacakları bekledim
yanıma geldi saçımdan arkaya doğru çekti ve " biz seni o*o*puluk yap diye yetiştirmedik" dedi ve beni yumruklamaya başladı suratım hariç her yerime vuruyordu sırtıma kemerle vurmaya başladı her vurmasında çığlıklar atıyordum ama bir Allahın kulu duymuyordu cebinden çakısını çıkardı ve sırtıma çizikler attı . siniri geçincede annemle birlikte çıktı yerde sürünerek odama girdim ve o acıya dayanamayıp kendimi karanlığa bıraktım.
kalktığımda yaralarım sızlıyordu ve yanıyordu her yerim ağrıyordu kendi odamdaki banyoya girdim ve soğuk bir duş aldım evet zengindik her şeyimi alıyorlardı sosyoteye iyi aile tablosu çizmek için .
banyodakki aynanın karşısına geçtim arkamı döndüm sırtıma baktığımda gözümden bir damla düştü ben bunları yaşiyacak ne yaptım
üzerime pijamalarımı giydim ve yattım ...
sabah kalkar kalkmaz banyoya girdim yaralarım çok sızlıyordu her yerimde hâla arıyordu yüzümü yıkadım ve diyer işlerimi hallettim
üstüme üzerinde pembe kelebek desini olan siyah bir sweet gri pantolon pembeli beyazlı spor ayakkabı giydim
son olarak gözlüğümü taktım ve saçımı yukardan bağladım ben hazırdım sıra kahvaltı hazırlamakta telefonumu şarjdan çektim çantamın içine yedek astım ilacımı koydummu baktım ve aşağı inmek üzere odamdan çıktım aşağıdan ses geliyordu annem ve babam sofrada mutlu mutlu yemek yiyorlardı geçmi kalktım diye telefonumun saatine baktım saat 6 buçuktu geçte kalkmamıstım
"bu gün okula gitmiyeceksin" dedi anam olcak karı
" ama neden " diye sordum merakla bana bir şey olmamıştı olsada umurlarında olmazdı zaten onlardada bir şey yoktu
" bizim kızımız deyilmişsin kendi kızımızı alcaz" dedi babam alay eder gibi
" nasıl yani " dedim tekdüze bir sesle
" ayy bizim kızımız olmadığın zaten çok belli neyini anlamiyorsun hastanede karışmış ola bilirmişsin DNA testi yaptırcaz umarım gerçek kızım deyilsindir " dedi annem heycanlı heycanlı
kahvaltıdan sonra annem ve babam giyinmeye gitti babam aşağıya indi salona girdi ve televizyonu açtı
yine at yarışı izliyordu ne anlıyorsa
annemi 1 saattir bekliyorduk daha süslenememişti
en sonunda aşağiya indi
üstüne kırmızı mini göğüs dekorteli elbise giymişti elbise dizinin bir karış üstünde bitiyordu ve 5 santimlik bir yırtmaç vardı ayağına siyah bir sitiletto giymişti elinde siyah çantası vardı yüzündede 1 kova makyaj vardı Allah sizi inandırsın.
sirk sahibi görse paylaço olması için iş teklif eder o derece yani.
neyse evden çıktık ve arabaya bindik hastaneye geldik arabadan indik hastaneye girdik danışmandan gideceğimiz yeri öğrendik ve asansöre doğru yöneldik
'hayır yaa asansör olmaz' dedi iç sesim şaziye
"ben merdivenden çıksam" dedim babam kaşlarını çattı ve " yok ya bide senin yukarı çikmanımı bekliyecez mıy mıy mıy çıkıyon zaten " el mecbur asandöre bindim 4 saniyelik yol bana 4 saat gibi geldi asansör durur durmaz kendimi asansörden dışarı attım
gireceğimuz odanın önüne geldik annem kapıyı çalmadan girdi içimden görgüsüz pislik dedim en son içeri ben gidim ve kapıyı kapattım "kusura bakmayın biraz geciktik okyanusun süslenmesi uzun sürdü biraz " dedi annem anneme benmi der gibi baktım annem ve babam boş koltuklara oturdu bir tek boş yer karşı tarafta ki bana benzeyen çocuğun yanındaki koltuktu yanına oturmak zorunda kaldım
üzerimde 1 çift bakış hisseettim ama dönüp bakmadım
karıştırıldığım düşünulen kız annemin aynısıydı filli boya katoloğu gibi 1 kilo makyaj yapmıştı mini bir etek giymişti üstündede beyaz crop vardı
yanımdaki çocuğa döndüğümde bana bakıyordu ona gülümsedim ve önüme döndüm sitresten tırnaklarımla oynamaya başladım
doktor konuşmaya başladı " hepiniz olayların farkındasınızdır lafı hiç uzatmadan kanları alalım "
önce bey amca ve babam kan aldırdı sonra o kız kan aldırdı sonra korkarak ben yürümeye başladım iğneden çok korkuyordum ama belli etmemeye çalışıyordum
sedyeye oturdum kolumu morarıkları göstermemeye çalişarak açtım hemşire gerildiğimi anlamış olcak ki " korkma acımayacak bana güvenebilirsin" dedi sonra o çocuk geldi ve elimi tuttu ona baktığımda bana gülümsedi bende ona gülümsedim hemşire hemen kanı aldı ve pamuk bastırdı şükür çocuğa döndüm ve gülümseyerek " teşekkür ederim"dedim oda gölümsedi .ay ne cok gülümsedik yerimize oturduk doktor tekrar konuşmaya başladı
"bu tür teslerin sonuçlarınin çikması 1 haftayı bulur ama hastanenin hatasından dolayı böyle bir olay yaşandığı için biz yarın öylen 12 :30 a kadar halletcez iyi günler"
hepimiz ayağa kalktık aşağa inerken diyer aile " bence bir kafeye gidelim tanışalım " diye öneri sundu annem ve babamda hemen onayladı "tabiki gidelim"
bir tane kafeye geldik isminin ilkay olduğunu öğrendiğim çocuk muhtemelen ikizim ve isminin aleyna olduğunu öğrendiğim kız bir masada diyerleri bir masada oturuyorlardı bir konu hakkında konuşmak için bizi buraya otutturmuşlardı
"yaa şekerim bu sıcakta nasıl böyle giyine biliyorsun" dedi aleyna ağzını yayarak
bu kıza sinir olmaya baslamiştım " ben keyfim ve kahyası öyle istedik bi sıkıntımı var" dedim soğuk bir sesle
ilkay ortaya soru attı " okyanus ileride ne olmak istiyorsun" yine gülümsedim ve " avukat olmak istiyorum" dedim
sonra annemler bizi çağırdı muhtemelen biyo annem" evet biz konuştuk her kes gerçek kızını alcak zaten kim kimin kızı apaçık ortada"
dedi ve bana döndü
" ben muhtemelen gerçek annen nilay bu ikizin ilkay buda baban karan " kafamı olumlu anlamda sallafım ve " ismimi zaten biliyorsunuzdur memnun oldum "
annem ve babam diyer kızla konuşuyorlardı (gülüşerek)
nilay hanım bana sorular sormaya başladı " kızım çok güzelsin erkek arkadaşın varmı " kafamı olumsuz anlamda salladım ve " ahirete kadar kapılarım aşka kapalı" dedim ilkay dişlerini göstererek güldü karan beyde "işte bu " dedi heycanla ilkay da bir soru sordu " hangi takımı tutuyorsun"
"tabikide galatasarak bunu sorudan saymıyorum",
" hanım benim ustalık eserim bu kız hem güzel hem galatasaraylı" küçük bir kahkaha attım
aklıma birden bizimkiler geldi hemen telefonumun interneti açtım ve guruba girdim
gurup:ne baktın bajım 9 tane salak var
minem:ponii nerdesin seeen
poyrazım: poniii heyyyyy
minem: lan pembik poni insan haber verir internetin de kapalı nerdesin cıldırcaz meraktan
erenim: poni nerde lan noluyo amk
arazcazım: harbi lan
nilim:bebeem nerdesiiin
yanıma baktım ilkay telefonumdaki mesajları dikizliyordu "oğlum kızın telefonununa bakmasana belki özel bişey yapıyo aa"
" baka bilir nilay hanım özel bişey yapmıyorum "
tekrar mesaj sayfasına bakmaya başladım (k)
siz:burdayım be ne abartınız ölmedim merak etmeyin deyişik olaylar akşam anlatırım size
gökalpim: hele şükür ponim ya aklımız çıktı astım kırizi falan geçirdin diye
siz : ne güzel geberip giderdim annemle babamda kurtulurdu
ilkay annem ve babamla aramı. iyi olmadığinı az çok anladığı için rahattım
egem : öyle konuşma bida sana çilekli süt almayız baak
siz : tamam tamam bida demem
berkom: poni geldimi sonunda lan en sonunde evinizi bascaktim nerdesin sen lan
siz: burdayım berko ya akşam anlatcam
berkom : bana berko deme yağ benim adım berkaaay
siz: e siz bana poni diyonuz ben ponimiyim
egem : adam haklı beyler bayanlar dağılın
wp dan çıktım wallaha bunların hepsi deli kafami kaldırdığımda ilkayda dikleşti
cidde. bütün mesajlarımı okudumu yani
1 saat kadar daha oturduktan sonra kalkmıstık eve gittik annemler beni hiç darlamadan evden çıktılar bende gurubu aradım
"çabuk anlat noldu" berko~
"harbi lan ne oldu çatlatma da anlat 2 saattir ne ola bilir diye düşünmekten beynim eridi" araz~
"senin beynin varmıydı canım ikizim" eren~
" susunda dinleyin bakın şimdi bacılar benim annemle babam-"
"yinemi dövdü puştlar" ege~
"ya manyak bi bölme annemle babam gerçek annemve babam olmaya bilirmiş"
8 i birde "NE!" dedi
" durun en başından anlatıyom ben sabahın beş puçukunda kalktım taammı sonra hazırlandım falan saat anca 6 olmuştu içeri girdim kahvalti hazırlamaya kahvaltı hazırlanmış gülerek kahvaltı yapıyolar dedim noldu onlar dedi gerçek kızımız deyilmişsin ben şok ben iptal hastaneye gittik karıştığım zanedilen kız anneme bende bey amcaya çook benziyom bide benim erkek versyonum olan bi cocuk vardı"
"oha dizi srnaryosu yazıyom bekle" nil~
" yarında sonuçlar çıkcak"
"hadi hayırlısı " mine~
böyle konuştuk durduk sonra mutfağa girdim yemek yedim
akşam olmuştu ben biraz resim çizmiş sonrada yatmıştım
sabah annemin cırtlak sesiyle uyandım
"okyanuus kalk artık öylen oldu hazirlanda gerçek kızımi alıyım artıık"
saate baktım saat 11:30 du ben bu kadar nasıl yattım ya yer imden kalktım ve hazırlanmaya başladım
üstüme mor siweet altıma mavi pantolon ayağıma mor converse giydim
saçlarımı 2 yandan balıksırtı ördüm
hazırdım sırt çantamın içine arkadaşlarımın bana aldığı hediyeleri tabletimi defter birtane kurşun kalem 1 tane siyah saç tokası ve yedek astım ve alerji ilacımı koydum
gözlüğümü taktım şarj aletimi ve bir miktar paramıda çantama koydum ve odadan çıktım
"sonunda gelebildin" annem yine düğüne gider gibi hazırlanmış üstünde dar kısa omuz ve göğüs tekorteli bir elbise ayakkabı beyaz sitiletto çantasıda beyaz el çantasıydı yüzünü söylemek bile istemiyorum neyse evden cıktık ve hastaneye geldik dünkü odaya girdik diyer ailede burdaydı ama yanlarında çok tatlı bir abla daha vardı abla bana gülümseyerek bakıyordu bende ona dişlerimi göstererek gülümsedim
doktor elinne zarfı aldı buazını temizledi ve zarfı açtı " evet DNA sonuçlarına göre okyanus gençer %99.99 karan karamanın kızıdır aleyna karaman % 99.99 rafet gençerin kızıdır "
annemle babama baktığımda gerçek kızlarına sarılıp öpüyorlardı bana şu ana kadar hiç yapmadıkları şeyi yapıyorlardı annem odadan çıkmadan önce yanımda durdu ve sadece benim duyacağım şekilde " sonunda senden kurtulduk küçük ezik " dedi ve kıvırta kıvırta çıktı
biyolojik annem hemen yanıma geldi ve bana sarıldı ağlıyordu ve sanki bıraksa gidecekmisim gibi sıkı sıkı sarılıyordu o böyle sarılınca yaralarım acıdı ama sesimi çıkarmadım ve bende kollarımı ona doladım gözlerimden benden habersiz 2 damla düştü
şuan nerdemiyim biyolojik ailemin arabasında eve doğru gidiyoruz ve bakın ne öğrendim biz 6 kardeşmişiz ilkayla tek yumurta ikiziymişim kartal ateş melih ve etkin adında 4 abim varmış o hastanedeki ablada kartal abinin eşiymiş çok tatlı hir ablaydi çok iyi anlaşmıstık
eve gidene kadar saçlarımı örüp örüp çözdü ama ben hiç sesimi cıkarmadım aksine hoşuma bile gitmişti
eve vardığımızda kapıyı çaldık kapıyı tonton bir kadın açtı " hoş geldiniz nilay kızım geçin" dedi ve kenarıya çekildi içeri geçtik nefes abla hep yanımdaydı ve bir kolunu boynuma sarmıstı salona geçtik salonda 4 tane adam vardı abilerim olmalılar herkes bir yere oturdu
nilay hanım " oğluşlarım bu gerçek kardeşiniz okyanus okyanus bunlar-"
" anne benim ilkaydan başka kardeşim yok bunu kafana sok artık oda aleyna gibi baksana "
" etkin o senin kardeşin kelimelerine dikkat et "
" etkin haklı baba ailemizi daıtsın diyemi getirdiniz o kızı buraya!" diye bağırdı yerimden sıçradım korkmuştum kalbim çok hızlı atmaya başladı derin derin nefesler aldım
" evet baba bende etkin ve abime katılıyorum " dedi biri
"AHH YETER O SİZİN KARDEŞİNİZ NERDEN GELİYO BU ÖN YARGI TANIMADAN ETMEDEN!" iyice korkmustum kalbim tekrar hızlandı basım dönmeye etraf kararmaya başladı ama kendimi sakinleştirme yöntemim olduğu için onu yapmaya başladım gözlerimi kapattım kafamı iyice eydim derin derin nefesler almaya basladım
sakinleşince başımi kaldırdım
abi bozuntuları ve karan bey hâla tartışıyorlardı
nefes abla " okyanuscum gel ben sana odanı gösteriyim yorulmuşsundur hemde konuşur kaynasırız " ayağa kalktı ve elini uzattı elini tuttum ve kalktım "olur nefes abla" dedim sevimli bir sesle evde asansör vardı ama ben nefes ablaya korktuğumu söyleyince merdivenlerden çıkmaya basladık spreyim elimdeydi merdivenin yarısında nefesim daralmıstı biraz daha yavaşladık ve yavaş yavaş çıkmaya başladık fısfısımı sıktım " burası senin odan bakalımmı "
" oluur" içeri girdik çok güzel bir odaydı beyaz ve bej ağırlıklı hir odaydı ve çok hoşuma gitmisti odanin içinde bir banyo ve giyinme odası vardı odanın her köşesi ledler ve yapay sarmaşıklarla doluydu
" nasıl beyendinmi"
" çok beyendim nefes abla"
" beyenmene sevindim sen abilerine bakma akillanırlar 2-3 güne ve yarın iki abla daha gelcek kesin onlarıda çok sevceksin"
" nefes abla vallaha ben o kız gibi deyilim o kız ne yaptı bilmiyorum bile onlar ne yaşadı bilmiyorum ama bende güzel şeyler yaşamadım daha ismini yeni öğrendiğim hatta ilk kez dün gördüğüm kıza nasıl benzeye bilirim "
" anlıyorun balım sen üzülme onları duymazdan gel ben varım annen baban var ikizin vaar"
" nefes abla çok bağırıyolar ben korkuyorum yüksek sesten "
" bidaha bağırırlarsa ben uyarırım tamami ablacım"
kafamı salladım tam nefes abla ışıgı kapatcakken " dur!" diye bağirdım arkasını döndü " özür dilerim nefes abla ben karanlıktanda korkuyorum ışık açık dursun olurmu"
" olur tabi ablacım "
" teşekkür ederim nefes abla "
" ne demek bitanem"
dedi ve kapıyı çekip gitti giyinme odasına girdim birsürü kıyafet vardı bir tane. pijama takımi giydim ve yatağa yattım ve kendimi uykuya braktım
gece bir kabus gördüm ve sıçrayarak uyandım uyandığımda odam karanlıktı yatakta doğruldum ve cenin pozisyonu aldım ve o gün aklıma geldi
geçmis okyanus 5 yaşında
" Baba baba vurma baba canim aciyo baba lütfen baba vurma lütfen ne istersen yaparım"
rafet küçük kızın karnına bir tekme daha geçirdi ve bodrumdan çıkmak icin kapıya yöneldi tam ışıği kapatcaktı küçük kız bağırmaya baslafı "LÜTFEN IŞIĞI KAPATMA BABA LÜTFEN KAPATMA BENİ KARANLIKTA BIRAKMA LÜTFEN"
rafet küçük kıza acımadan ışığı kapatti ve bodrumdan çıktı okyanus yerde sürüne sürüne kapiya kadar geldi "baba lütfen ışığı aç lütfen" zarzor ayağa kalktı ve ışığın olduğu yere gitti boyu çok kücük olduğu icin ışığa yetişemiyordu zıplayarak ışığa yetişmeye çalıştı fakat başarmadı
yer çöktü kafasını yaralı fizlerine koydu ve son sözleri " beni burdan çıkar baba" oldu
geçmiş son
gözümü kapattım başımı eyebildiğim kadar eydim ve " bişey yok bişey yok " diye sayıklamaya basladım " bişey yok " işe yaramıyordu basım dönüyordu terlemeye başladım
yazarın anlatımıyla
okyanusun sayıklamalarını nefes ve ilkay duymuştu nefes kartalı uyandırdi ve okyanusun odasina gittiler içeri ilkay nefes ve kartal girdi nefes ışığı açar açmaz okyanusun yanına koştu " bişey yok bak açtım ışığı "dedi okyanusa sarıldı okyanus sayıklamaya devam ediyordu " birşey yok birşey yok rafet yok burde deyil bişey yok "
" kartal ne bakiyon eski ailesini ara belki onlar biliyordur bişeyler nasıl sakinleştirceğimizi falan" diye bağırdı nefes
kartaldan
hemen okyanusun yatağinın kenarındaki komidinin üstünden telefonunu aldım şifre yoktu telefonu actım ve rehbere girdim annesini aradım 3. çalışta açtı " ne var bee bu saate aranırmı dayak istiyon gene heralde" diye cırladı annesi benim takıldığım sey okyanus orda şiddetmi görmüş " ben abisiyim okyanus karanlıkta kalmış sanırım kıriz geçiriyo ne yapmalıyız" tekrar tiz sesiyle konuştu " ne biliyim ben arkadaşlarına sor onlar bilir " dedi ve telefonu yüzüme kapadı
" ne dedi "diye sordu nefes
" arkadaşlarına sor dedi"
" e ara o zaman"
" a-abi ben bu gün arkadaşlarıyla yazışırken gördüm gurupları var ordan toplu ara"
wp a girdim ne bakıyon 9 tane salak var
gurubun isme bak ya
hemen sesli arama tusuna bastım 4 kişi açmıştı 3 ü erkeķ 1 i kız
" ponii acil deyilse kapat şu an ultra muhteş rüyam yarım kaldı" berkay~
" poni bu saatte aranırmı noldu" nil~
" ponim bu saatte aradıysa bi sebebi vardır susun " ege~
" poni ne oldu söyliyecekmisin " gökalp~
" ben okyanusun biyolojik abisiyim biri o uyuduktan sonra ışığı kapatmış kıriz geçiriyo galiba "
" hassiktir"berkay~
" abi telefonu okyanusa yaklaştır" ege~
çocuğun dediği gibi yaptım
" yanımda deyil rafet yok bişey yok bişey yok"
" ponii sen güçsüz deyilsin unuttunmu" nil~
" penbiş ponim renklerini karartma kendine gel" ege~
" o rafet p*çi yok orda sana vişey yapcak kimsede yok korkma bak biz burdayız " berkay
" ponim pembiş kızım korkma ışık açık biz burdayız rafet or- yok kendine gel 8 kere derin nefes al " gökalp~
okyanusun nefesleri düzene girmişti kafasını kaldırdığında gözünün içi kızarmış kan ter içinde kalmıştı
" teşekkür ederim " dedi ve ağlamaya başladı
ilkay hemen ona sarıldı okyanusta ona karşılık verdi bu kız kötü şeyler yaşamıstı ama ne
1768 kelime
selam canlarım bu ilk bölümümümüzdü
bu ilk kitabım deyil ama adam akılli kurguladîğım ilk kitabım
bağzı mantik hataları ve yazım yanlışı olabilir bu yüzden özür diliyorum
umarım bölümü beyenmişsinizdir
kartal yola çabuk geldi ama kitap 15 bülümlük kısa bir hikaye olacağı için olayların hızlı gelişmesini istiyorum o yüzden böyle bişey yaptım eğer uzun hikaye yazıyo olsaydım iyice bi süründürürdüm
diyer bölümler için heycanlanmaya basladım
en çok beyendiğiniz yer neresi oldu?
okyanus?
ege?
berkay?
nil?
gökalp?
nefes?
kartal?
nilay?
karan?
aleyna?
ateş?
etkin?
karan?
üvey anne?
rafet üvey baba?
