İçeriğe geç

Sona kalan;Hayatta kalmanın bedeli.

Bölüm 1 · 3 dk okuma

Sona kalan;Hayatta kalmanın bedeli.

Bölüm 1

O gün sadece eğlenmek istemiştik.

Gözlerimi açtığımda bir çift ela gözle karşılaştım. "Günayydıınnn,"dedi gülerek

Hala kendime gelememiştim. Gözlerimi kısarak ne olduğunu anlamaya çalıştım. "Ne oluyor şuanda?"dedim uykulu bir sesle.

Nisa kafasını arkaya atarak kahkaha attı. "Hadi kalk bakalım, gezmeye gideceğiz başka bir şey olmuyor."dedi sırıtarak yanağımdan makas alırken üzerimden doğruldu.

"Ben uyumak istiyorum ama..." diye mırıldandım, yorganın altına girip cenin pozisyonuna döndüm.Nisa beni kendine çevirip, yüzüme eğildi."Hadi Miracığım hadi, hafta sonu bugün. Haftanın yorgunluğunu atabilmemiz için iki günümüz varrrr," dedi, “r”leri uzata uzata.

Dizlerimi kendime daha çok çekerken mırıldandın "İşte haftanın yorgunluğunu... alamadığım uykuların acısını çıkarıyorum."

Nisa oflayarak başını sağa sola salladı "Kiminle gideyim ben? Gitmeyeyimmi seninle...?"dedi masum bir tonda. Ona döndüğümde gözlerini kedi yavrusu gibi kırpıştırarak dudağını büzüyordu.

"Canıma kastın mı var senin? Kalkıyorum... Git sevgiline yap bu surat ifadelerini. İnsan hayır diyemiyor ki... kedi yavrusuna tokat atmak gibi olur!" dedim homurdanarak ve zorla ayağa kalktım.Nisa, zafer kazanmış gibi sırıtarak bana baktı."Saat kaç? Nereye gideceğiz?" diye sordum."Saat 11.32. Şimdi kahvaltımızı edip hemen çıkmamız gerekiyor çünküüü... mükemmel bir geziye bilet ayarladııımm! Yarışmalar falan olacakmış. Luna parkta yapılacakmış her şey. Bugün Luna Park sadece bize ve beraberimizdeki kişilere özel!" dedi, heyecanla ellerini birbirine vurarak.

"Ay harika! O zaman ben kısa bir duş alayım, sonra hazırlanırım," dedim ve odadan çıktım. Bugün haftanın acısını çatır çatır çıkaracaktık.

Bir süre sonra arabanın yolcu koltuğunda oturmuş dışarıyı izliyordum.Hava serindi, bu yüzden ben beyaz; Nisa da kırmızı bir sweet giymişti. Altımıza siyah paraşüt pantolon ve spor ayakkabılarımızı giymiştik. Nisanın buluşma yeri dediği yere 10 dakika kadarda varmıştık.

Bizden başka yaklaşık on kişi daha vardı. Çoğu da bizim gibi ikili ya da üçlü arkadaş gruplarıydı. Bir Anne ile sekiz yaşlarında bir erkek çocuğu dikkatimi çekti.Nisa beni omzuyla dürttü."Oyunların sekiz yaşındaki bir çocuğa uygun olacak kadar kolay olduğunu bilmiyordum," diye fısıldadı.

Ona döndüm ve aynı tonda mırıldandım:"Bazı çocuklar sekiz yaşında olmalarına rağmen, yetişkinlerden bile güçlü olabilirler bazen." Güçlü kılınmamışlardır.Güçlü olmak zorunda bırakılmışlardır...

"Ama yaş sınırı olmalıydı bence. Ya da cidden çocuk oyunları oynayacağız," dedim Nisa kaşlarını kaldırarak."İki şerit lastik dizilmiş mesela, onların arasından geçmeye çalışacakmışız." diye ekledi ve kıkırdadı.

Tam o sırada mavi takım elbiseli bir adam otobüse doğru yürüyerek karşımıza geçti. Hafifçe gülümsedi."Merhaba, gezimize katıldığınız için minnettarız. Bugün eğleneceğinizi garanti edebilirim. Şirketimiz bu etkinlik için dört aydır hazırlanıyor. Sıkı ve donanımlı bir hizmet sunacağımıza emin olabilirsiniz. Kalkış saatimiz geldi. Buyurun, sizi arabaya alayım. Gününüzün kahkaha ve mutlulukla geçmesi dileğiyle," dedi, kapının yanında kibarca çekilerek.

Önümüzdeki insanlar binmeye başladığında biz de peşlerinden otobüse geçtik. Biletlerimizde yazan numaralara oturduk. Nisa tabiki yan yana koltuklar almıştı. Birkaç kişi daha binince, şoför olduğunu tahmin ettiğimiz adam da gelip yerine geçti.

Biraz sonra otobüs hareket etti. Cam kenarında oturuyordum. Dışarıya bakarken, Nisa’ya döndüm."Dört ayda kim bir eğlenceye hazırlanır ki? Boş vakit harcayan insanları hiç sevmem. Dört ayda en az dört proje çıkar," dedim.

Nisa gülerek,"O senin zekândan aşkııımm, " dedi.Saçlarımı savurup gülümsedim."Tabii ki çok zekiyim."Nisa çantasından kulaklığını çıkardı. Telefonuna takıp bir tanesini kendi kulağına yerleştirdi, diğerini bana uzattı."Bizim listeyi açtım," dedi gülümseyerek.Ben de gülümseyip kulaklığı taktım. Uzun zamandır şarkı dinlemiyordum. Bu yüzden Nisa ile birlikte Podcast dinliyorduk...

--Bölüm Sonu--

Bölümü yazamk çok zordu bir kaç defa snir krizi rşiğinden döndüm resmen .

Ben notlarıma yazarım sürekli wattpaddede öyleydi kopyalaıp atacağımda oraya yapıştırır gönderirdim.

Şimdi burada bile yazması acayip zor kopyala yapıştır word dosyası pdf olmuyor sürekli uygulama çalışmıyor ama yinede bir şekilde bölümü atıyorummm. İnşAllah beğenirsiniz balimmlarrr :)))

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.