Bu saatte kim ki?
Yattığım yataktan hızla kalktım ve kapıya doğru ilerledim,temkinli bir şekilde kapıyı araladım. Karşımda gördüğüm kişi
Terden saçları karışmış yüzünde hafif bir korku olan Batındı. BATIN ABİMDİ
-Ne işin var batın burda
-Bebeğim iyisin değil mi
-Batın ne diyosu n
-İyi olup olmadığını soruyorum ne diyor gibiy im
-Bu saatte mi soruyorsun,herkes uyuyor ya biri görse, deli mi sikti se ni?
-Abin ile yaşıtım düzgün konuş
-O zaman yaşın gibi davran BATIN ABİ
-Ölmüştün.
-Ne? Ne diyosun be
Bir yerden gelen tıkırtı ile batını odaya çekip kapıyı kapattım, Ya biri bizi böyle görseydi ne derdim. Salaktı bu çocuk, SALAK. Batına döndüğümde yüzünde vatan gülüşü vardı sanki yıllardır bu anı bekler gibiydi, ne yapmıştım ki sadece odaya atmıştım çocuğu.
Batın bana doğru bir adım attı ben geri çekildim o bir adım daha attı ben bir adım daha geri çekildim o bir adım attı ama ben atamadım arkamda kos koca bir kapı vardı ve sırtım ile bütünleşmek üzereydi, NE BİÇİM GECE BU BE
-Batın abicim ne yapıyorsun
-Az önce batın diyordun çingene
-Uyku sersemliğidir canım abim
-O abi seni hoplatır
ALLAHIM BU KULAKLAR NELER DUYUYOR KÜÇÜKKEN PEŞİNDEN KOŞTUĞUM ÇOCUK ŞİMDİ BENİM PEŞİMDEN KOŞUYOR İLAHİ ADALET KOÇUM AMA BEN BUNLARI YEMEM!!!!
-karma is for you batın abicim
Batını yakasından tuttuğum gibi kapı dışarı ettim ve üstüne hızla kapıyı kitledim, böyle basit numaralara kanamam. Yani kanmamalıyım.
Odanın içinde yaptıklarım için kendimi gaza getirirken bir yanımda onun ilk başta neden öyle korkmuş olduğunu merak ediyordu, Batın hep ketum ve kaşları çatıktı çünkü o öyle görmüştü babasından. Babası onun için en büyük rol-modeldi nadir korkar nadir ağlardı. Babası ile tek farkı batın daha neşeliydi en azından çevresine.
Benim yatağa gitmemi ayaklarım ve kalbimde batına ne olduğunu sormam gerektiğini söylüyordu. Ayaklarım adım atmayı Red ediyordu sanki bende zaten mantığımı çok az kullanan biri olarak hemen kandım kalbime kapıyı açtım Batının odası hemen karşı odaydı kapının önüne gittiğimde içeriden sesler geliyordu. Batın telefonla konuşuyordu, annem her zaman beni iyi huylu biri olarak yetiştirdi fakat onun bile kapı dinlemişliği vardır ben bir kere yapsam pek bişey olmaz.
Kulağımı kapıya dayadım ama....
Okuduğunuz için teşekkür ederim🦭🤍