.........
Bazen insan ben bittim dediği yerde tekrar başlar hayat. Ama benimki bir başlangıç gibi değil bir bitiş gibiydi. Abimin karşı dairemde oturduğunu öğrendikten sonra bendeki tüm bu kötü şansların ona geçmesini istedim bir anlığına. İçimden söve söve eve girdim. Hızlı bir duşun ardından bir şeyler yemeyi dendim ancak yediğim bir kaç lokma şeyi de kustum. Karnıma ağrılar girmişti hemen kendimi yatağa attım ve gözlerimin içindeki karanlıkta kayboldum.
....................................................................................................................................................................................................
Sabah olduğunda hemen üniformamı giyindim ve saçımı yukardan güzel bir topuz yaptım. Dışarı adımımı attığım anda abimi gördüm ve ona bakmadan merdivenlerden aşağıya inmeye başladım. Arabama bindim ve askeriyeye doğru yol aldım. Bugün bahçede eğitim vardı bende hemen arabamı park ettim ve bahçeye doğru ilerlemeye başladım .Tüm tim sıra oluşturmuştu ve albay gelmişti. Herkes tek tek künye okumaya başladı.
Yüzbaşı Bora YÜCESOY
Yüzbaşı Kerem ÇEVİK
Kıdemli Üsteğmen Onur SOYLU
Üsteğmen İdil YÜCESOY
Teğmen Deniz ŞAHİN
Teğmen Ateş BOZKIR
Bu tim Ateş timiydi.
Artık herkesin ismini öğrenmiştim. Tek yapmam gereken bugünkü eğitimi başarı ile bitirmekti. İlk öncelikle Kerem komutan ve abim yanımıza gelmeye başladı. Sonuçta onlar timin komutanıydı ve yapmamız gerekenleri onlar söyleyecekti. Bu timin ilk eğitimi olacağı için bugün bizi zorlayacaklardı. Abim lafa girdi 'Ateş timi mekik pozisyonu al 'dedi ve bize 100 tane mekik çektirdiler Aynı şekilde aralıksız 100 tane de şınav çekti ve işte asıl zorluklar şimdi başlıyordu. Yanımız buz dolu variller getirmişlerdi. Bu sefer Kerem komutan konuşmaya başladı 'Ateş timi hepiniz tek tek varillere gireceksiniz. Bunu bir yarış gibi düşünmeyin çünkü sizi bu varillerin içinde sadece kafanız dışarıda olacak şekilde yarım saatliğine kalacaksınız. Hipotermi bile geçirebilirsiniz ancak şunu unutmayın asker vatan her şeyden önce gelir.' dedi ve varillere girmemizi bekledi.
Etrafta birçok er vardı hepsi bizim time bakıyordu. Bende onca erkeğe rağmen hiç çekinmeden üniformamı çıkardım ve içimdeki sporcu sütyeni ile kaldım. Bakışlar bana kaymıştı ama yapabileceğim bir şey yoktu onlarda çıkarsınlar diye bekledim ve onlarda üstlerini çıkarınca abimin emri ile sular girdik. Su cidden çok soğuktu ve çok üşüyordum ancak bunu belli etmemem lazımdı. Ben kendimi ısıtmaya çalışıyorken komutanlar karşımızda çay içiyorlardı. Ateş onlara doğru baktı ve 'Bize yok mu komutanım donduk burada. 'dedi ve gülmeye başladı. Bende onunla beraber gülüyordum .O sırada abim lafa girdi 'Bu su bile seni susturamadı anlaşılan.'
'Yok valla komutanım sustum. İyi böyle. 'dedi ve yeniden ortalık sessizleşti. Ben anlamadan yarım saat geçmişti ve cidden çok üşüyordum. Varilden inmeye çalıştım ancak başaramadım. Abimin yardım etmesini istemiyordum bu yüzden Kerem komutana doğru seslendim. 'Komutanım yardımcı olur musunuz? 'dedim ve o da hemen yanıma geldi beni kucağına aldı ve yukarı doğru çekti. Tam o anda bir şey oldu komutanımla gözlerimiz birbirine kilitlendi ve kısa bir anlığına bakıştık. Çok yakındık ve hemen kendimi ondan geri çektim, Üşüyordum, çok üşüyordum. Hemen bir havlu getirdiler ve bizi sımsıcak olan bir odaya götürdüler.