'Asker toprağa düşer ancak yüreklerde sonsuza kadar yaşar,'
Orhan Veli KANIK
Bir vatan için atan yürekler sıradan bir yaşamın çok ötesinde bir destan yazmaya başlar. Bizde bu destandaki kahramanlarız. Vatan için can veren o kahramanlardık fakat bu kahramanların kalbi kırgın, gözleri dolu...Ancak bu kahramanları dışarıda gece, yarısının soğuk karanlığı içinde bekleyen gerçek, hiçbir duyguyu affetmezdi.
İşte bu kahramanlardan biride bendim. Üsteğmen İdil YÜCESOY namı değer YANKI ,Bu kahramanlık serüvenimde çok zor şeyler atlatmıştım ve başarılarımdan dolayı bana bu lakabı koymayı uygun görmüşlerdi. Şimdi ise yine bir dağın başında tim arkadaşlarım ile oturmuş öylece sohbet ediyorduk. Bende fırsattan istifade hemen bir sigara yaktım. Sigaranın boğazıma kadar gelen yakıcı tadıyla yüzümü buruşturdum. Sevmiyordum bu illeti ancak bir defa musallat olmuştum buna ,bir başladığım şeyleri bırakamıyordum maalesef. O sırada arkamdan önüme doğru bir gölge düştü. Gürkan komutanımın yüzü gözler önüne serildi. Onun bakışıyla hemen sigaramı yere attım ve botlarım ile iyi de bir çiğnedim.
'Komutanım kusura bakmayın. 'dedim bakışlarımı kaçırarak sırada beklemediğim bir şey oldu Gürkan komutan elini bana uzattı ve 'Bana da ver beraber içelim.' dedi ancak ben şok olmuş bir şekilde ona bakıyordum. O an cidden dalga geçmediğini anladım ve sigarayı ona uzattım. 'Buyurun komutanım.' dedim ve o da sigarasını avuçlarının arasına alıp yanıma oturdu. Sigarasını yaktı ve derin bir nefes çekti sigarasından. Bende tam sigaramı yakıyordum ki bir silah sesi duyuldu ve daha sonra birden fazla silah sesi duyulmaya başlamıştı. pusu yemiştik. Hemen hepimiz yerimizden doğrulduk ve siper aldık. Çok kalabalıklardı ve bizim durdurabileceğimiz bir şey değildi acil destek lazımdı ve mühimmatımız bitiyordu. Kafamda deli sorular geçerken önüme gelenleri indirmeye çalışıyordum.
Tamda o sırada destek ekip gelmişti ancak çoktan bizim bulunduğumuz yere bir bomba düşmüştü. Ben bombayı görmem ile birlikte 'BOMBA VAR KAÇIN!' diye bağırdım ve hızlıca koşmaya başladım. Ben çok fazla uzaklaşamamışken bomba patladı ve yer büyük bir sarsıntı ile sallandı. Bedenimin üstüne sanki bir ton yük binmiş gibiydi. Kulağım çınlıyordu ve kimin ne dediğini anlayamıyordum bile. O sırada kendi timimdeki arkadaşlarımı aynı benim gibi yerde yatarken gördüm. Onların anına gitmeye çalıştım ancak bedenimdeki yük benim gitmeme engel oldu ve destek ekiplerinden gelen birisi yanıma gelmeye başladı. Herkes başka biriyle ilgileniyordu. O sıra yanımdaki adam benimle ilgilenmeye başladı ancak beynimdeki uğultulardan ne olduğunu anlamadan karanlık beni içine çekti.
*******************************************************************************************************************************************
Gözlerimi açtığımda hastanedeydim. Başımda hemşire vardı ve ben onla uğraşmak istemediğim için gözlerimi açmadım. Hemşirenin odadan çıkmasıyla beraber bende serumumu çıkardım ve üniformamı tekrar giyindim Kapıdan dışarı çıktığımda Keşanlı kapıdaydı ve iyi görünüyordu. Tam ben konuşmaya başlayacakken lafa o girdi. 'Komutanım dinlenmeniz gerek. 'dedi çekingen bir sesle .'İyiyim merak etme diğerleri nasıllar?'
'Onlar iyiler komutanım ama Halil albayım sizi karargaha bekliyor. 'dediğinde onaylar bir şekilde başımı sallayıp hastane çıkış işlemlerini gerçekleştirip hastaneden ayrıldım. Bir taksiyi durdurup karargaha doğru gittim. Halil albayın odasına doğru ilerlemeye devam ettim ve kapıya iki kez tıklatarak içeri girdim. Hemen künye okudum ve otur emri ile albayın karşısına geçtim,
'Artık bu timde değilsin, ülke genlinde alanında en iyi olan askerlerimiz ile bir tim oluşturulmasına karar verildi ve bu timde sende varsın. Tim hakkında gidince bilgi alacaksın. Bugün yola çıkacaksın iki saatin var. Biraz acele et. Arkadaşlarınla vedalaş ve şuan rütbeden çık üsteğmen. 'dedi ve yanıma doğru gelmeye başladı ve bana sıkı sıkı sarıldı. 'Allah'a emanet ol. yankı.'
'Sizde Allah'a emanet olun komutanım.'
Selam aşklarım. Lütfen kurgudaki kötü yerleri söyleyin ona göre düzenleme yapayım. Bölüm biraz kısa gelmiş olabilir ancak ilk defa böyle bir kurgu yazdığım için anlayış gösterirsiniz diye yorumluyorum. Sizleri çok seviyorum. Bolca kalppp.