(ARYAZ’IN ANLATIMIYLA)
Adaya vardık. Artık umudum vardı onları bulabilirdik ancak adalar azalıyordu. Bu ada dışında 3 tane ada kalmıştı.
“Aryaz, biz Nastya ile biraz burada kalıp yanına geleceğiz. Dikkatli ol!”
Nastya da kafa salladı. Öncesinde şaşırsamda daha dün bıçaklanmış birine göre gayet iyiydi. Keşfe çıktım. Yürüdüm ancak şu ana kadar bir şeyle karşılaşmadım.
(NASTYA’NIN ANLATIMIYLA)
Karya ikimize de meyve suyu koydu ve masaya oturdu.
”Aryaz, sana aşık.” İçtiğim meyve suyunu geri fışkırttım.
“NE?!?!?!”
”Sadece onu istemezsin diye korkuyor, sana zarar vermekten korkuyor.”
“Karya…”
”Efendim?”
”Ben ona karşı bir şeyler hissediyorum. Ben ona aşığım…”
”Sana söylemeyecek sana aşık olduğunu çünkü sana zarar vermekten korkuyor.”
Hiçbir şey demedim. Kılıcımı aldım ve adaya adımını attım. Karya botta kaldı. En sonunda Aryaz’a yetiştim. Önüne geçtim. “Sen bir hata değilsin Aryaz Kanteya. Bana verilmiş en büyük hediye sensin.” Sonra kulağına doğru “Seni seviyorum Aryaz Kanteya. Sana aşığım.” dedim. Bana baktı, gözleri parlıyordu. Belimden tuttu. “Sana aşığım, sana bağımlıyım Nastya Arsilya ama benimle olursan sen benim cennetim olursun bense senin cehennemin.”
”Sen yeterki benim ol, yanarım cehenneminde.”
”Yanmanı istemiyorum, ayrılmalıyız yoksa kayboluruz.”
”Yanmak istiyorum ama sadece senin ateşinde, beraber olmalıyız ki birbirimizi bulalım.”
Kendine daha çok çekti ve işte o zaman gerçekten aşık olarak ilk defa beni öptü. “Sevgilim ol, Nastya! Sana söz bir gün seni karım yapacağım!”
“Eminim ki yapacaksın Aryaz ve bende karın olmak için elimden geleni yapacağım zaten sevgilinim.”
Biraz daha yürüyünce adayı dolaşmış olduk ve biz ilk defa elele tutuşup, koşmadan, yavaş adımlarla, huzurla bota döndük.
”Onları bulacağız değil mi Aryaz?”
”Bulacağız, nasıl ki birbirimiz bulduysak onları da bulacağız Nastya.”
”İyi geceler, ‘Kaptan.’ “
”İyi geceler, ‘Kraliçem.’ “
